من دلم تنگه واسه شبایی که بهت میگفتم حوصلم پوکیده و میگفتی بپوش بریم یه بادی به سرت بخوره و تا نصف شب با آهنگای مسخره ات و یه عالمه حرفای فلسفی درباره افکارت توی خیابونا می تابیدیم
من هنوز تو رو دارم اما نه من اون آدم قبلیم نه تو و نه اون خاطرات تکرار میشه