🌹 سهم امروز نهج البلاغه خطبه ۱۱۱
┄┄┅┅✿❀🌿⚫️🌿❀✿┅┅┄┄
📜 #خطبه111 : در نكوهش دنيا .
1⃣ هشدار از دنياپرستی
🔻 پس از ستايش پروردگار ، همانا من شما را از دنيای حرام می ترسانم ، زيرا در کام شيرين و در ديده انسان سبز و رنگارنگ است ، در شهوات و خواهش های نفسانی پوشيده شده و با نعمت های زودگذر دوستی می ورزد ، با متاع اندک زيبا جلوه می کند و در لباس آرزوها خود را نشان می دهد و با زينت غرور خود را می آرايد ، شادی آن دوام ندارد و کسی از اندوه آن ايمن نيست .
2⃣ شناخت ماهيت دنيا
🔻 دنيای حرام بسيار فريبنده و بسيار زيان رساننده است ، دگرگون شونده و ناپايدار ، فناپذير و مرگبار و کشنده ای تبهکار است و آنگاه که به دست آرزومندان افتاد و با خواهش های آنان دم ساز شد می نگرند که جز سرابی بيش نيست که خدای سبحان فرمود : « زندگی چون آبی است که از آسمان فرو فرستاديم و به وسيله آن گياهان فراوان رويد ، سپس خشک شده ، باد آن ها را پراکنده کرد و خدا بر همه چيز قادر و تواناست » . کسی از دنيا شادمانی نديد جز آن که پس از آن با اشک و آه روبرو شد ؛ هنوز با خوشی های دنيا روبرو نشده است که با ناراحتی ها و پشت کردن آن مبتلا می گردد ؛ شبنمی از رفاه و خوشی دنيا ، بر کسی فرود نيامده جز آن که سيل بلاها همه چيز را از بيخ و بُن می کَنند . هر گاه صبحگاهان به ياری کسی برخيزد شامگاهان خود را به ناشناسی می زند ، اگر از يک طرف شيرين و گوارا باشد ، از طرف ديگر تلخ و ناگوار است . کسی از فراوانی نعمت های دنيا کام نگرفت جز آن که مشکلات و سختی ها دامنگير او شد . شبی را در آغوش امن دنيا به سر نبرده ، جز آن که صبحگاهان بال های ترس و وحشت بر سر او کوبيد ، بسيار فريبنده است و آن چه در دنياست نيز فريبندگی دارد ، فانی و زودگذر است و هر کس در آن زندگی می کند فنا می پذيرد .
3⃣ روش برخورد با دنيا
🔻 در زاد و توشه آن جز تقوا خيری نيست . کسی که به قدر کفايت از آن بر دارد ، در آرامش به سر می بَرَد و آن کس که در پی به دست آوردن متاع بيشتری از دنيا باشد وسايل نابودی خود را فراهم کرده و به زودی از دست می رود . بسا افرادی که به دنيا اعتماد کردند ، ناگهان مزه تلخ مصيبت را بدان ها چشاند و بسا صاحب اطمينانی که به خاک و خونش کشيد . چه انسان های با عظمتی را که خوار و کوچک ساخت و بسا فخر فروشانی را که به خاک ذلّت افکند . حکومت دنيا ناپايدار ، عيش و زندگانی آن تيره و تار ، گوارای آن شور و شيرينی آن تلخ ، غذای آن زهر و اسباب و وسايل آن پوسيده است ؛ زنده ی آن در معرض مردن و تندرست آن گرفتار بيماری است ؛ حکومت آن بر باد رفته و عزيزان آن شکست خورده ؛ متاع آن نکبت آلود و پناه آورنده آن غارت زده خواهد بود .
@mahman11