کاو را در انتظارت، خون شد دو دیده باری

خدا رهبرم را کجا می برند عزیزِ خدا را چرا می برند گمانم امامِ شهید مرا به عرشِ عظیمِ خدا می برند علیِ زِ نسلِ علی را نجف به دیدارِ ایوان طلا می برند زِ بس عاشق قبرِ شش گوشه بود زیارت به کرب و بلا می برند ملاقاتِ معصومه در شهر قم به مشهد ، طوافِ رضا می برند ولیِ خدا را چه با احترام کفن پوش از این سرا می برند تمامِ وجودِ مرا می برند خدا رهبرم را کجا می برند #رهبر_شهید

صبح خبر می‌دهند رفتن من را از پدر رفته‌ام خبر که بیاید... "دانشگاه تهران، هیئت اصحاب الحسین/ سه روز تا وداع"

و قسم به خستگی چشمانش که اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرا...

آواره‌تر از باد ، به دنبال شماییم ؛ ما را غم دلتنگی‌تان کُشت ، کجایید ؟! . .

دیگر آن "حالا چرا" معنی ندارد شهریار هر زمان برگردد اون جان را فدایش می‌کنم.‌‌..

"آخرین دیدار" گفتم؟ عذر می‌خواهم عزیز! آخرین باری که دیدم، غرق خون دیدم مَنَت... -حسین منزوی

خیالِ روی تو با خود به خاک خواهم برد...

بر من دعا کنید بمیرم ببینمَش...

راضی نیستید از بیت‌المال برای تشییعِ امامِ شهید خرج شود؟ به جهنم. وقتی اتوبوس‌ها، شیشه‌های متروهای شهر، بانک‌ها، بیمارستان‌ها، مساجد و حسینیه‌ها را آتش می‌زدید و می‌شکستید ما راضی بودیم؟ وقتی به مغازه‌ها و خانه‌ها حمله می‌کردید و با کوکتل‌مولوتوف مبارزهٔ مدنی(!) می‌کردید ما راضی بودیم؟ وقتی از عمو ترامپ و عمو بی‌بی‌تان التماس می‌کردید تا به زیرساخت‌هایِ مملکت حمله کنند و برای‌تان آزادی بیاورند ما راضی بودیم؟ وقتی با اولین صدایِ موشک حرامزاده‌های امریکایی، از پشت پنجره‌های تاریک‌تان سوت می‌زدید ما راضی بودیم؟ وقتی روی خونِ بچه‌های میناب و لامِرد می‌رقصیدید ما راضی بودیم؟ وقتی اعتراض‌هایِ به حق مردم را با اراذل و اوباشِ موسادی و پهلوی‌چی‌تان به انحراف می‌کشیدید ما راضی بودیم؟ وقتی در هر فتنه‌ای، یک‌پایِ ثابت «بحران‌سازی» بودید ما راضی بودیم؟ وقتی داعش‌وارانه آرمان را یک گوشهٔ شهر، سلاخی کردید ما راضی بودیم؟ وقتی در بلوار‌طبرسیِ مشهد، در همان دی‌ماهِ کذایی آن جوان را با تبر تکه‌تکه کردید و فیلم هم گرفتید ما راضی بودیم؟ وقتی درمانگاه‌ِ امام‌سجادِ رشت را که تجهیزاتش را خیّرین تهیه کرده بودند؛ با کادرِ درونش آتش زدید و پرستار مرضیه نبوی را زنده‌زنده کشتید ما راضی بودیم؟ وقتی امامزاده سبزه‌قبا را آتش زدید تا برای فردای آزادیِ کذایی‌تان شراب‌خانه بسازید؛ ما راضی بودیم؟ وقتی از سال ۸۸ تا همین امروز، بیشترین تحریم‌ها را با ادعاهای دروغ‌تان، با اداهایِ روشنفکری‌تان، با اراذلِ مجازی و خیابانی‌تان علیهِ این مردم به ارمغان آوردید ما راضی بودیم؟ وقتی سرِ مردم را در خیابان می‌بریدید ما راضی بودیم؟ وقتی به فروشگاه‌ها حمله می‌کردید و برنج و گندم و نانِ مردم را کف زمین می‌ریختید و سلبریتی‌هایِ بی‌مصرف‌تان برای این وحشی‌گری‌تان شعر می‌گفتند؛ ما راضی بودیم؟ وقتی با رقص به پیشوازِ باخت تیم‌ملیِ ایران می‌رفتید و در دانشگاه‌ها پرچمِ ایران را اتش می‌زدید و روی دانشجوها چاقو می‌کشیدید ما راضی بودیم؟ وقتی به دروغ می‌گفتید رهبرِ شهید در پناهگاه‌ست، رفته مسکو، فرار کرده ونزوئلا، بدل دارد!!! در قعر زمین مخفی شده! و بذرِ شک و نفاق را در دلِ مردم می‌کاشتید؛ ما راضی بودیم؟ شما عمله‌‌های تاریخ‌مصرف‌گذشتهٔ موساد اصلا کِی قرابتی با «ایران» داشتید که نگران بیت‌المالِ ایران می‌شوید؟ مال که هیچ؛ ما با جان‌مان «آقای شهیدِ ایران‌ساز» را که همهٔ عمر و جان و خانواده‌اش را برایِ همین «مردمِ خدایی» گذاشت بدرقهٔ آسمان می‌کنیم. راضی نیستید؟ به جهنم! @istadegi

تو رفته‌ای و من از زنده‌ ماندنم خجلم کجا گذاشته‌ای رفته‌ای عزیزدلم؟

-