◾️ دیگران هم از شهادت خبر داشتند ● "عمرة بنت عبدالرحمن بن سعد انصاری"(۱) از کسانی است که برای حضرت سیدالشهداء نامه نوشته و خواستار پیروی حضرت از حکومت شده است! می‌خواهد حضرت از جماعت مردم جدا نشود و الا بسوی قتلگاه خود قدم بر می‌دارد. او برای برحذر داشتن حضرت از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله شاهد می‌آورد که: اُشهد لسمعتُ عائشة تقول: انها سمعت رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله يقتل الحسين بأرض بابل. ● حضرت در پاسخ عمره به یک جمله اکتفا کردند: "لابد لي اذا من مصرعي" چاره‌ای نیست جز اینکه من باید کشته شوم. ...................... ۱. عمره دختر عبدالرحمن در کنار عایشه بوده و احادیث زیادی را از او نقل کرده و آگاهترین مردم به زندگی و حالات عایشه بوده است. 📚البدایة و النهاية؛ ج٨؛ ص١٦٣ @madras_emb

💡تفکر امام حسین علیه‌السلام در سخنانش با سپاه کوفه گفته بود: بیندیشید. حرّ اندیشید و شهادت را بر سرداری سپاه برگزید. مرگ را در آغوش گرفت و جائزه امیر کوفه را بدور انداخت. دوزخی بود، بهشتی گردید. مرده بود، زنده گردید. جانور بود و انسان گردید. اندیشه و فکر ویژه انسان است. رهبرانی که راه اندیشه و فکر را بر پیروان خود می‌بندند، آنانرا از انسانیت دور می‌سازند. مسلکهای که فکر کردن را تحریم می‌کنند، می‌خواهند از بشر، ماشین بسازند و از مقام عالی انسانی وی را به جمادی برسانند. امام حسین علیه‌السلام، مهندس کارخانه انسان سازی است. 📚پیشوای شهیدان (آیت الله سید رضا صدر)؛ ص۲۰۴ @madras_emb

💥هوای نفس بریر بن خضیر همدانی از شهدای کربلا به حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام عرض کرد: اگر اجازه دهید بخاطر بستن آب، با عمر سعد صحبتی کنم شاید موثر واقع شود. حضرت اجازه فرمودند. بریر بن خضیر وقتی وارد خیمه عمر بن سعد شد، به عمر سعد سلام نکرد و این رفتار، عمر سعد را خیلی ناراحت کرد و گفت: یا اخا همدان! ما منعک من السلام، الستُ مسلماً!. ای برادر همدانی چرا سلام نکردی؟ مگر من مسلمان نیستم. بریر بن خضیر گفت: هذا ماء الفرات تشرب منه کلاب السواد و خنازیرها و هذا الحسین بن علی و نساءه و اهل بیته یموتون عطشاً و انت تزعم انک تعرف الله و رسوله. این آب فرات است که همه حیوانات از آن استفاده می‌کنند، اما امام حسین علیه‌اسلام، زنان و بچه‌هایش در اثر تشنگی در حال هلاک شدن هستند، با این حال تو ادعای مسلمانی می‌کنی. عمر سعد سرش را پایین انداخت و گفت: والله یا اخا همدان! انی لاعلم حرمت اذاهم ولکن ما اجد نفسی تجیبنی الی ترک الری لغیری. می‌دانم آزار و اذیت این خانواده حرام است، اما خواهشهای درونی من اجازه نمی‌دهد که از حکومت ری به نفع دیگری دست بکشم. 📚کشف الغمه؛ ج۲؛ ص۴۷ پ.ن: در مصدر بخاطر تصحیف به اشتباه، "یزید بن حصین" نقل شده است. @madras_emb

