دوست دارم با یک مثال توضیح دهم : من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند نیمم آتش سوخت نیم دیگرم را باد برد شما این بیت حامد عسکری را خوانده‌اید ! 📜 - آیا حامد درخت بوده ؟ 🪑 - آیا آتش گرفته ؟ 📻 - آیا باد او را برده است ؟ ⏳ - نه . شاعر دچار احساس خاصی بوده و آن را این گونه بیان کرده . حالا شما می روید از او می پرسید چه شده بود که این بیت را سرودی ؟ نه . شما فقط لذت می برید . آن احساس را درک میکنید . این بیت برای هر کسی یک جای زندگی اش اتفاق می افتد . برای هر کس با اتفاق خاص خودش ، متناسب با زندگی خودش . به دنبال برداشت کسی نگردید . خودتان با داستان کلنجار بروید .

🌌 - حالا عده‌ای هم از فضای غم انگیز و سنگین آن انتقاد میکنند . قرار نیست همه ی داستان ها سبک و شاد باشند . قرار نیست همه ی داستان ها نتیجه‌ی اخلاقی خود را در پایان برایتان توضیح بدهند . قرار نیست پایان داستان مشخصا خوب یا بد تمام شود .

اگر دنبال چنین داستان هایی هستید اصلا سورئال نخوانید . نه تنها سورئال بلکه رمان نخوانید . 🌻- بروید کتابی تهیه کنید که روی جلد آن نوشته شده ( مناسب برای سنین زیر ۷ سال ) .

من در حدی نیستم که بخواهم نقدی بر بوف کور بنویسم ، اما این را مطمئنم بوف کور نقطه‌ی غایی سورئال این کشور است . برای من تردیدی در این موضوع نیست . صادق هدایت منشا و چشمه ی جوشانی بود در تمام سبک های نویسندگی و تفکر . 🪐 - یک مدرسه ی تمام عیار... و اما در مورد بوف کور در وجود هر انسانی عشق و نفرت همزمان وجود دارد . غیرت و تعصب در کنار بی عاری و بی خیالی وجود دارد . انسان بالا و پایین دارد . در وجود همه ی ما همه چیز هست . حتی میل به زشتی و تلخی ... میل به گناه در کنار میل به نیکی در تمام طول عمر در ما می زید . من از کسی که این را انکار کند سخت می هراسم . سخن آخر اینکه در سورئال قرار نیست واقعیت از توهم و خیال و رویا تشخیص داده شود . این تعریف سورئالیسم را صادق هدایت در اوج نشان داده . به بهترین حالت نشان داده . 🍪🎻 ـ

☀️ - دیر می‌فهمیم که با هر نخی نباید رویا بافت ...

- 🎙 ؛