-

در باغچه‌ای خلوت، گلی تنها روییده بود. با برگ‌هایی مخملی و رنگی به لطافت رویا، انگار از دل آسمان به زمین افتاده بود. هر صبح، خورشید با نوازش‌های طلایی‌اش او را بیدار می‌کرد و شب‌ها، ماه با نور نقره‌ای‌اش برایش لالایی می‌خواند. گل تنها، در سکوت باغچه، قصه‌ای از امید و زیبایی را زمزمه می‌کرد.

穏やかな緑の自然🌱

-

غدیر؛ قصه جاودانه نور و عشق آنجا، دستِ آسمانیِ نبوت، دستانِ مهربانِ امامت را برکشید. جهان، در بوسه‌ای از نور غرق شد و عطرِ ولایت، تا ابد بر تاروپود هستی پیچید. علی (ع)، خودِ عشق بود؛ پیمانی ازلی که قلب‌ها را به ابدیت گره زد.

-

زندگی‌ توی جنگیدن براي اهداف معنا شده . اگر می‌خواهی شکوفه بزنی و به سرسبزی ِزندگی ِخود دست پیدا کنی ، باید تلاش کنی و بجنگی . درست مثل قهوه ! اوایلش تخله ، ولی وقتی که اون تلخی و بخوری و تموم بشه ، تازه اون روی شیرینیش و بهت نشون میده . بعد از اون تلخی انرژی‌ای رو بهت میده که فقط با چشیدن تلخی ِقهوه می‌تونستی به دستش بیاری . خب بلاخره هرچیز با ارزشی ، یه قیمتی هم داره : ) .