سخنران اينجانب

Photo from شیخ ابراهیم انصاری

🔻مهمترین ویژگی یاران امام زمان عجل الله فرجه

Video from شیخ ابراهیم انصاری

بحث کامل در محفل اشک

Photo from شیخ ابراهیم انصاری

بيت‌الحرام و برپایی نماز ﴿رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ، رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ﴾ این آیه‌ی مبارک نیازمند تأملی ژرف در پیوند میان «مکان» و «عبادت» است؛ در نسبت میان «زمین» و «بیت‌الحرام». برخی می‌پندارند تعبیر «وادیِ غیرِ ذی‌زرع» بدین معناست که علت برپایی نماز، ماهیت زمین است؛ گویی سنگلاخی یا بی‌کِشتیِ آن، نماز را در آنجا ممکن ساخته است. اما حقیقت، لطیف‌تر و ژرف‌تر از این برداشت ساده است. ابراهیم خلیل (علیه‌السلام) خاندان خویش را در این سرزمین ساکن کرد نه به‌سبب بی‌زرع‌بودن زمین، بلکه به‌دلیل حضور بیت‌الله الحرام در آن. زمین در اینجا تنها زمینه‌ای مهیا و آماده است؛ ظرفی شایسته برای عبادت. علت حقیقی اقامه‌ی نماز، خودِ بیت‌الحرام است. عبادت به شکل زمین یا میزان باروری آن وابسته نیست؛ بلکه به وجود بیت‌الحرام به‌عنوان کانون عبادت و محراب روی‌آوردن به سوی خدا بستگی دارد؛ جایی برای عروج به اعلی‌علیّین، چراکه نماز معراج مؤمن است. نماز در اینجا تحقق می‌یابد چون «بیت» حاضر است، نه به‌سبب سنگلاخی یا بی‌کِشتیِ زمین. هر توصیفی از زمین، تنها برای روشن‌کردن وضعیت آن است، نه برای تغییر ماهیت عبادت یا علت آن. پرسشی که خود را پیش می‌کشد چرا بر «وادیِ غیرِ ذی‌زرع» تأکید شده است؟ آیه می‌فرماید: «پروردگارا، من بخشی از فرزندانم را در وادی‌ای بی‌کِشت و زرع سکونت دادم…». پاسخ روشن است: ابراهیم خواست تصریح کند که انتخاب این مکان به‌سبب وجود بیت‌الحرام بوده است؛ زیرا از طریق آن می‌توان نماز را برپا داشت. انسان به مکانی نمی‌رود چون سنگلاخی یا بی‌زرع است، بلکه به‌سبب حضور خانه‌ی خدا در آن. این نکته بسیار مهم است؛ و ظرافت سخن آنجاست که ابراهیم می‌فرماید: «تا نماز را برپا دارند». چرا «تا نماز را برپا دارند»؟ و اقامه‌ی نماز چگونه است؟ اقامه‌ی نماز با بیت‌الحرام پیوند خورده و با کسی که بعداً در آن زاده می‌شود و صاحب این خانه است؛ یعنی امیرالمؤمنین (علیه‌السلام). او در این خانه متولد شد و بدین‌سان، بالا رفتن و عروج نمازهای مردم تحقق یافت. از همین‌رو پس از آن می‌فرماید: «پس دل‌هایی از مردم را چنان کن که به سوی آنان میل کند»؛ یعنی دل‌های کسانی که خواهان اقامه‌ی نمازند، به سوی این ذریه گرایش می‌یابد. هر که بخواهد از اقامه‌کنندگان نماز باشد، باید با اهل‌بیت همراه گردد و دل خویش را به دل آنان پیوند زند. علی (علیه‌السلام)، صاحب این خانه، راه‌یافته به علوّ است؛ او نماز را با خود به آسمان می‌برد. هر کس رو به کعبه نماز گزارد و با علی پیوند داشته باشد، به او چنگ می‌زند و همراه او عروج می‌کند. اما آن‌که با او ارتباطی ندارد، نمازش معطّل می‌ماند؛ نه به کعبه راه می‌یابد و نه حتی به مسجدالحرام، بلکه آویخته می‌ماند و بر چهره‌ی آورنده‌اش زده می‌شود. از همین‌جاست که در زیارات اهل‌بیت (علیهم‌السلام) تأکید می‌شود: «گواهی می‌دهم که تو نماز را برپا داشتی»؛ یعنی نماز به‌واسطه‌ی حضور اهل‌بیت برپا شده است. جمع‌بندی از این تأمل روشن می‌شود که انتخاب وادیِ غیرِ ذی‌زرع از سوی ابراهیم (علیه‌السلام) هدف نهایی نبود، بلکه وسیله‌ای بود برای تحقق هدف حقیقی: اقامه‌ی نماز در کنار بیت‌الله الحرام. بیت‌الحرام مرکز عبادت و میزان تحقق نماز است، و اهل‌بیت پیوند روحانی‌ای هستند که نماز را به کمال و عروج می‌رسانند.

💠 السَّلَامُ عَلَى الْإِمَامِ الرَّئوفِ ، الَّذِی هَیجَ أَحْزَانَ یوْمِ الطُّفُوفِ 💠 محفل اشک حرم مطهر امام رضا علیه السلام 🔅 دوشنبه پانزدهم دی ماه ۱۴۰۴ پانزدهم رجب سالروز شهادت حضرت زینب سلام الله علیها حاج آقا امیر عارف 💠اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج 🔶 بفرمایید روضه 🩸 دعوتید به همنشینی با شهدا 🔶 در محفل اشک حرم امام رضا علیه السلام 📍 با ما همراه باشید🌹 https://eitaa.com/joinchat/1384906850C65f117e71a

امروز

Audio from شیخ ابراهیم انصاری

🔸موضوع: ۱_زينت اب ٢_درخت خوش بو ٣-خطبه كوفه و خطبه فدكيه ٤- لشكر خراساني ٥-زینب شاهد