‌ ‌ ‌ ‌شکوفه های بادام. اثر ونسان ون‌گوگ💭

داستان این نقاشی برام بشدت جالب بوده و دوست نداشتم که از این مورد صرف نظر بشه. ‌ون‌گوگِ عزیز این نقاشی رو به مناسبت تولد برادر کوچکترش تئو در ژانویه ۱۸۹۰ کشیده . این اثر یکی از آخرین آثار ون‌گوگه که تنها چند ماه قبل از خودکشی‌ش در ژوئیه ۱۸۹۰ خلق شده🏛. نامه ای هم در این باره بوده که ضمیمه ی این نقاشی شده. ‌برایت شاخه‌ بادام فرستادم؛شکوفه‌های بادام روی آبی. ( به روایاتی )

ابعاد این اثر۷۳.۳ × ۹۲.۴ سانتی‌متر و متریال به‌کار رفته در این نقاشی رنگ روغن روی بوم هست؛این نقاشی توی موزه ون‌گوگ شهر آمستردام نگه‌داری میشه. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌نقد و بررسی این اثر (از نظر بنده) شاخه‌ها از گوشه پایین چپ شروع شده و به سمت بالا و راست حرکت می‌کنن این جهت‌گیری مورب، حس رشد و حیات را منتقل می‌کنه. ‌ ‌شبیه به انرژی رو به بالا در آثار ژاپنیه. پس‌زمینه ساده‌ست. آسمان آبی یکنواخت و بدون جزئیات این سادگی باعث می‌شود شاخه‌ها برجسته‌تر به نظر برسند الهام از هنر ژاپن (اُکی‌یو-اِ) ایراد کار اینه که - بخش زیادی از بوم خالیه. ولی این فضای باز، حس آرامش و سکوت می‌ده.

تحلیل رنگ برای این اثر واقعا لازمه چون فضای خالی زیاد هست و نیازه که بدونیم رنگ ها چطور قرار گرفتن. آبی لاجوردی رو در پس زمینه می‌بینیم که نشون دهنده ی آسمون بهاری و آرامشه. سفید صدفیِ گلبرگ های باز نشون دهنده ی خلوص و تازگی هست. صورتی کم رنگ(توجه کنید بهش خیلی باید ریز بین باشید) رگه های برخی از گلبرگ هاست که نشون دهنده ی ظرافت و زندگی‌ست. سبز زیتونی به‌کار رفته در شاخه ها و جوانه ها نشون دهنده ی طبعیت و رشده. قهوه ای تیره تنه ی اصلی درخت نشون دهنده ی استحکام و ریشه. ‌‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌تئوری رنگ - کنتراست بالای سفید گلبرگ‌ها در برابر آبی آسمان. (آبی آسمان پلی کنید) هماهنگیِ سایه‌های آبی و سبز در شاخه‌ها. نور روشن‌ترین نقاط روی گلبرگ‌ها.

تحلیلِ قلم‌زنی(حس میکنم دارم تحلیل نظامی انجام میدم.) قلم‌زنی نقطه‌ای(Stippling بهش میگن) در اینجا برای ایجاد بافت گلبرگ‌ها، نقاط کوچیک و فشرده رنگ ، حس شفافیت و ظرافت به‌کار رفته قلم‌زنی کشیده ( که بهش Dragging میگن ) در اینجا برای شاخه‌های اصلی حرکات بلند و پیوسته، نشون‌ دهنده ی جریان شیره گیاه. قلم‌زنی ضربه‌ای (معادل هم مینویسیم Dabbing میگن بهش): در اینجا برای جوانه‌های بسته، ضربات کوتاه و پرانرژی حس زنده بودن☁️

درخت بادام اولین درختیه که در بهار گل می‌ده. ‌ ‌ ‌شکوفه ها نمادِ امید و تولد نو☁️ و در فرهنگ ژاپن، نماد زندگی بخشیدنه. آبی آسمان پس زمینه بیانگر حس بهاری ‌ ‌ ‌ ‌ ‌حس آرامش و سکون هست. شاخه ها رو میبینید؟ رو به بالا هستن که بیانگر انرژی و حیات رشد و توسعه و همچنین امید به آینده🗒

