خب بذارید اینجا تو مقدمه بگم که برای خوندن این پست سعی کنید تو شل ترین و راحت ترین حالتتون بشنید و در صورت امکان برای خودتون چای یا قهوه یا حالا هر نوشیدنی ای که دوست دارید بریزید و جرعه جرعه بخورید و این پست رو بخونید. 🫖 خیلیا مدیتیشن میکنن درسته ؟ هنرمندا هم عضوی از این اجتماع مدیتیشن کننده ها هستن. پیشنهاد میکنم مدیتیشت رو داشته باشید برای وقتی که خواستید با به فحش کشیدن زمین و زمان کمی آروم شید🪄 ‌ ‌ . ‌ ‌

تابلوی مدیتیشن ازسزار آگوستینودتی ، نقاش ایتالیایی که سال 1880 خلقش کرد. توی این تحلیل می‌خوایم ببینیم دتی چه جوری با قلم‌مو و رنگ‌هاش قصه می‌گفته و چه رازهایی رو توی این تابلوی به ظاهر ساده قایم کرده ؟ اولین چیزی که میبینید چیه ؟ خانومه ؛ حالا .. ~ ‌ ‌ ‌ ‌ اون خانومه کیه ؟ 🪩 ببینید ، توی دنیای هنر، هیچ چیز تصادفی نیست. با توجه به سبک کارهای سزار دتی که عاشق کشیدن صحنه‌های تاریخی و مذهبی بود، و مخصوصاً نمادهایی که توی تابلوی «مدیتیشن» می‌بینیم، به احتمال خیلی زیاد این بانو کسی نیست جز «مریم مجدلیه» خب حالا از کجا میفهمیم ؟ ‌ ‌ ‌ ‌ از کجا اینو می‌فهمیم؟ ژست و حال و هوایی که داره - چهره‌ای که در تفکری عمیق و همراه با اندوه فرو رفته ، برای تصویر کردن مریم مجدلیه ( که نماد توبه و تفکر در زندگی و مرگ مسیحه ) یه ژست کاملاً کلاسیک محسوب می‌شه. نماد همراه همیشگی - نماد مهمی مثل جمجمه که همیشه پاش تو کار این نقاشی‌ها هست، از اون نمادهای جدانشدنی مریم مجدلیه‌ست. این نماد به این اشاره داره که او دائماً در حال اندیشیدن به فانی بودن زندگی دنیوی و راز و رمز رستگاری از طریق ایمان بوده. حس میکنم دبیر دینی ای هستم که روز های شنبه ساعت هفت صبح کلاس میذاره ! سادگی لباس هم میتونه یه دلیل باشه - لباس ساده و بی‌آلایشی که تنش کرده، دقیقاً نشون‌دهنده دل کندنش از تجملات و زندگی پر زرق و برق گذشته‌ست و تمرکزش رو روی دنیای معنوی و درونش می‌رسونه. ‌ ‌ ‌ ‌ شناسنامه این اثر : 🪩 - Meditazione - از سزار آگوستینو دتی (Cesare Agostino Detti) که بهش سزار دتی هم می‌گن. - تاریخ تولد اثر: سال 1880 میلادی. یعنی اواخر قرن نوزدهم و توی اوج دوران محبوبیت نقاشی‌های سبک «تروبادور» و صحنه‌های تاریخی. - متریال و سبک اثر: یه تابلوی نقاشی رنگ روغن روی بوم که توی دسته‌ی نقاشی‌های صحنه‌های تاریخی قرار می‌گیره. - محل زندگی فعلی تابلو: این اثر ارزشمند الان توی گالری ملی هنر مدرن و معاصر رم تو ایتالیا نگهداری می‌شه . متاسفانه ابعاد دقیق این نقاشی خاص در منابع خیلی شفاف نیست و به این راحتی‌ها پیدا نمی‌شه. انگار که دتی و موزه تصمیم گرفتن این راز رو پیش خودشون نگه دارن ! یه رازه بین دتی و کل ایتالیا.

