eitaa logo
احسان عبادی | ما و او
✔
47.4هزار دنبال‌کننده
10.6هزار عکس
3.7هزار ویدیو
626 فایل
کانال دوم👈 @marefatemahdavi ✍️ احسان عبادی/طلبه درس خارج/ارشد ادیان و عرفان/دانشجوی دکتری قرآن و حدیث/از اساتیدمهدویت 🖥ادمین تبلیغات @Admintabligh_ma_va_o 📌ادمین سوالات @maalali فقط به این ادمین سوال ارسال شود انتشارمطالب باهرنامی مشکلی ندارد✅
مشاهده در ایتا
دانلود
2.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❌ یا خالق غیر مخلوق ؟؟؟ (ثانیه ۱۲) جان ؟ اگر حضرت مولا، مخلوق نیستند پس چه هستند؟ امان از دست غالیان زمانه @ma_va_o
احسان عبادی | ما و او
✅ اینکه بعضی‌ها می‌گویند «حضرت زهرا (س) جلوتر از امیرالمؤمنین (ع) روشنگری می‌کرد، پس ما هم باید بدون
👆👆👆 پاسخ به شبهه ای که عده ای از دوستان در حال نشر هستتد که حضرت زهرا هم آیا وحدت شکن بود که بر خلاف حضرت علی ، می رفت در خانه مهاجر و انصار و.... ؟؟ ❌ این افراد که این مغالطه را پخش می کنند نمی دانند که اساسا دارند خواسته و ناخواسته ، حکومت جمهوری اسلامی را با حکومت خلیفه اول مقایسه می کنند !!!!
51.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
توضیحات رئیس کمیسسون امنیت ملی مجلس را گوش دهید اولا یک فوریت فعلا رای آورد، نه اصل طرح!! وقتی دو فوریت تبدیل به یک فوریت می شود ، اتفاقا یعنی نمایندگان میخواهند با تصویب یک فوریت، بیشتر روی آن بحث کنند. یک فوریت: یعنی طرح اول برود کمیسیون مربوطه و در اولویت بحث قرار بگیرد . دو فوریت : یعنی ۲۴ ساعت بعد وارد صحن علنی شود ! 👆خب الان که نمایندگان اتفاقا خواستند طرح یک فوریتی شود تا بحث بیشتری روی آن شود ! عجله ای در کار نبود ! ✅ ثانیا از همه مهمتر، مگر ما نداریم ؟ پس نگرانی برای چیست ؟ اگر طرحی واقعا خلاف باشد که آنها جلویش را می گیرند،حتی اگر مصوبه مجلس شود. پس طرحی که هنوز در کمیسیون نرفته ! هنوز در کمیسیون حرفش زده نشده ! هنوز بحث نشده ! هنوز حتی در کمیسیون هم تصویب نشده ! چطور یک عده دارند علیه آن حرف می زنند ؟! دقت کنیم! @ma_va_o
✅ هر روز در کانال @ma_va_o قسمت 21 👇👇👇
احسان عبادی | ما و او
✅ #رمان_کافه_پارادوکس هر روز در کانال @ma_va_o قسمت 21 👇👇👇
قسمت بیست و یکم: خاموشی در کافه و معمای پادشاه خودخواه؛ ما و خورشید آسمان آن عصر پاییزی، شبیه به بوم نقاشی خاکستری و تیره‌ای شده بود که هر لحظه رگه‌هایی از صاعقه آن را می‌شکافت. باران با شدتی بی‌سابقه شیشه‌های قدی «کافه پارادوکس» را شلاق می‌زد. صدای برخورد قطرات باران با سقف فلزی سایبان بیرون، سمفونی دلهره‌آور اما جذابی ساخته بود. بچه‌ها دور میز بزرگ چوبی‌شان در کنج کافه نشسته بودند. بوی نم باران با عطر دارچین و قهوه قاطی شده بود. بردیا به‌طور محسوسی کلافه بود. مدام با استرس به صفحه‌ی گوشی‌اش نگاه می‌کرد، پیام‌هایی را تایپ می‌کرد و با اخم پاک می‌کرد (اضطرابی که هیچ‌کس نمی‌دانست پیش‌درآمد یک طوفان بزرگ در زندگی اوست). نیما هم درگیر شارژر بود و با ناامیدی گفت: «ای بابا! گوشیم دو درصد شارژ داره، پریز این میز هم خرابه.» درست در همین لحظه، رعد و برقی مهیب آسمان را روشن کرد و ثانیه‌ای بعد، صدای انفجار خفیفی