بنظرم ما مسئولیم، در برابر کوچیک ترین و بزرگ‌ترین کار/کارهایی که انجام میدیم. اگر اومدی نشستی رو صندلی یه کارمند، یه مهندس یا.. وظیفه داری که بهترین عملکرد رو داشته باشی چون جای یه نفر دیگه رو گرفتی،شاید جای تو میتونست یه آدم دیگه با شوق و علاقه بیشتری اینجا حضور داشته باشه ولی دیگه جای خالی‌ای نبود. یا حتی بیایم یه پله پایین‌تر تو یه جامعه کوچیک‌تر، اگر بخوام از شرایط خودم مثال بزنم؛ تو وقتی میای کتابخونه/پانسیون مطالعاتی که درس بخونی برای هر هدفی که داری، باید از جون و دلت زمان بزاری برای کاری که بخاطرش اینجایی،به جای تو میتونست آدمِ دیگه‌ای اینجا باشه ولی تو جای‌ اونو اِشغال کردی. میدونی چی میگم؟ باید مسئولیت پذیر باشی در برابر تمام کارایی که داری انجام میدی، به جایِ تو میتونست آدمی باشه که واقعا برای اینکار شوق و علاقه داره. پس تا وقتی هستی تماماً باش و اگر از پسش برنمیای، جا رو برای کسی که میتونه بهتر از پسِ این مسئولیت بربیاد خالی کن.

آدما یسری وقتا فقط و فقط به یه پناه نیاز دارند پناهی که بهشون یادآوری کنه، هر اونچه که باید.

امید را از کسی که بهش باور دارد،نگیر.

باید اینو یاد بگیریم،آدما همیشه قرار نیست مهربون باشن و دوستمون داشته باشن، اونا برحسب نوسانات هورمون‌هاشون،اتفاقاتی که دیشب افتاده، اتفاقاتی که صبح افتاده، رفتاری که خونواده باهاشون داشته و مشکلاتی که تو مسیر رفت و آمد براشون پیش اومده، رفتار میکنن و نه براساس حسی که نسبت بهت دارن، خیلی کم پیش میاد کسی خالصانه برحسب احساسش برخورد کنه. ما بیشتر تحت‌تاثیر شرایطیم و خب بیشترمون توان کنترل کردنش رو نداریم که به عنوان یه انسان با این همه نقص، بنظرم طبیعیه. پس تو سعی کن آدم خوبی باشی اما اگه بقیه سعی نکردن، اشکال نداره. درک‌شون کن و رفتارهای ناخودآگاه‌شون رو به خودت نگیر. و مهم تر ازهمه به خاطر اونا روزت رو خراب نکن.

"بیا که کارِ جهان بَر مُراد ما کردی"

و امروزی که با ۳۶۴ روز دیگه فرق داره.

زنِ زن‌ستیز،حتی از مردِ زن‌ستیز هم بدتره. حداقل‌ به هم‌جنس‌ خودت رحم کن.

این پرونده ۱ کشته و ۹۰ میلیون زخمی داشت.

از شدت غم و عصبانیت نمیدونم که چی باید بگم.

می‌دانی‌وطن‌چیست؟ وطن‌یعنی‌نبایدهمه‌این‌ها‌ اتفاق‌می‌افتاد . . ‌.

!

دعا می‌کنم بتوانی عزیزدلم. دعا می‌کنم جسور باشی و شجاع باشی و بلندپرواز. و تلاش کنی، بیشتر از همیشه تلاش کنی و به دستاوردهای خارق‌العاده‌ای برسی. دعا می‌کنم عزمت را برای رسیدن به بهترین‌ رویدادهای ممکن جزم کنی و جا نزنی. که نه خستگی‌ها مانعی برای تو باشند، نه محدودیت‌ها و دلتنگی‌ها و قضاوت‌ها و نگاه‌ها. .نرگس صرافیان طوفان