🌹 زادۀ روز عاشورا ● یکی از مهمترین منابع عاشورا پژوهی، گزارشی است که المرشد بالله یحیی بن الحسین بن اسماعیل حسنی شجری جرجانی (د. ۴۹۹) در الأمالی الخمیسیة نقل می‌کند. ● اين گزارش به فضیل بن الزبیر ـ معروف به الرسّان که از اصحاب امام باقر علیه‌السلام و امام صادق علیه‌السلام است، و ارتباط بسیار نزدیکی با زید داشته و از متکلمان زیدیه به شمار می‌رود، منتهی می‌شود. ● وی می‌گوید: سمعت الإمام أبا الحسين زيد بن علي عليهما السلام ويحيى بن أم طويل وعبد الله بن شريك العامري يذكرون تسمية من قتل مع الحسين بن علي عليهما السلام من ولده وإخوته وأهله وشيعته، وسمعته أيضا من آخرين سواهم: ... وعبد الله بن الحسين عليهما السلام وأمه الرباب بنت امرئ القيس بن عدي بن أوس بن جابر بن كعب بن حكيم الكلبي، قتله حرملة بن الكاهل الأسدي الوالبي، وكان ولد الحسين [والحسین] بن علي في الحرب، فأُتي به وهو قاعد، وأخذه في حجره ولبأه بريقه وسماه عبد الله، فبينما هو كذلك إذ رماه حرملة بن الكاهل بسهم فنحره، فأخذ الحسين عليه السلام دمعه [دمه] فجمعه ورمى به نحو السماء، فما وقعت منه قطرة إلى الأرض، قال فضيل: وحدثني أبو الورد أنه سمع أبا جعفر يقول: لو وقعت منه إلى الأرض قطرة لنزل العذاب. وهو الذي يقول الشاعر فيه: وعندَ غنيٍّ قطرةٌ من دمائِنا وفي أسدٍ أخرى تُعَدُّ وَتُذكَرِ عبدالله بن الحسین: مادرش رباب دختر امرئ القیس بن عدی بن أوس بن جابر بن کعب بن حکیم کلبی بود. او را حرملة بن کاهل اسدی والبی به قتل رساند. حسین بن علی علیهماالسلام در جنگ بود که وی به دنیا آمد. امام حسین علیه‌السلام نشسته بود که او را نزدش آوردند. حضرت او را در دامان خود گرفت، با آب دهان خویش گلوی او را تر کرد، و او را عبدالله نامید. در همین حال ناگهان حرملة بن کاهل تیری بدو پرتاب کرد که گلویش را برید. حسین علیه‌السلام خونِ او را با دست گرفت و جمع کرد و به‌سوی آسمان پاشید. هیچ قطره‌ای از آن خون به زمین نیفتاد. فضیل از ابو الورد از امام باقر علیه‌السلام نقل می‌کند که فرمودند: اگر یک قطره از آن خون به زمین فرود می‌آمد، عذاب نازل می‌شد... الأمالی الخمیسیة: ۱/ ۲۲۴ الحدائق الوردیة: ۱/ ۲۰۸. دو موردی که در متن عربی در کروشه قرار دارند بر اساس الحدائق الوردیة تصحیح شده‌اند. ● در گزارش یعقوبی (زنده. ۲۹۲) نیز آمده است: ثم تقدموا رجلا رجلا حتى بقي وحده ما معه أحد من أهله ولا ولده ولا أقاربه، فإنه لواقف على فرسه إذ أُتي بمولود قد ولد له في تلك الساعة، فأذّن في أذنه وجعل يحنكه إذ أتاه سهم فوقع في حلق الصبي فذبحه، فنزع الحسين السهم من حلقه... سپس یاران امام حسین علیه‌السلام یکی ‌یکی به میدان رفتند و همه به شهادت رسیدند تا جایی که هیچ‌ کسی از خاندان، فرزندان یا نزدیکانش باقی نماند. در همین هنگام، او سوار بر اسب ایستاده بود که نوزادی را که همان وقت برایش متولد شده بود، نزدش آوردند. امام در گوش نوزاد اذان گفت و کام او را با آب دهان خود برداشت. در همان حال تیرى آمد و در گلوی نوزاد قرار گرفت و او را ذبح کرد. امام حسین علیه‌السلام تیر را از گلوی او بیرون کشید... تاریخ الیعقوبی: ۲/ ۲۴۵. 🔗مقتطفات تراثیة @madras_emb