از ترانس برق خیابان به گوش رسید. در یک چشم‌به‌هم‌زدن، تمام چراغ‌های کافه، صدای دستگاه اسپرسوساز و موسیقی ملایم قطع شد. تاریکی مطلق و سکوتی سنگین کافه را فرا گرفت. فقط نور ضعیف چند گوشی موبایل در تاریکی می‌درخشید. صدای شاگرد کافه از پشت پیشخوان آمد: «ببخشید بچه‌ها، ترانس خیابون ترکید. تا اداره برق بیاد، یه‌کم طول می‌کشه. شمع میارم الان.» نیما نالید: «عالی شد! هم تو تاریکی موندیم، هم گوشی من خاموش شد. رسماً از دنیا قطع شدم.» حامد که چهره‌اش در نور فلاش گوشی پرهام نیمه‌روشن بود، لبخند آرامی زد و از همین جمله‌ی نیما استفاده کرد: «از دنیا قطع شدی… چه تعبیر جالبی! یادتونه دیشب سامان یه سؤال اساسی پرسید؟» سامان که در تاریکی دست به سینه نشسته بود، خودش را جلو کشید و گفت: «آره… پرسیدم خدایی که این‌قدر بزرگ و بی‌نیازه، خالق میلیاردها کهکشانه، چه نیازی به نماز من داره؟ چرا تو قرآن این‌قدر تأکید شده که “منو بپرستید”؟ راستش حامد، این حس به آدم دست می‌ده که انگار با یه پادشاه خودخواه و مغرور طرفیم که روی تخت پادشاهی نشسته و عشق می‌کنه یه عده آدم کوچیک و ضعیف روزی پنج بار براش دولا راست بشن و التماسش کنن. اگه خدا بی‌نیازه، پس این بازی “عبادت کن تا ببرمت بهشت وگرنه می‌سوزونمت” چیه؟» پرهام هم نور گوشی‌اش را روی میز تنظیم کرد و گفت: «دقیقاً! پادشاه‌های تاریخ هم همین‌طور بودن. مجسمه‌های بزرگ از خودشون می‌ساختن تا مردم بهشون تعظیم کنن که عقده‌ی حقارتشون جبران بشه. خدا که عقده نداره، پس چرا این‌قدر به ستایش ما گیر داده؟» فضای تاریک کافه، با سوسوی چند شمع که شاگرد کافه روی میزها گذاشت، حالتی رازآلود و فلسفی به خود گرفت. سایه‌ی بچه‌ها روی دیوار آجری کافه افتاده بود. حامد شمع روی میزشان را کمی جلوتر کشید تا چهره‌ی همه را ببیند. با صدایی که در سکوت کافه طنینی عمیق داشت گفت: «بزرگ‌ترین اشتباه ما در شناخت خدا، اینه که خدا رو یک “انسان خیلی بزرگ” تصور می‌کنیم! ویژگی‌های انسانی مثل غرور، نیاز به احترام، کمبود توجه و تکبر رو به او نسبت می‌دیم و بعد سعی می‌کنیم رفتارش رو تحلیل کنیم. شما خدا رو با “پادشاه” مقایسه کردید. اما بیایید زاویه‌ی دید رو عوض کنیم. نظرتون درباره‌ی تشبیه خدا به “خورشید” و تشبیه دستوراتش به نسخه‌ی یک “پزشک” چیه؟» بچه‌ها با کنجکاوی به او خیره شدند. حامد ادامه داد: «فرض کنید فردا صبح آفتاب طلوع می‌کنه. خورشید با اون عظمتش، در هر ثانیه میلیون‌ها تن انرژی آزاد می‌کنه. حالا تو توی اتاقت یه گلدون کوچیک داری. خورشید به اون گلدون می‌تابه. تو پا می‌شی و پرده‌های ضخیم اتاقت رو می‌کشی و مانع رسیدن نور می‌شی. سؤال من از شما اینه: آیا با کشیدن پرده، چیزی از عظمت و نور خورشید کم می‌شه؟» امیرعلی جواب داد: «نه، خورشید که کار خودش رو می‌کنه. اصلاً براش مهم نیست پرده‌ی اتاق من کشیده است یا باز.» حامد گفت: «دقیقاً! خورشید هیچ نیازی به باز بودن پنجره‌ی تو نداره. اما… چه بلایی سر اون گلدون میاد؟» سامان گفت: «خب بعد از چند وقت زرد می‌شه، می‌پژمره و می‌میره.» حامد با نگاهی نافذ به سامان چشم دوخت: «خداوند، اون خورشید بی‌نهایت هستیه. وجود مطلق و کمال مطلقه. وقتی می‌گه “نماز بخون”، “دروغ نگو”، “عبادت کن”، این فرمان‌ها برای رفع نیاز او نیست! خدا کمبود لایک و فالوور نداره که با نماز ما جبران بشه. وقتی تو عبادت می‌کنی، در واقع داری پرده‌های ضخیم نفسانیت، تکبر و حرص رو از روی پنجره‌ی روحت کنار می‌زنی تا نور خورشید هستی به روحت بتابه و زنده بمونی. عبادت، نیاز خدا به ستایش نیست، نیاز گلدون وجود ما به نور آفتابه!» 👇👇👇👇
