کتاب گندم میم مودب پور:)

از اونجایی که آقای مودب پور کلا به پایان خوش اعتقادی نداشت می‌دونم قرار نیست با پایان خوبی رو به رو بشم ولی خب...

امان از این کامیار مارمولک امان😂😂

خودش پشت در اتاق ننه باباش گوس وایساده سامان رو هم تشویق می‌کنه😂

زندگی پسرا چه خوبه همینطوری یهویی سر صبح تصمیم میگیرن برن شمال خانواده هم تهش یکم غر‌ میزنن فقط😃

سامان بدبخت😂 چون کرم ریختن های کامیار رو این میخوره😂

الان میفهمم چرا مامانم روی کامیار کراش بود😂

آقا سامان دل داده به گندم خانوم😔

خدا نکنه کامیار راز آدمو بدونه😂

مامانم با یه حسرتی میگه خوش به حالت اولین باره داری میخونی:)

فکر کنم این بهترین توصیف از هایکیو و واضح ترین دلیلی بود که چرا من عاشق این انیمه ام

توی هایکیو خبری از قدرت های ماورایی نیست خبری از گذشته ی وحشتناک و آرزو های غیر ممکن نیست فقط چندتا پسر دبیرستانی ان که برای علاقشون به والیبال تلاش و تمرین میکنن هیچ چیز غیر منطقی توی این انیمه وجود نداره و خیلی زیاد به واقعیت شبیه به خصوص شخصیت پردازی ها و فکر کنم واسه همینه که من میتونم توی این انیمه زندگی کنم:)