💠 جد بزرگوارش شاهد صحنه‌ها بود ... حلبی گوید امام صادق علیه‌السلام فرمودند: هنگامی که امام حسین علیه‌السلام به شهادت رسید خاندان ما در مدینه ندایی شنیدند که می‌گوید: الْيَوْمَ نَزَلَ الْبَلَاءُ عَلَى هَذِهِ الْأُمَّةِ فَلَا تَرَوْنَ فَرَحاً حَتَّى يَقُومَ قَائِمُكُمْ فَيَشْفِيَ صُدُورَكُمْ وَ يَقْتُلَ عَدُوَّكُمْ وَ يَنَالَ بِالْوَتْرِ أَوْتَاراً. امروز بلایی بر این امت نازل شد که دیگر خوشی نخواهند دید تا اینکه قائمتان قیام، و دلهایتان را خنک کند و دشمنتان را به قتل برساند و یکی را با بسیار پاسخ دهد. پس ترسیدند و گفتند: این سخن نشان می‌دهد که واقعه تلخی رخ داده که ما از آن خبر نداریم. و هنگامی که خبر شهادت امام حسین علیه‌السلام به آنها رسید آن را همان دانستند چرا که این واقعه در همان شبی بود که آن گوینده چنان گفته بود. ● حلبی می‌گوید از حضرت پرسیدم: فدایت شوم! تا به کی [قرار است] شما و ما در این کشتار و ترس و شدت بسر بریم؟! حضرت فرمودند: حَتَّى يَأْتِيَ سَبْعُونَ فَرَجاً أَجْوَابٌ وَ يَدْخُلَ وَقْتُ السَّبْعِينَ فَإِذَا دَخَلَ وَقْتُ السَّبْعِينَ أَقْبَلَتِ الرَّايَاتُ [الْآيَاتُ] تَتْرَى كَأَنَّهَا نِظَامٌ فَمَنْ أَدْرَكَ ذَلِكَ الْوَقْتَ قَرَّتْ عَيْنُهُ. تا اینکه هفتاد مرحله طی شود و نوبت به هفتادمی برسد؛ و چون وقت هفتادمی فرا رسد پرچم‌ها [یا: نشانه‌ها] روی آورند در پی هم، گویی که همچون نخ تسبیح به صف شده‌اند؛ پس هر که آن زمانه را درک کند چشمش روشن شود! 👈إِنَّ الْحُسَيْنَ علیه‌السلام لَمَّا قُتِلَ أَتَاهُمْ آتٍ وَ هُمْ فِي الْعَسْكَرِ فَصَرَخَ؛ فَزُبِرَ. فَقَالَ لَهُمْ: وَ كَيْفَ لَا أَصْرُخُ وَ رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله قَائِمٌ يَنْظُرُ إِلَى الْأَرْضِ مَرَّةً وَ إِلَى حِزْبِكُمْ مَرَّةً وَ أَنَا أَخَافُ أَنْ يَدْعُوَ اللَّهَ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَهْلِكَ فِيهِمْ. همانا هنگامی که امام حسین علیه‌السلام به شهادت رسیدند، شخصی نزدشان آمد در حالی که در لشکر بودند؛ و فریادی زد و منع شد. گفت: چگونه فریاد نزنم در حالی که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله ایستاده و یکبار به زمین می‌نگرد و بار دیگر به جماعت شما؛ و من می‌ترسم که او بر اهل زمین نفرین کند و هر که در آن هلاک گردد. برخی به همدیگر گفتند: این انسانی دیوانه است! اما توابین گفتند: خدا به دادمان برسد که با خود چه کردیم! به خاطر پسر سمیه سرور جوانان بهشت را کُشتیم؛ پس بر عبیدالله بن زیاد شوریدند و بر آنان گذشت آنچه گذشت. ● گفتم: فدایت شوم! آن فریاد زننده که بود؟! فرمود: ما او را جز جبرئیل نمی‌دانیم! اگر به او اذن داده می‌شد صیحه‌ای بر آنان می‌زد که که روح‌هایشان از بدن‌هایشان برکنده، و به آتش افکنده می‌شد؛ ولیکن بدانان مهلت داده شد «تا بر گناه بیفزایند و آنان را عذابی است» دردناک. 📚کامل الزیارات؛ ص۳۳۶ #مهدویت @madras_emb

