از اونجایی که آقای مودب پور کلا به پایان خوش اعتقادی نداشت میدونم قرار نیست با پایان خوبی رو به رو بشم ولی خب...
ملجأ
امان از این کامیار مارمولک امان😂😂
خودش پشت در اتاق ننه باباش گوس وایساده
سامان رو هم تشویق میکنه😂
ملجأ
فکر کنم این بهترین توصیف از هایکیو و واضح ترین دلیلی بود که چرا من عاشق این انیمه ام
توی هایکیو خبری از قدرت های ماورایی نیست
خبری از گذشته ی وحشتناک و آرزو های غیر ممکن نیست
فقط چندتا پسر دبیرستانی ان که برای علاقشون به والیبال تلاش و تمرین میکنن
هیچ چیز غیر منطقی توی این انیمه وجود نداره و خیلی زیاد به واقعیت شبیه
به خصوص شخصیت پردازی ها
و فکر کنم واسه همینه که من میتونم توی این انیمه زندگی کنم:)