احسان عبادی | ما و او
قسمت بیست و یکم: خاموشی در کافه و معمای پادشاه خودخواه؛ ما و خورشید آسمان آن عصر پاییزی، شبیه به بو
پرهام ، دستش را روی چانه‌اش گذاشت: «پس یعنی ما با نماز نخوندن، به خدا ضربه نمی‌زنیم، داریم خودمون رو تو تاریکی حبس می‌کنیم؟» حامد سر تکان داد: «احسنت! حالا بریم سراغ مثال دوم. سامان گفت چرا می‌گه “انجام ندی می‌برمت جهنم”؛ این شبیه رفتار یه دیکتاتور نیست؟ ببین سامان، فرق پادشاه با پزشک چیه؟ پادشاه می‌گه “مالیات بده تا خزانه‌ی من پر بشه”. اگر ندی، از روی عصبانیت تو رو می‌ندازه زندان. اما پزشک چی می‌گه؟ می‌گه “هر هشت ساعت این قرص رو بخور، پرهیز غذایی داشته باش”. اگر تو لجبازی کنی و داروت رو نخوری، پزشک چیزی از دست می‌ده؟ نه! اما تو می‌میری. آیا دردی که از نخوردن دارو می‌کشی، “انتقام” پزشک از توئه؟» سامان با تعجب گفت: «نه… درد، نتیجه‌ی طبیعی اون بیماریه که درمان نشده.» حامد با هیجانی کنترل‌شده گفت: «دین، نسخه‌ی پزشک روحه! وقتی خدا می‌گه ربا نخور، غیبت نکن، عبادت کن، داره مکانیزم سلامت روح رو بهت یاد می‌ده. جهنم، شکنجه‌گاهی نیست که خدا از روی حرص و کینه برای انتقام گرفتن ساخته باشه. جهنم، تجسم و نتیجه‌ی طبیعی بیماری‌های درمان‌نشده‌ی روح ماست! کسی که یک عمر پرده رو بسته و تو تاریکی مطلق، روحش رو با کینه و ظلم مسموم کرده، وقتی از رحم دنیا متولد می‌شه و وارد ابدیت می‌شه، این عفونت و نابینایی براش عذاب‌آوره. این عذاب، انتقام خدا نیست، تجلی اعمال خود ماست.» سکوت عمیقی دوباره بر کافه حاکم شد. صدای برخورد قطرات باران با شیشه حالا ریتم آرام‌بخشی پیدا کرده بود. تمثیل خورشید و پزشک، آن تصویر تاریک و خشن «خدای پادشاه و خودخواه» را در ذهن بچه‌ها در هم شکسته بود. نیما که هنوز گوشی خاموشش را در دست داشت، با خنده گفت: «یعنی الان گوشی من که خاموش شده و نیاز به برق داره، مثل همون روحی می‌مونه که نیاز به شارژ داره. پریز برق که به من التماس نمی‌کنه! منم که دربه‌در دنبال وصلم!» حامد خندید و گفت: «بهترین مثال مدرن رو زدی نیما! ما دقیقاً مثل همین موبایل‌ها هستیم. سخت‌افزارمون (بدن) هر چقدر هم مدل‌بالا باشه، تا وقتی به منبع بی‌نهایت انرژی (خدا) وصل نشیم، بعد از یه مدت باتری‌مون خالی می‌شه و خاموش می‌شیم؛ افسردگی، پوچی، ناامیدی، همه نشانه‌های همون Low Battery روحه. عبادت، همون کابل شارژ ماست.» در همین لحظه، ناگهان صدای تق بلندی آمد و تمام چراغ‌های کافه با نور خیره‌کننده‌ای روشن شدند. دستگاه اسپرسوساز دوباره شروع به کار کرد و موسیقی ملایم از اسپیکرها پخش شد. بچه‌ها که چشمانشان به تاریکی عادت کرده بود، برای چند ثانیه چشم‌هایشان را بستند. نیما سریع از جایش پرید و گوشی‌اش را به نزدیک‌ترین پریز برق زد. وقتی