ببینید عزیزانم من خودم ارادت ویژه‌ای به شهید محمدخانی دارم. عمیقا دوستش دارم. در بدترین حالات روحیم منو نجات داد. واقعا دوستش دارم اما ارتباط من یا شمایی که احیانا از این مقوله دفاع میکنید، حساب‌شده و کنترل‌شده است. کدوم عقلی تایید میکنه که نوجوون‌هایی که به اکثر قریب به اتفاق‌شون دسترسی نداری رو بندازی توی یه مسیر پرخطر و بعد بیایی بشینی فکر کنی چطور نجاتشون بدم چطور کمکشون کنم چطور نذارم منحرف بشن. کار فرهنگی الله بختکی نمیشه. مطالعه لازم داره. شناخت لازم داره. ظرف زمان و مکان خودش رو داره. مخاطب خودش رو میخواد. این نوع جریان‌سازی که شکل گرفت، برای این نوع مخاطب و این ظرف، اصلا مناسب نبود.

اینکه حالا که شده چیکار کنیم و چطور درستش کنیم ان شاء الله منبر بعدی. فعلا همین منبری که رفتم براتون پولش را بریزید.

هی به خودم میگم پیام بلند بلند نذارما. هی یادم میره. مرسی که صبوری میکنید

سلطانیزم نقاب‌دار! رئیس‌جمهورِ محترم بهتر می داند که «حوزهٔ حکمرانی» در یک نظامِ مردم‌سالار جای بحث و نقد و سؤال و استیضاح(گیردادن!) است و هماهنگی با رهبری، نافیِ این‌ها نیست! پیش‌ترها برخی احزابِ اصلاح‌طلب از حاکمیتِ دوگانه سخن گفته و در سند راهبردیِ خود آنرا تئوریزه می‌کردند تا نهادهای انتخابی را مقابل انتصابی و رهبری قرار دهند! خدا را شکر که شما آن‌طور نیستید و با رهبریِ نظام هماهنگی می‌خواهید. این، «هماهنگیِ خوب» است. اما آن هماهنگی که درعمل تعطیلیِ ارکانِ مردم‌سالاری را متوقع باشد، بدْ و یک سلطانیزمِ نقاب‌دار است! شما سلطان نیستید؛ مردمی هستید، مردم‌سالار هم بمانید. رهبری در ایران، خود مدافع جدّیِ مردم‌سالاریِ دینی بوده است. در مردم‌سالاری دینی: مجلس در رأس أمور است -نه حتی شوراهای خاص-، دستگاه قضائی‌اش، بی‌مسامحه، و دولت‌ِ آن بابرنامه است. تازه ارکانِ دیگرِ مردم‌سالاری، از نهادهای مدنیِ مستقل تا مطبوعاتِ آزاد هم ناظر عمومیِ مسائل حکمرانی‌اند؛ باید منصفانه نقد و حتی بتوانند اعتراض و تجمّع کنند! جمهوریِ اسلامی از اسرائیلِ پوشالی کم‌تر نیست که در شرایط جنگی، نخست‌وزیرش به دادگاه احضار و هرروز علیه‌اش تجمّع و راهپیمایی برگزار می‌شود! اهلِ نهج‌البلاغه اید و این سخن را بهتر تحویل می‌گیرید: خَورُ السُّلطانِ أشدُّ على الرَّعيَّةِ مِن جَورِ السُّلطانِ. سستی (و بی‌تصمیمی) حاکم و حکمرانی بر مردم، سخت‌تر است از جور و ستمِ سلطان! فقط «جور» و استبداد نیست که مجلس و عدلیه می‌خواهد؛ «خور» و سستیِ حکمرانی هم درمانی دارد به نام مردم‌سالاری! محسن قنبریان ☑️ @m_ghanbarian

پیراشکی‌م افتاد رو آسفالت. الان که دارم میخورم یه چیزایی میره زیر دندونم که فک کنم قبلا جزئی از کوچه بوده

خلاصه بدون عیال‌تون چیزای خوشمزه نخورید اینجوری میشه

من واقعا با استیضاح و اینا موافق نیستم ولی لااقل بیاریدش یه دوتا پس‌کله‌ای بهش بزنید 😑

حقیقتا سخنگوی دولت اولین زنیه که تمایل شدید دارم کتکش بزنم

منطق برخی اهل #وفاق

این هم از عجایب طریق الحسین است. دلت برای آدم‌هایی تنگ می‌شود که آن‌ها را نمی‌شناسی و خاطره چند ثانیه‌ای از ایشان به یادگار داری ... #غریبه‌های_آشنا @hamidkasiri_ir

وقتی فعلیت متوقف شود، استعدادِ محروم از فعلیت، ثابت نمی‌ماند، بلکه آسیب می‌بیند؛ چون استعداد به‌طور طبیعی تشنهٔ فعلیت است. هرچند تشنه با رفع عطش، نشاط و تحرک پیدا می‌کند و درخت تشنه هنگامی که آب می‌خورد، نمو پیدا می‌کند، اما اگر درخت تشنه، بی‌آب ماند، از رشد محروم، پژمرده می‌شود و به مرگ نزدیک می‌شود. آیت‌الله حائری شیرازی کتاب مربی و تربیت

یادم نمیاد کانال نامفهوم مال کی بود