طبق اون پست های براش ورک و تکنیک های نقاشی ای که قبلا گذاشتیم وقته اینه که براش ورک این نقاشی رو هم تحلیل کنیم ~ 🪩 نقاش ریزه‌کاری‌ها ، دتی یه نقاش "ژانر صحنه‌های تاریخی" بود که عاشق جزئیات بود. تو کارهاش، مثل یه استاکر ، باید به تک‌تک چیزا دقت کنی. تو این تابلو، احتمالاً می‌بینی که چطور پارچه‌ی لباس با اون چین‌های ریز و بافت لطیفش کشیده شده. این کار رو با قلم‌موهای خیلی نازک و ظریف انجام می‌داده تا حس واقعی بودن رو بهت بده. - تکنیک "اسفوماتو" ( Sfumato ) 🌫️ : این یه تکنیک قدیمیه که از دوره رنسانس به یادگار مونده، ولی دتی هم ازش استفاده می‌کرد. دتی برای این که مرز بین صورت زن و پس‌زمینه رو یه کم نرم و لطیف کنه، از این روش استفاده کرده. انگار که لبه‌ها رو با یه مه ملایم محو کرده تا توجهت کاملاً به چهره و حالاتش جلب بشه. - رئالیسم با وسواس بالا 🌬 : دتی شاگرد ماریا فورتونی بود، اسطوره ای که به خاطر تکنیک بی‌نظیرش معروف بود. برای همین، دتی هم وسواس عجیبی روی رئالیسم پیدا کرد. به پوست مدل نگاه کن ؛ احتمالاً گرم و زنده‌ست، چون دتی با ترکیب ماهرانه‌ای از ضربات قلم‌مو، سایه‌روشن‌هایی رو خلق کرده که به صورت حجم و بعد میده. - بازی با نور و سایه 🕯 : اگه دقت کنی، یه منبع نور از یه سمت به صورت و لباس زن می‌تابه و یه سمت دیگه‌ش رو توی سایه‌ی ملایمی فرو برده. این تکنیک نورپردازی ( که بهش Chiaroscuro هم می‌گن ) خیلی جالب انگیزه و باعث می‌شه فضای نقاشی سه‌بعدی‌تر و رازآلودتر به نظر برسه.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ پالتِ رنگِ دتی . 🪩 انتخاب رنگ‌های دتی اصلاً رندوم نیست. پالت رنگی معروف و "خیره‌کننده"‌اش، همیشه نقاشی های خاص و یونیک با پالت رنگ جالب انگیز داره. - رنگ‌های گرم و خاکی : قهوه‌ای، طلایی و قرمزهای ملایم، پایه‌ی اصلی کار هستن. این رنگ‌ها حس گرما، امنیت و یه جور دلتنگی برای گذشته رو منتقل می‌کنن. 🌰🪆🪔🧣 - پس‌زمینه‌ی تیره و عمیق : یه پس‌زمینه‌ی تیره ( قهوه‌ای سوخته مانند ) مثل یه بغل گرم و امن، سوژه رو در آغوش گرفته. این تیرگی کمک می‌کنه تا صورت و حالت مراقبه‌ای زن توجه بیننده رو جلب کنه. 🧺🕰🧉🪹 - رنگ لباس : رنگ لباس مهمه وقتی میخوای بری بیرون حتما رنگ لباس رو جز اولویت هات میذاری ، حتی وقتی میخوای بری خرید لباس حتما رنگ هم جز ملاک هات میبینی در مورد دتی هم همینه اون و هر هنرمند دیگه براش مهمه که سوژه چه رنگی به تن داره ؟ البته بجز نقاشیای اروتیک که سوژه ها لخت مادرزاد وسط نقاشی نشستن . معمولاً دتی از رنگ‌های نسبتاً خنثی یا گرم مثل سفید شکسته، کرم یا حتی آبی‌های مایل به خاکستری برای لباس‌های مریم مجدلیه یا قدیسان استفاده می‌کرده که خب این رنگ‌ها نماد پاکی، سادگی، توبه و خلوص معنوی هستن. 🧦☁🪄📜 - تضاد کم، آرامش زیاد : برخلاف بعضی نقاشی‌های شلوغش از مراسم دربار ، اینجا تضاد رنگی خیلی شدیدی نمی‌بینی. انگار همه‌چیز توی یه هارمونی آروم و ملایم حل شده تا ذهن تو هم موقع تماشا آروم بگیره. حس مدیتیشنی ای داره آروم ، خنثی ، بدون حرف.