در اتاقی که به اندازه یک تنهاییست دل من که به اندازه یک عشقست به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد به زوال زیبای گلها در گلدان به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای و به آواز قناری ها که به اندازه یک پنجره می خوانند آه سهم من اینست سهم من اینست سهم من آسمانیست که آویختن پرده ای آن را از من می گیرد سهم من پایین رفتن از یک پله متروکست و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن فروغ فرخزاد

"پیوند های پنهان".

سپتامبر شد و نامه ی من بازم نیومد.

بنظرم از بیضایی فیلم ببینید و لذت ببرید دوستان

یار خوب و نمیدونم ولی دوست خوب کل ماجراست.