یک کلمه در زبان عربی نهایت اندوه را شرح میدهد.
الوجوم:
یعنی اندوهی که صاحبش را لال میکند.
داشتم فکر میکردم
کسی میدونه گل مورد علاقه من چیه؟
یا رنگ مورد علاقه ام؟
یا وقتی عصبی و ناراحتم چطوری میشم؟
چی خوشحالم میکنه؟
نوشیدنی سرد مورد علاقم چیه؟
یا نمیدونم هر جزئیاتی راجب من؟
دیدم بله!
هیچکس نمیدونه.
اکثر انسانها حتی جسارت دور ریختن لباسهایی که مدتهاست بدون استفاده در کمدهایشان آویخته شده را ندارند،بعد از آنها توقع داریم باورهای غلطی را که قرنهاست در ذهنشان زنجیر شده را به راحتی کنار بگذارند و دور بریزند.
جهل نرمترین بالش برای خوابیدن است.
گاندی.
نصیحت امروز:
پولاتونو پس انداز کنید.
فیلمارو با کیفیت ۱۰۸۰ ببینید.
زیاد فکر نکنید.
با خودتون قهر نکنید.
به هیچ چیز هیچ چیز هیچ چیز
وابسته نشید و فاصلهتونو با انسانهای
نمک نشناس حفظ کنید.
این روزهای من در این چند خط از کافکا خلاصه میشود:
از زندگی با مردم،
از حرف زدن،
عاجزم.
کاملاً در خود فرو رفتهام،
به خودم فکر میکنم...
چیزی ندارم به کسی بگویم
هرگز،
به هیچ کس…
اونجا که آقای سعدی فرمود:
«یاد میداری که با من جنگ در سر داشتی؟
رأی، رأیِ توست؛ خواهی جنگ، خواهی آشتی...»
به صورت علنی آتش بس اعلام کرده و پرچم صلح رو گرفته سمت معشوقِ لامروت!
عشق برای پایداری، به چنین فداکاریهایی نیاز داره...