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ راهنمای وایت هوس برای دسترسی سریع تر شما ‌ 🧉 . روی ابر تپ تپ کنید ! ‌ ‌ ‌ ‌اثرات‌هنری ‌ ‌ ‌ ‌: -شام آخر داوینچی . ☁️ -جیغ مونک . ☁️ -برداشت طلوع آفتاب( آغاز امپرسیونیسم ) . ☁️ -طناب نجات هومر . ☁️ -در باغ های لوکزامبورگ سینگر . ☁️ -غروب تابستانی در ساحل اسکاگن کرویر . ☁️ و‌ ‌ ‌ ‌☁️‌ ‌ ‌. -شب پرستاره ون‌گوگ . ☁️ -دختری با گوشواره مروارید ورمیر . ☁️ -شکوفه های بادام ون‌گوگ . ☁️ -گشت شبانه رامبراند ‌. ☁️ -مونالیزا داوینچی ‌. ☁️ ایوان مخوف و پسرش ایوان رپین . ☁️ -بوسه کلیمت . ☁️ -مسیح بر روی صلیب بونا . ☁️ -تولد ونوس بوتیچلی . ☁️ -تولد اسرارآمیز بوتیچلی . ☁️ -بانویی با قاقم داوینچی . ☁️ -پرتره ی پائولینه شارلوت هوبنر هوبنر . ‌ ☁️ -مجسمه دیوید آنژ . ☁️ -مدونا گندی رافائل . ☁️ -مدیتیشن دتی . ☁️ -شهبانو استر . ☁️ ‌ ‌ ‌ ‌زندگی‌نامه هنرمندان ‌ ‌ ‌ ‌: یوهانس ورمیر. ونسان ون‌گوگ. پابلو پیکاسو. آلبرشت دورر. کلود مونه. گوستاو کلیمت. ‌ ‌ ‌ ‌تکنیک های براش‌ورک ‌ ‌ ‌ ‌: پارت اول‌ - پارت دوم - پارت سوم - پارت چهارم - پارت آخر . 🫖 ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ مقاله وار ‌ ‌ ‌ ‌: -ورمیر و مروارید ☁️ . ‌ ‌ ‌ ‌سبک‌شناسی‌ ‌ ‌ ‌: -روکوکو. ‌🩰 -باروک.‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌🧉 🧾همچنین میتونید با #فکت ، فکت ها رو هم دیدن کنید.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌شهبانو استر ، ادوین لانگ. ‌🏛

- ملکه استر - ادوین لانگ نقاش بریتانیایی ( ۱۸۲۹-۱۸۹۱ ). - سال خلق ۱۸۷۸ میلادی - متریال و ابعاد : رنگ‌روغن روی بوم، به ابعاد ۲۱۳.۵ × ۱۷۰.۳ سانتی‌متر. - خونه : نگارخانه ملی ویکتوریا nvg در ملبورن استرالیا. - سفارش‌دهنده و ماجرای جذابش : داستان خلق این تابلو خودش یه داستان شنیدنیه ، در ۱۳ آوریل ۱۸۷۸، آقایی به نام آلفرد تدی تامسون ( Alfred Taddy Thomson ) که مشاور نگارخانه ملی ویکتوریا در لندن بود، به استودیوی ادوین لانگ رفت و نسخه‌ای از این تابلو را که برای نمایش در آکادمی سلطنتی لندن آماده می‌شد دید. اون همون‌جا نسخه‌ای دیگر را برای ملبورن سفارش داد. نکته جالب اینجاست که لانگ هر دو نسخه را هم‌زمان پیش برد ، و خودش تأکید کرده که این یکی یک کپی ساده نیست و در تناسبات و حتی مدل چهره‌ها با نسخه ی دیگه تفاوت داره ! 🫖

خب خب ، داستان این تابلو هم خیلی جالبه که برمی‌گرده به ایران🧉 ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌داستان چیه ؟ ادوین لانگ این صحنه را از دل کتاب استر در عهد عتیق بیرون کشیده است. قهرمان داستان، اِستر، یک زن یهودیه که ملکه خشایارشاه ، پادشاه قدرتمند ایران زمین شده، اما هویتش را مخفی نگه داشته . در این برهه، هامان، وزیر اعظم پادشاه، فرمان قتل‌عام تمام یهودیان امپراتوری رو گرفته . استر برای نجات جان قومش باید نزد پادشاه بره و تقاضای بخشش کنه ، اما یک مشکل مرگبار وجود داره. طبق قانون، هرکس بدون احضار نزد شاه برود، مجازاتش اعدامه ❕ لحظه‌ای که لانگ به تصویر کشیده، دقیقاً چند ثانیه مانده به این دیدار سرنوشت‌سازه ، استر در آخرین مراحل آماده‌سازی خود برای ورود به تالار تخت پادشاهیه . اینجا دیگه خبری از اون شکوه و جلال یک ملکه نیست ، با انسانی روبه‌رو هستیم که بین ترس از مرگ و عشق به ملتش، دومی را انتخاب کرده و این فداکاری بی‌نظیر ، چیزیه که لانگ به تصویر کشیده .