#روضه تا آن دم آخر که بریدند سرش را او دیدهٔ حسرت بسوی نعش پسر داشت وَ لا تَسکُنُ عَلیکَ مِن أَبیکَ زَفرَهٌ حینَ وَدَّعَکَ لِلفِراقِ ... ... و پدرت از گریه آرام نگرفت هنگامی كه تو را وداع می‌گفت. 📚کامل الزیارات؛ ص۳۲۹ @madras_emb

💠 بانی حوادث کربلا سید حیدر حلّی، در اشعارش مبدا حوادث کربلا را از زمان شهادت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و جریان سقیفه می‌داند: «الیوم من هو عن اسامه خلفت صاروا الی الحرب الحسین جمیعاً الیوم جرَّدت السقیفه سیفها فغدا به راس الحسین قطیعاً الیوم من اسقاط فاطمه محسنا سقط الحسین عن الجواد صریعاً». افرادی که از لشکر اُسامه تخلف کردند، در واقع همان روز آماده جنگ با حسین علیه‌السلام شدند. همان روز که در سقیفه شمشیر کشیدند، در واقع همان روز سر حسین علیه‌السلام را بریدند. همان روزی که فاطمه سلام‌الله‌علیها محسن را ساقط کرد، در واقع همان روز حسین علیه‌السلام از اسب به زمین افتاد. @madras_emb

🕯دعای عبدالله بن سِنان نماز و دعای بسیار مهم در روز عاشورا و دعا برای فرج حضرت ولی‌عصر عجل‌الله‌فرجه‌الشریف آجـرک الله یا‌بقیـة‌الله آجـرک الله یاصاحب‌الزّمان @madras_emb

💠 از کوزه همان برون تراود که در اوست نصر الله بن مجلّی از ثقات عامه، می‌گوید: شبی در عالم رویا به خدمت امیرالمؤمنین علیه‌السلام رسیدم و عرض کردم: تفتحون مکّه فتقولون من دخل دار ابی سفیان فهو امن ثم یتمّ علی ولدک الحسین یوم الطفّ ما تمّ؟ در فتح مکه، خانه ابی سفیان را مامن قرار دادید که هر کس به آنجا برود در پناه است، آن وقت در کربلا با فرزندت حسین علیه‌السلام آنطور رفتار شد که دیدید. حضرت فرمودند: پاسخ تو را "ابن صیفی" در اشعارش داده است. صبح به نزد ابن صیفی (م. ۵۷۴ ق) رفتم و خواب خود را تعریف کردم. گریه کرد و با تعجب گفت: این اشعار را دیشب گقتم در حالی که هنوز برای کسی نخوانده‌ام و به روی کاغذ هم نیاورده‌ام: مَلَكْنا فكانَ العَفْوُ منَّا سَجيَّةً فلمَّا مَلكْتُمْ سَالَ بالدَّمِ أبْطَحُ وحَلَّلْتُمُ قتلَ الأسارى و طَالَما غَدَوْنا عن الأسْرى نَعفُّ ونصفَح فحسْبُكُمُ هذا التَّفاوتُ بيْنَنا وكلُّ إِناءٍ بالذي فيهِ يَنْضَحُ وقتی ما به حکومت رسیدیم، همه را عفو کردیم؛ زیرا عفو، صفت ما خاندان است، اما شما که به حکومت رسیدید، بیابان وسیعی را پر از خون نمودید. شما قتل اسیران را مجاز شمردید ولی ما آنان را بخشیدیم و عفو کردیم. این تفاوت بین ما و شما کافی است؛ زیرا از کوزه همان برون تراود که در اوست. 📚الکنی و الالقاب، ج۱، ص۳۲۷ ؛ حیات الحیوان، ج۱، ص۱۸۶ @madras_emb

