- بسم الله.

او رفیق واقعی من است؛ اولین کسی که وقتی شکسته و خسته بودم، حاضر شد منتظرم بماند و برای صحبت کردن دوباره‌ام صبر کرد.

و فهمیدم آدم می‌تواند، هرگز کسی را ندیده باشد و نشناسد، اما با اندوه و زخمِ او؛ قلبش هزاران تکه بشود... یلدا سیدی

دیوانه‌کننده‌ست؛ روزی اُمیدوار می‌شوی، «و فردایِ آن روز دیگر اُمیدی نیست.»

- بسم الله.

«آنچه در حافظه می‌ماند همیشه آن چیزی نیست که شاهدش بوده‌ایم.»

کسی نوشته بود: «از ریشه غمگینم، می‌فهمی؟ از ریشه.»

- بسم الله.

گفت: «سرم بازارِ مسگرهاست.» دستش را رویِ سینه‌اش گذاشت، گفت: «چیزی اینجا مانده، درست اینجایم ایستاده، که هِی حالم را خراب‌تر می‌کند.» - عباس معروفی | سمفونی مردگان

تا سخن از روشنایی که می‌شود، به یاد روزنه و تابشِ نور از بیرون می‌افتیم. چه می‌شود اگر از خویش نور بسازیم و این ما باشیم که به بیرون می‌تابیم؟!

امروز را در خانه می‌مانم و در به روی کسی نمی گشایم اما بی در و پیکر است خانه ذهنم می آیند و میروند دوستان ناموافق آشنایان ناسازگار... عباس کیارستمی