بریم بخوابیم بابا چی دارم میگم نصف شبی 🚶‍♂️

حالا که اینطور شد انقدر گیم میزنم تا سقط بشم اصلا

بفرما آقای م.ب نگی کارا مونده علی دنبال گیمه. منتقل کن ازم تقدیر کنن

این فکر که واسه دیدن حرم باید یه سال دیگه صبر کنم واقعا جان‌کاهه

چقدر حرف میزنید؟ کِی کار میکنید؟ هر روز یک دعوا و نزاع! شاید درآمدشان از این دعواهاست! https://eitaa.com/Politicalhistory

بالاخره یه نفر چالش بچگی‌مون رو به سرانجام رسوند 🥲

ماه رو دوست دارم چون شبیه شماست. صلی الله علیک یا قمر بنی هاشم ❤️

از هرچیزی که شأنیت ائمه رو پایین میاره بدم میاد بابا رضا یعنی چی. بابا بزرگته مگه؟

برام به اندازه رفیق شهید منزجر کننده‌ست

📪 پیام جدید گذشته از آنکه آنها در جایگاه پدر این امت هستند، این پیوند با خانواده آسمانی و ریشه‌های خویش است که ارتباط ما را محکم‌تر می‌کند... بستگی دارد این بابا گفتن با معرفتبه حق امام باشد یا نه. رفاقت با شهدا هم این انس و نزدیکی را برای همنشین می‌آورد که شبیه رفیق خود شود و اگر آنها سعادت را یافتند ما نیز به واسطه و حیات‌شان از خدا مدد بگیریم و سعادت را بیابیم. حال تو بگو که چه دیده‌ای یا شنیده‌ای یا چگونه اندیشیده‌ای که آن را منزجر کنند یا خلاف آداب یافتی؟ #دایگو

مساله نوع مواجهه ما و نوع ارتباطیه که ما با ائمه و شهدا برقرار میکنیم. اینکه ائمه در جایگاه پدری امت هستند مجوز این هست که ما اونا رو بابا خطاب کنیم؟ بنده ندیدم جایی سیره متشرعه متصل به عصر معصوم این چنین باشه. این مطلب رو درمورد رفیق شهید سابقا توی ویراستی عرض کرده بودم. وارد کردن مفاهیم عرفی و احساسی در چنین ارتباطاتی اشتباه محضه و این اتفاق هم درمورد ائمه افتاده و شدیدترش درمورد شهداء. وقتی مفهوم رفیق رو وارد ارتباطمون با شهدا کردیم، عقل جای خودش رو کم کم به احساسات میده. شهدا (و ائمه) شانیت اصلی خودشون رو از دست میدن و از الگو تبدیل به رفیقی میشن برای درددل، قربون صدقه رفتن و حرف های احساسیِ مرسوم بین نوجوون ها نهایتش میشه چیزی که خاطرم هست یکی از روحانیون ویراستی تعریف میکرد که توی بهشت زهرا یه دختره با گریه جلوم رو گرفت و گفت حاج آقا لطفا بیایید عقد من با این شهید رو بخونید، مهریه هم شفاعت شهید اون دنیا :/