دور از رخ تو دم به دم از گوشه ی چشمم سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت از پای فتادیم چو آمد غم هجران در درد بمردیم چو از دست دوا رفت

در ستایش اسمان>>>>

چه کسی میداند، که تو در پیله خود تنهایی؟ چه کسی میداند که تو در حسرت یک روزنه‌ی فردایی؟ پیله ات را بگشا . . تو به اندازه پروانه شدن زیبایی! |سهراب سپهری|

شبتون بخیر چون هیچکس نباید بدون شب بخیر بخوابه ✨

تو خود علاج غم و دردِ بی شماری خودی، برو طبیب خودت باش و مبتلای خودت!

امروز داشتم تلگرامم رو بی‌هدف بالا و پایین می‌کردم، از سرِ کنجکاوی یا شاید هم کمی دلتنگی، یهویی رسیدم به چتای قدیمی با آدمایی که دیگه توی زندگی من نیستن… اما ردشون هنوز مونده؛ توی حرفا، ویس‌ ها، عکس‌ ها و اون پیام‌های نصفه‌کاره‌ای که هیچ‌وقت تموم نشدن. همون موقع، چشمم افتاد به یه پیام از کسی که حتی نمیدونم زنده‌س یا نه، حرفی زده بود که اون موقع شاید زیاد جدی نگرفتمش، ولی بعدش هزار بار زندگی بهم ثابت کرد که راست می‌گفت… نباید دنیا رو زیادی جدی گرفت، نباید برای آدمای اشتباه دل سوزوند، « نباید دنیا و آدمای توشو شاخ کرد» عجیبه که بعضی حرفا وقتی گفته می‌شن، یه جمله‌ ساده‌ان، ولی با گذشت زمان تبدیل می‌شن به حقیقت تلخ زندگی.!

از شیخ بهایی پرسیدند: سخت می گذرد ' چه باید کرد؟ گفت: خودت که می گویی سخت " می گذرد." سخت که " نمی ماند" پس خدارا شکر که "می گذرد". "نمی ماند" دیروزت خوب یا بد گذشت" فردا روز دیگری است امروز قدری شادی باخود به خانه ببر،،، راه خانه ات را که یاد گرفت فردا خودش می آید...

بُگذَر بُگذار بُگذَرَد.

گاه باید رویید از پسِ آن باران ، گاه باید خندید بر غمی بی پایان . . !