امروز روز جهانی مراقبت از خود بود. خوشحالم که به این بهانه سالی یکبار بهمون یادآوری میشه که کسی که تا آخرش قراره تو زندگیمون باشه، خودمونیم. پس بیشتر از این حرفا باید مراقبش باشیم.

میگفت هیچکس رهایی بخش ما نیست جز خودمان. نه کسی توانش را دارد نه امکانش را.

گفتمش چرا ماه‌پیشانو نامهربونی؟ گفت میخوام بسوزونُمت تا قدرُم بدونی..

یه کاری که جدیدا واقعا بهم حال میده اینه که با پتو جلوی کولر بخوابم. تهشم با این جمله که "بقیه گرمشونه پس باید کولر روشن باشه، با خیال راحت خودتو پتو پیچ کن و بخواب" خودم رو آروم میکنم پیشنهاد میکنم.

جبران می‌شود آن روزها؛ که صبر کردن آسان نبود، اما تو صبر کردی.

اگه شخصیت و طرز برخوردتون تو موقعیت‌های مکانی مختلف تغییر نمی‌کرد، آدمای جالب‌تری بودین.

وقتی حلقۀ شوقت برای ادامۀ مسیر رو به ریسمونِ پوسیدۀ آدم‌ها گره بزنی، وسط راه چنان گم میشی که راه خونه هم یادت بره! بِکن این طناب دارت رو...

.چند‌کلمه‌از‌تو؛ سلام بانوی زیبا:) میبینم که اسم چنل شده هلی! داستان چیه ؟ معنیش چیه🤍🌚 .سلام قشنگمم بیشتر برای خودم معنی داره و خودِ کلمه معنی عجیب و دور از ذهنی نداره. هلما برام اسم خاصیه و هلی کوتاه شده همونه.

[معنی نور تویی که در خیال روزهای روشنی.]