و داشت زن را تکه تکه میکرد. زن روی تخت خوابیده بود، مثل من. خون دلمه شده ی سرد از رگ بریده زن داشت می ریخت و من داشتم به آیه شیر میدادم. حرف مامان پتک شد توی سرم که «نخوان، حالت بد میشه. بچه رو شیر میدی گوش نده روش اثر میذاره!». ایرپاد توی هر دو گوشم بود. دستی مغزم را فشار میداد و با دست دیگرش روی رگ های گوشم دسته ویلون را می کشید و تمام تنم را می لرزاند. اما مرد آرام بود. از اینکه جسد زن را از نگاه بقیه پوشانده. آخر او به مرد پناه آورده بود. از چشم تمام غریبه های شهر. آیه هم در آغوشم به من پناه آورده بود. جسد را جا داد تو چمدان. چمدان را بلند کرد و رفت بیرون از خانه. به اتاق تاریک نگاه میکردم. به پنچره. به شلاقی از نور که می آمد و می رفت. من داشتم با مرد وچمدان در برهوت خارج شهر می چرخیدم. #بوف_کور #معرفی_کتاب #صادق_هدایت ______________________________________________ @Mamaa_do

_______ مروری بر بوف‌کور « ۱۳۱۵- بمبئی» _______ در جهان صادق هدایت قدم زدم، دویدم، ترسیدم، بغض کردم، متنفر شدم و زندگی کردم. از ساعت 8 شب شروعش کردم. قبلا نیمه رهایش کرده بودم و میدانستم راحت نخواهد بود. حجمی از غم خودم را سپر کردم. نفسم را حبس کردم و رفتم توی دلش. پسرها را مامان خوابانده بود. خانه ساکت بود. مثل خانه هدایت. او داشت زن را تکه تکه میکرد. زن روی تخت خوابیده بود، مثل من. خون دلمه شده‌ی سرد از رگ بریده زن داشت می ریخت و من داشتم به آیه شیر میدادم. حرف مامان پتک شد توی سرم که «نخوان، حالت بد میشه. بچه رو شیر میدی گوش نده روش اثر میذاره!». ایرپاد توی هر دو گوشم بود. بهروز رضوی می‌خواند و عجب صدا گذاری خوبی داشت. دستی مغزم را فشار میداد و با دست دیگرش روی رگ های گوشم دسته ویلون را می کشید و تمام تنم را می لرزاند. اما مرد آرام بود. از اینکه جسد زن را از نگاه بقیه پوشانده. آخر او به مرد پناه آورده بود. از چشم تمام غریبه های شهر. آیه هم در آغوشم به من پناه آورده بود. جسد را جا داد تو چمدان. چمدان را بلند کرد و رفت بیرون از خانه. به اتاق تاریک نگاه میکردم. به پنچره. به شلاقی از نور که می آمد و می رفت. من داشتم با مرد وچمدان در برهوت خارج شهر می چرخیدم. که تار ویلون بیخ گلویم را گرفت و نفسم بند آمد. پیرمردی قوزی از دور آمد. از کنار سروی بلند. با یک درشکه نعش کش. هدست را درآوردم. نفسم را بیرون دادم. در تاریکی اتاق خودم را پیدا کردم. ترسیده بودم. آیه را بغل کردم . دیدم پیر شدم انگار و طاقتم کم شده و فکر کردم فردا در روشنایی روز میروم در شب و با پیرمرد، جنازه زن و مرد سوار درشکه همراه خواهم شد. صبح همان اول وقت ایرپاد را گذاشتم و ادامه مسیر را رفتیم. راحت تر بود. حالا از مسیر لذت بردم. در جواب نگرانی های مامان که ایرپاد را در گوشم میدید خنده شیرینی تحویل میدادم که بداند خوبم. هدایت یک جهان ساخته. آزاد بدون در نظر گرفتن هیچ قید و بندی و با شیوه جریان سیال ذهن. انگار دارد روی کاغذ خواب میبیند و این خواب، یک جهان متناسب با زمانه آن روز است. با درکی که او از جهان اطرافش داشته. تمام اجزای این جهان را خودش ساخته. خانه ها، آدم ها، حیوانات، قبرستان، طبیعت، نور، شب، روز، بوها، رنگ ها، تک تک اجزای صورت آدم ها، لباس هایشان، در خانه هایشان، خوراکی ها، بازار، مغازه ها. همه این ها منحصربه فرد بود. تصویرهایی خاص و کاملا متناسب و هماهنگ با این جهان داستانی. تکنیک و محتوا کاملا در راستا هم استفاده شده بودند. این راز تاثیر هدایت است. تو داری این جهان را میبینی. در محتوا غرق میشوی. چرا تاثیر نگیری؟ قبل بوف کور زنده به گور و سه قطره خون را چندین با خوانده بودم و هدایت را میشناختم. از دو کتاب زمینه اصلی بوف کور است. سه قطره خون در فرم و زنده به گور در محتوا. خودم را کشاندم بالای این منجلابی که صادق هدایت ساخته و از آن بالا با او راه میرفتم. بوف کور را هدایت در مرحله استادی خودش نوشته. کتابی که در طول زمان اثر و تاثیر خودش را از دست نمی دهد. حس شهسواری در کتاب حرکت در مه گفته هر نویسنده ای یک کتاب در مرحله استادی دارد که بعد تلاش های فراوان به آن خواهد رسید. هدایت بعد نوشتن مجموعه داستان کوتاه های زنده به گور، سه قطره خون، سایه روشن و دقیقا به همین ترتیب از نظر زمانی به بوف کور رسیده. بچه ها روی تخت داشتند بپربپر میکردند. مامان هم خوابیده بود و قربان صدقه آن ها میرفت. ایرپاد را درآوردم. خنده‌ام را پهن کردم روی تخت و گفتم: «مامان بوف کور رو تمومش کردم». مامان خنده ام را آینه کرد و بهترش را نشانم داد. رفتم چای دم کردم با زعفران، چوب دارچین و سه غنچه گل محمدی. که با عصرانه بخورم و بنشینم بعدش مروری بر بوف کور بنویسم. باید یاد بگیرم که هدایت چطور زمانه خودش را شناخته و با نگاه خود آن را تحلیل کرده. دنبال تاثیر هستم. تاثیری درست برای آیه و تمام بچه های این سرزمین. #بوف_کور #معرفی_کتاب #صادق_هدایت __________________________________________ @Mamaa_do

ترسیدم واقعا! صادق هدایت داستانِ کودک نوشته! آن هم با ظاهر مثبت و پایان خوش! #صادق_هدایت ___________________________ @Mamaa_do

اشعار شمس لنگرودی موضوع پایان‌نامه هم‌کلاسی مامان بود. خودش هم شاعر است. خانه‌اش هم رفتیم. دیوارهایی زرد و گلدان‌هایی سبز داشت. غذاهای جدید را آنجا مزه کردم. دیوارهای پذیرایی کاشی‌کاری بود. هنر دست نگار، دخترش. دیوار پر از قاب بود و کتاب. چیزی شبیه به خانه‌ی دوست‌داشتنی من. بعدش شمس را در اکنون دیدم. از آنجا پیگیر اشعارش شدم. نگاه تازه‌ی او به پدیده‌های تکراری تجربه جدیدی به من داد. چندتای آن را با شما شریک می‌شوم. #مواجه‌بااثر‌هنری #شعر #شمس_لنگرودی ___________________________________