مفقود 🇵🇸
تنها بهانهای که برای رفتن به شهرمون دارم و تنها کسی/چیزی از اونجا که دلم براش تنگ شده:
دلم برات تنگ شد دلم برات شکست حواسم هست خودت نمیخوای باز ..
عادت کردم به خواسته نشدن !
من اگه پیش کسی احساس راحتی کنم حس کنم به حرفم اهمیت داده میشه و طرف مقابلم خوب شنوندهایه و قضاوت نمیکنه و میتونه حرفامو بفهمه مگه مرض دارم حرف نزنم؟ وقتی به حرفام بها داده نشه شنونده براش نباشه خو ترجیح میدم لال بشم دهنمو ببندم. من برای چیزایی که تو مغزم هست و از دهنم بیرون میاد ارزش قائلم تفاله که نیست میندازی زیر پات و انگار نه انگار که چیزی گفتم .
پس حق اعتراض هم نداری جناب ؛ که چرا با من راحت نیستی چرا حرف نمیزنی چرا ساکتی چرا از من پنهون میکنی ؟
ببخشید چند تُن تره برای حرفای گذشتم خورد کردی که انتظار داری باز دهنمو پیش تو باز کنم؟
اون روزی که تو خونواده دوهزار برای حرف من ارزش قائل بشن و منو آدم بدونن عید منه .. مرسیممنون♡
امروز اصلا لذت نبردم همش غم غصه و بغض و گریههای بهدردنخور و بیفایده ..
لطفا زودتر فردا بشه دیگه نمیتانم☝️