سنگین ترین و دردناک ترین و سخت ترین فقط غروب جمعه‌است.

آخرین روز از آخرین تابستانی که درش برای آخرین بار،یک نوجوان بودم.

-سنگین است-

و این بهترین توصیف برای این روزهاست .

کِی رفته ای ز دل که تمنا کنم تو را ؟ کِی بوده ای نهفته که پیدا کنم تورا ؟ با صدهزار جلوه برون آمدی که من، با صدهزار دیده تماشا کنم تورا ..

و سلام بر آنان که ردپایشان برایمان کافی‌ست ..

صدایِ پاییز :

و چشم کیفیتِ غریبی‌ست در بی‌زبانیِ ما.

باید الان زِ آن گذر کنم، اما مطمئن باش روزی برایت تعریف خواهم کرد از لحظه به لحظه اش ، از شکننده بودن دقایق از فروکش شدن این درد از نگه‌داشتن اسکلتِ این ساختمان نیمه کاره، آری برایت تعریف خواهم کرد. تعریف خواهم کرد ، بگذار گذر کنم.

و سلام بر مادرم ، اولین وطن و آخرین تبعیدگاه .. -محمود درویش

دولت از مرغ همایون طلب و سایه ی او ، زان که با زاغُ و زغَن شهپر دولت نبُود .