علامت شارژ روی صفحه ظاهر شد، نفس راحتی کشید. سامان با دیدن این صحنه، لبخند پرمعنایی زد و به حامد نگاه کرد: «نور برگشت… و شارژ شدن شروع شد. عجب تمثیل زنده‌ای شد امشب.» اما در این میان، بردیا که در تمام مدت خاموشی، ذهنش جای دیگری درگیر بود و استرس شدیدی را تحمل می‌کرد، ناگهان دستش به لیوان شیشه‌ای آب روی میز خورد. لیوان با صدای بدی روی زمین افتاد و هزار تکه شد. شاگرد کافه با ناراحتی گفت: «آخ آخ… حواست کجاست داداش؟» بردیا که اعصابش به شدت متشنج بود، ناگهان منفجر شد. با صدای بلند و لحنی تند سر شاگرد کافه داد زد: «خب شکسته که شکسته! مگه کوه جابه‌جا شده؟ پولشو می‌دم! چرا غر می‌زنی؟» همه جا خوردند. بردیا هیچ‌وقت این‌قدر پرخاشگر نبود. پرهام خواست او را آرام کند اما بردیا دست او را پس زد. چند ثانیه بعد، وقتی دید تمام کافه به او نگاه می‌کنند، متوجه رفتار زشتش شد. صورتش از شرم سرخ شد. بغضی در گلویش گیر کرد و با دستپاچگی گفت: «من… من معذرت می‌خوام… دست خودم نبود… اعصابم داغونه… من همیشه همه‌چیز رو خراب می‌کنم.» بردیا با ناامیدی روی صندلی افتاد و سرش را میان دست‌هایش گرفت: «حامد… منِ گلدون، خیلی وقته پرده‌هامو کشیدم. خیلی وقته همه‌چیز رو گند زدم و شکاندم. برای کسی که پرده رو پاره کرده و شیشه رو شکسته، دیگه خورشید چه فایده‌ای داره؟» حامد از جایش بلند شد، به آرامی کنار بردیا رفت و دستش را روی شانه‌ی لرزان او گذاشت. بدون اینکه دلیل عصبانیت او را بپرسد، با لحنی که بوی امید مطلق می‌داد گفت: «می‌دونی فرق این لیوان شکسته با روح انسان چیه، بردیا؟ شیشه وقتی بشکنه، دیگه مثل اولش نمی‌شه. اما خدایی که ما می‌شناسیم، خداییه که درهاش هیچ‌وقت، تأکید می‌کنم “هیچ‌وقت” بسته نمی‌شه. تو حتی اگه صد بار پرده رو پاره کرده باشی و تو تاریکی مطلق گمشده باشی، فقط کافیه یه قدم برگردی… اون‌وقت می‌بینی که خورشید تمام این مدت پشت پنجره منتظرت بوده تا دوباره زنده‌ات کنه.» 👇👇👇
احسان عبادی | ما و او
پرهام ، دستش را روی چانه‌اش گذاشت: «پس یعنی ما با نماز نخوندن، به خدا ضربه نمی‌زنیم، داریم خودمون رو
حامد تکه‌های درشت شیشه را با دستش جمع کرد و در سطل ریخت، سپس به چشمان پشیمان بردیا خیره شد و گفت: «جلسه‌ی بعد… می‌خوام براتون از آغوشی بگم که برای گناهکارترین آدم‌های تاریخ هم بازه. از فلسفه‌ی “توبه” و اینکه چرا هیچ‌وقت برای وصل شدن دیر نیست.» بچه‌ها در حالی که هنوز درگیر آرامش بی‌نظیر حامد در برابر پرخاش بردیا بودند، با چشمانی پر از سؤال و امید به او نگاه می‌کردند. طوفان بیرون هنوز ادامه داشت، اما در دل آن‌ها، چراغ جدیدی از شناخت روشن شده بود. ⌚️پایان قسمت 21 ✍️نویسنده : احسان عبادی ❌ نشر رمان بدون لینک جایز نیست ❌ 🔰انقلابی باید قوی شود 🔰 @ma_va_o
دعا و استعاذه ( پناه بردن به خدا) مربوط به روز یکشنبه و شب دوشنبه.pdf
حجم: 573.4K
✅ دعا و استعاذه ( پناه بردن به خدا) مربوط به روز یکشنبه و دعای شب دوشنبه نقل از کتاب جمال الاسبوع سید بن طاووس ( حتی شده چند خطش را بخوانیم) 👌 احتمالا شاید خیلی ها تا الان نخوانده باشند @ma_va_o
❤️ ❤️ هم شیعه هستیم هم ایرانی تو افتخار بالاتر از این میدانی؟ @ma_va_o