⁉️ چه کسی پيروز شد؟ امام صادق عليه‌السلام مى‌فرمايند: پس از شهادت امام حسين عليه‌السلام هنگامى كه ابراهيم بن طلحه در مدينه با امام على بن الحسين عليهماالسلام روبرو شد از روى طعنه گفت: «يا عَلِىَّ بْنَ الْحُسَيْنِ مَنْ غَلَبَ؟ اى على بن الحسين در اين نبرد چه كسى پيروز شد؟!». حضرت سجاد عليه‌السلام فرمودند: «إِذا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ مَنْ غَلَبَ وَ دَخَلَ وَقْتُ الصَّلاةِ فَأَذِّنْ وَ أَقِمْ‌؛ اگر مى‌خواهى بدانى پيروزى و غلبه با چه كسى بود، به هنگام فرا رسيدن وقت نماز اذان و اقامه بگو». 📚 الامالی (للطوسی)؛ ص۶۷۷ @madras_emb

💠 آنچه در قیامت به کار آید ... طاووس یمانی گوید به حضرت زین العابدین علیه‌السلام عرض کردم: ای مولای من! چرا اینقدر گریه می‌کنید و به درگاه خداوند تضرع و زاری می‌نمایید؟ حضرت سجاد علیه‌اسلام فرمودند: اگر من گریه نکنم پس چه کسی باید بگرید. گفتم: شما فرزند رسول خدا و امیرمؤمنان هستید و مادرتان فاطمه زهرا و پدر گرامی‌تان امام حسین علیهم‌السلام می‌باشد. شفاعت روز قیامت به دست جد شماست و رحمت خداوند زیاد است و نسبت به شما از همه کس بیشتر. حضرت نگاهی به من نمود و فرمودند: «هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ يَا طَاوُسُ دَعْ عَنِّي حَدِيثَ أَبِي وَ أُمِّي وَ جَدِّي خَلَقَ اللَّهُ الْجَنَّةَ لِمَنْ أَطَاعَهُ وَ أَحْسَنَ وَ لَوْ كَانَ عَبْداً حَبَشِيّاً وَ خَلَقَ النَّارَ لِمَنْ عَصَاهُ وَ لَوْ كَانَ وَلَداً قُرَشِيّاً أَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَهُ تَعَالَى فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ وَ اللَّهِ لَا يَنْفَعُكَ غَداً إِلَّا تَقْدِمَةٌ [أي هديّة] تُقَدِّمُهَا مِنْ عَمَلٍ صَالِحٍ». هرگز هرگز ای طاووس! رها کن با من صحبت پدر و مادر و جدم را. خداوند بهشت را خلق کرد برای کسی که خدا را اطاعت کند و نیکوکار باشد اگرچه عبدی حبشی باشد و جهنم و آتش را خلق کرده برای کسی که معصیت خدا را انجام دهد اگر چه فرزندی قرشی (یعنی منتسب به رسول الله) باشد. مگر نشنیده‌ای قول خداوند را که می‌فرماید: روز قیامت حسب و نسب به کار کسی نمی‌خورد. چه سود که کسی بگوید من پسر پیغمبر هستم. به خدا فردای قیامت چیزی به تو نفع و فائده نمی رساند مگر هدیه ای از عمل صالح که او را پیش فرستاده ای. 📚بحارالانوار، ج۴۸، ص۸۲ @madras_emb

💠 از شاگردان حضرت سجاد علیه‌السلام وَ مِنَ التَّابِعِين أَبُو مُحَمَّدٍ سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ مَوْلَى بَنِي أَسَدٍ نَزِيلُ مَكَّةَ وَ كَانَ يُسَمَّى جَهِيدَ الْعُلَمَاءِ وَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فِي رَكْعَتَيْنِ قِيلَ وَ مَا عَلَى الْأَرْضِ أَحَدٌ إِلَّا وَ هُوَ مُحْتَاجٌ إِلَى عِلْمِه‏ … 📚مناقب (لابن شهرآشوب)؛ ج‏۴؛ ص۱۷۶ سعید بن جبیر تمام قرآن را در دو رکعت نماز خود تلاوت می‌نموده است و چنین گفته شده که در روی زمین هیچ کس یافت نمی‌شد مگر اینکه به علم او نیازمند بود. پ.ن: تربیت چنین شاگردانی در روزگاری که در تمام مکه و مدینه حتى بیست نفر هم آنها را دوست نداشتند. @madras_emb