منتظرم برسم خونه و بیوفتم یه گوشه.

لطفا زودتر آخرهفته بشه نمیتانم:)

هیچی دیگه افتادم ی‌گوشه و رفتم زیر‌سرُم؛ شبیه ارواح شدمه.

خیلی حس‌بدجوریه که همش دارم غیبت میخورم. میدونین. تازه دو/سه‌هفتست دانشگاه باز شده و من بعضی درسارو دوتا غیبت خوردم:) خب کوفت‌بگیری ویروس.

به‌طرز عجیبی امشب خوابم نمیبره.

یچیز یجوری‌ای درونمه؛ دلشوره مانند.

بعداین وسط تک‌تک اجزای‌ساختمون تو این تاریکی تصمیم گرفتن صدا بدن. خیلی ترسناکه خبوا؛ من از تاریکی میترسم وا.

بیادب بخواب باید پنج صبح پاشی::))

حتی در کابینت صدا داد. ی‌بطری خالی تو راهرو یهوتصمبم گرفت بگه تق. حتی در کمددیواری طبقه‌پایینی پنج‌بار باز و بسته شد و هی صداش میومد. حتی یبار خواب دیدم. واااا خب چتونه عزیزان سکوت اختیار کنید.

اونقدر ناراحتم که حد نداره؛ چیمیشه انقد آدمو نپیچونید و بیتقوا نباشید؟

از وقتی دانشگاهمو عوض کردم به‌شدت خیلی بدی داره بهم فشار میاد از لحاظ ارتباطات. همش ایگنور میکنم این قضيه رو. اوایل فکرمیکردم اوکی میشه و به‌خاطر اینه که صرفا فقط جامو عوض کردم و دیرتر از بقیه اومدم یکم سخته چون همه باهم اکیپ شدن و پذیرای آدمِ‌جدید نیستن. ولی نه واقعا اصلا روال آدماش نمیخوره بهم.