از لحاظ متریال این بار میخوام رنگ ها رو بررسی کنم. رنگ روغن در این اثر به کار رفته پس هر رنگ چطور ترکیب شده؟ (این ها فقط احتمال هایی هستن و صددرصد تضمین نمیدم که حقیقت داشته باشن . چون بنده ون‌گوگ نیستم ! ) آبی کبالت ‌🧊 ‌ ‌: ‌ ‌کبالت + سفید سفید تیتانیوم ‌ ‌🫖 ‌: تیتانیوم اکسید صورتی 🩰 ‌ ‌ ‌: سفید + قرمز آلیزارین سبز زیتونی ‌🫒 ‌: زرد کادمیوم + آبی کبالت قهوه‌ای‌ ‌ ‌🧉 ‌: زرد + قرمز + مشکی(نوشتن سیاه واقعا حس بدی داد.) و اما حلال احتمال میدم ببینید احتمال‌. حتمی نیست که ونسان عزیزم این رو استفاده کرده باشه پس حدس می‌زنم از اونجایی که از مواد گرون استفاده نمی‌کرده به طور معمول، احتمال میدم تربانتین بوده که برای رقیق‌کردن و تمیزکردن قلم استفاده کرده. و اما بوم واقعا بوم مهمه. این که بافت چطور باشه و چطور آستر خورده باشه و .. بومِ این اثر بافته‌شده با بافت متوسط احتمالاً آستر سفید خورده برای آماده سازی و از لحاظ کیفیت حدس می‌زنم و احتمال میدم که کیفیت متوسطی داشته چون همونطور که گفتیم از مواد گرون قیمت استفاده نمیکرده( به طور معمول ).

کار های ون‌گوگ همیشه برام جالب تر بودن و بیشتر برام اولویت داشتن.

لایه گذاری در این نقاشی به این صورتِ که‌ ‌ لایه زیرین ( آبیِ خوشرنگمون یا همون آبیِ آسمان ) : رنگ یکنواخت و مسطح و بدون بافت قلم‌زنی و همچنین پوشش کامل بوم رو داره. لایه میانی ( شاخه‌های رو به بالا که نمادشو گفتیم ) : رنگ ضخیم Impasto و خطوط مشخص و واضح داره و یه چیزی که خیلی خوب بوده داخلش خشک شدن کامل قبل از لایه بعده. لایه رویی ( گلبرگ‌های شکوفه ها که صورتی سفید بودن ) : رنگِ اینها رقیق‌تره (پس تینر بیشتره ) شفافیت بیشتره و جزئیات ظریف.

تابلوی‌گشت شبانه🧉-این نقاشی جالب انگیز در سال ۱۶۴۲ توسط نقاش مشهور هلندی(دقت کردید این هلندی های هنرمند چقدر آدمی رو به وجد میارن؟بنظرم هنرمندان مورد علاقم اکثرا هلندی باشن انگار تو خاکشون یچیزی هست که سبب هنر بی اندازه و توصیف نکردنیشون میشه کسی چه میدونه؟)جناب آقای رامبراند فان راینِ شریف و دوست داشتنی خلق شد، نه تنها مشهورترین اثر این هنرمند، بلکه یکی از مهمترین و پرحاشیهترین آثار تاریخ هنر جهان به شمار میرود . این شاهکار عظیم و بزرگ ۳۶۳ در ۴۳۷ سانتیمتر که واقعا شاهکاره در دوران طلایی هلند و به سفارش یک گروه شبه‌نظامی شهر آمستردام کشیده شد ،اسم اصلی این تابلو "همراهی کاپیتان فرانس بانینگ کوک و ستوان ویلم ون رایتنبرگ" هست و نوآوری بزرگ رامبراند در این اثر بنظرم به تصویر کشیدن پویا و پرتحرک یک گروه در حال اقدامه. در حالی که پیش از او مرسوم بود افراد به صورت ایستا و در یک ردیف نقاشی شوند . این تابلو اکنون در موزه ملی آمستردام ریکس‌موزه نگهداری می‌شه. یک روز باید به هلند سفر کنم و تک تک موزه های هنر مورد علاقم رو دیدن کنم.

ساختار نوریِ این اثر؛ 🪔 کلراسکیور ( chiaroscuro به انگلیسی ) : رمبرانت از تکنیک نور و سایه به شکل چشمگیری و جالب انگیزی استفاده کرده نور از سمت چپ بالا می‌تابه و شخصیت‌های اصلی را روشن می‌کنه پس‌زمینه تاریک‌تره که عمق فضایی ایجاد می‌کنه.

قلم‌زنی ؛ 🧉 قلم‌زنی آزاده(انشا آزاد) - رمبرانت از ضربات قلم‌موی پهن و سریع استفاده کرده لایه‌گذاری در اینجا به طوریه که ابتدا لایه‌های تیره و سپس لایه‌های روشن را اضافه کرده و از تکنیک impasto استفاده کرده ، در بخش‌هایی از اثر رنگ را ضخیم و برجسته به کار برده در بخش هایی که سایه داره از قلم‌موی نرم‌تر و در بخش‌های روشن از قلم‌موی خشک‌تر استفاده شده.