‌ ‌ ‌ ‌بررسی دقیق تر 🧉 استاک کردن سبک ادوین لانگ . ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ادوین لانگ یه نقاش خیلی دقیق و به‌قول معروف "آکادمیک" بود. یعنی چی‌ ‌ ‌؟ یعنی عاشق صافی و تمیزی کار بود. وقتی به تابلو نزدیک بشی، از نزدیک به زور رد قلم‌مو رو می‌بینی. همه چی براق و صیقلیه، انگار با یه سشوار حسابی همه چیز رو مرتب کرده باشن. این سبک یه حس وقار و شکوه سلطنتی به آدم می‌ده. اما قدرت اصلیش کجاست؟ توی وسواسش برای ریزه‌کاری‌ها. نگاه کن به پارچه لباس استر. ببین چطور چین و شکن خورده. می‌تونی فرق بین پارچه کتان لباس استر و حریر نازک روسری خدمتکار رو حس کنی؟ یا درخشش طلاهای روی لباس و گردنبندش... انگار واقعاً فلزن. اینا همش با یه قلم‌موی خیلی نازک و حوصله یه قدیس کشیده شدن. برای این که به اینجا برسه، لانگ اول کلی اتود کوچیک با آبرنگ و روغن می‌زد، بعد میومد سراغ اصل کار. بنظرم لانگ اوسی‌دی داشته یا شایدم کمال گرا بوده ! 🤷🏻‍♀

‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌پالتِ رنگ لانگ .‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌🪞 رنگ‌هایی که لانگ انتخاب کرده، همه گرم و خاکی و دل‌نشینن. قهوه‌ای، کرم، یه کم آبی لاجوردی و طلایی. این رنگ‌ها باعث می‌شن حس کنی توی یه قصر واقعی تو خاورمیانه قدیم وایستادی. یه حس اشرافی طور داره به نظرم. من واقعا شیفته ی این پالت رنگم. کاش تو خاورمیانه قدیم بودم و همون موقع میمردم این روزا رو نمیدیدم . - نور ، نور بر تاریکی ها غلبه میکنه ! ببین نور مستقیم افتاده روی صورت و بالاتنه استر. چرا؟ چون می‌خواد چشم تو هم مستقیم بره اونجا ! صورت خدمتکار یه کم توی سایه‌ست، پس‌زمینه هم نسبتاً تاریکه. اینطوری تمام هوش و حواست می‌ره سمت خود استر و اون فداکاری که قراره بکنه. - استایل استر . لباس بلند و سفید استر رو نگاه کن. این سفیدی بی‌دلیل نیست. نماد معصومیت، پاکی و فداکاریه. اون قراره خودش رو فدای ملتش کنه، پس باید بی‌گناه‌ترین و درخشان‌ترین چیز توی تصویر باشه. - زرق و برق طلاها و اکسسوری ها . اون همه طلا و جواهرات که روی لباس و گردنش می‌بینی، فقط برای نشون دادن ثروت نیست. داره نشون می‌ده که چقدر دربار پرقدرت و خطرناکه. درواقع، سنگینی اون طلاها روی بدنش، مثل سنگینی اون تصمیم مرگ‌آوره که گرفته. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌تنها سنگینی ای که باید رو دوش خانومای خوشکل باشه سنگینی طلاعه بنظرم بزرگش دارن میکنن که تصمیم خطرناک و .. ایناس! 🧉🧖🏻‍♀💅🏻 ‌