متاسفانه این موارد درمورد ائمه داره کم کم شکل میگیره. نوع خطابات ما با سیدالشهدا، نوع روضه های ما و... بعضی از مداحی ها اگه کسی خارج از فضای سینه زنی بشنوه فکر میکنه شاعر داره درمورد معشوقه ش حرف میزنه

📪 پیام جدید چقدر به شنیدن و پخش حرف‌های این مدلی نیاز داریم. والا تا ما شبیه این حرف‌ها رو می‌زنیم در خصوص دم و دستگاه ابی عبدالله اظهار نظر نکنید #دایگو

هر موقع کسی میگه «تو دم و دستگاه ابی عبدالله دخالت نکنید» یاد سکانس سوختن کعبه میوفتم که ابن زبیر به مختار میگفت ببین چقدر باشکوهه؛ خدا اگه بخواد خودش آتیش رو خاموش میکنه. تو چطور روی دستگاه سیدالشهدا غیرت داری که انحراف رو میبینی و ککت نمیگزه؟ تو اگه عاشورا هم بودی وایمیسیدی نگاه میکردی و تو کار سیدالشهدا دخالت نمیکردی؟

شما ببین پروژه تخدیر و منفعل کردن شیعه تا کجا پیش رفته

تا نرفتم روی منبر برید بخوابید 😬

ببینید عزیزانم من خودم ارادت ویژه‌ای به شهید محمدخانی دارم. عمیقا دوستش دارم. در بدترین حالات روحیم منو نجات داد. واقعا دوستش دارم اما ارتباط من یا شمایی که احیانا از این مقوله دفاع میکنید، حساب‌شده و کنترل‌شده است. کدوم عقلی تایید میکنه که نوجوون‌هایی که به اکثر قریب به اتفاق‌شون دسترسی نداری رو بندازی توی یه مسیر پرخطر و بعد بیایی بشینی فکر کنی چطور نجاتشون بدم چطور کمکشون کنم چطور نذارم منحرف بشن. کار فرهنگی الله بختکی نمیشه. مطالعه لازم داره. شناخت لازم داره. ظرف زمان و مکان خودش رو داره. مخاطب خودش رو میخواد. این نوع جریان‌سازی که شکل گرفت، برای این نوع مخاطب و این ظرف، اصلا مناسب نبود.

اینکه حالا که شده چیکار کنیم و چطور درستش کنیم ان شاء الله منبر بعدی. فعلا همین منبری که رفتم براتون پولش را بریزید.

هی به خودم میگم پیام بلند بلند نذارما. هی یادم میره. مرسی که صبوری میکنید

سلطانیزم نقاب‌دار! رئیس‌جمهورِ محترم بهتر می داند که «حوزهٔ حکمرانی» در یک نظامِ مردم‌سالار جای بحث و نقد و سؤال و استیضاح(گیردادن!) است و هماهنگی با رهبری، نافیِ این‌ها نیست! پیش‌ترها برخی احزابِ اصلاح‌طلب از حاکمیتِ دوگانه سخن گفته و در سند راهبردیِ خود آنرا تئوریزه می‌کردند تا نهادهای انتخابی را مقابل انتصابی و رهبری قرار دهند! خدا را شکر که شما آن‌طور نیستید و با رهبریِ نظام هماهنگی می‌خواهید. این، «هماهنگیِ خوب» است. اما آن هماهنگی که درعمل تعطیلیِ ارکانِ مردم‌سالاری را متوقع باشد، بدْ و یک سلطانیزمِ نقاب‌دار است! شما سلطان نیستید؛ مردمی هستید، مردم‌سالار هم بمانید. رهبری در ایران، خود مدافع جدّیِ مردم‌سالاریِ دینی بوده است. در مردم‌سالاری دینی: مجلس در رأس أمور است -نه حتی شوراهای خاص-، دستگاه قضائی‌اش، بی‌مسامحه، و دولت‌ِ آن بابرنامه است. تازه ارکانِ دیگرِ مردم‌سالاری، از نهادهای مدنیِ مستقل تا مطبوعاتِ آزاد هم ناظر عمومیِ مسائل حکمرانی‌اند؛ باید منصفانه نقد و حتی بتوانند اعتراض و تجمّع کنند! جمهوریِ اسلامی از اسرائیلِ پوشالی کم‌تر نیست که در شرایط جنگی، نخست‌وزیرش به دادگاه احضار و هرروز علیه‌اش تجمّع و راهپیمایی برگزار می‌شود! اهلِ نهج‌البلاغه اید و این سخن را بهتر تحویل می‌گیرید: خَورُ السُّلطانِ أشدُّ على الرَّعيَّةِ مِن جَورِ السُّلطانِ. سستی (و بی‌تصمیمی) حاکم و حکمرانی بر مردم، سخت‌تر است از جور و ستمِ سلطان! فقط «جور» و استبداد نیست که مجلس و عدلیه می‌خواهد؛ «خور» و سستیِ حکمرانی هم درمانی دارد به نام مردم‌سالاری! محسن قنبریان ☑️ @m_ghanbarian

پیراشکی‌م افتاد رو آسفالت. الان که دارم میخورم یه چیزایی میره زیر دندونم که فک کنم قبلا جزئی از کوچه بوده

خلاصه بدون عیال‌تون چیزای خوشمزه نخورید اینجوری میشه

من واقعا با استیضاح و اینا موافق نیستم ولی لااقل بیاریدش یه دوتا پس‌کله‌ای بهش بزنید 😑