کلمه‌ای برای توصیف این حس نمیبینم. فعلا غرق در احساسم.🦋 #هیچ ________________________ @Mamaa_do

البته این روش بقیه دیوارها رو نجات نداد. ولی فرصت خوبی برای تخلیه انرژی بچه‌ها بود. دیگه بعد اون مدت خیلی درگیر خط کشیدن روی دیوار نیستن. اون کفش هم برای خونه است😂. از اونجایی که من همش توی خونم و اکثرا سرپا. به جای دمپایی کفش طبی توی خونه میپوشم. با این روش درد پاشنه‌ی پام خوب شد.،👍

تحدیر خوانی استاد احمد دباغ جزء ۸

من با عکس حرف می‌زنم این چند روز با این گوشی انگار زبان ندارم. تفاوت کیفیت دو گوشی باعث شد زندگی را متفاوت ببینم. آن گوشی بدون هیچ زحمتی در کنترل نور و رنگ صرفا با یک قاب‌بندی درست عکس خوبی به من می‌داد. اما این گوشی را خودم دستی باید تنظیم کنم و آخر چیزی نمی‌شود که دلم می‌خواهد. حالا لنز چشمم را تقویت کرده‌ام. به جزییات اطراف و احوالات بچه‌ها دقت می‌کنم. با چشم عکس می‌گیرم. می‌برم در تاریک‌خانه وجودم‌. ظاهرش میکنم. با کلمات نشان خودم می‌دهم. کلمات هر کدام تکه‌ای از وجودم را دارند و چیز جدیدی از آن تاریک‌خانه را روشن می‌کنند. این کار را باید تکرار کنم. دقیق تجربه‌های زندگی و اثر آن بر خودم را ببینم. از آن بنویسم. وجود تاریک و نا‌آشنایم را روشن کنم و خودم را بشناسم. #تجربه‌گردی _______________________________ @Mamaa_do

تحدیر خوانی استاد احمد دباغ جزء ۹

از عزیزان و بزرگان جمع تقاضای عیدی فرهنگی داریم😅 باتشکر😎🦋 ___________________________ @Mamaa_do

گمنامی حاجتش بوده! #هیچ _______________________ @Mamaa_do

تحدیر خوانی قرآن کریم استاد احمد دباغ جزء۱۰

مرگ رفیق خوبی‌ست! حواست را می‌آورد سرِ جا! سرِ همان کاری که باید بکنی. روی قبرها که نگاه کنی تاریخ شروع و پایان دارد. ولی اگر یاد مرگ نباشد . یاد این رفیق عزیز . فکر می‌کنی پایانی نداری. ول میچرخی. کارت را انجام نمی‌دهی. همان کاری که برایش ساخته شدی‌‌. هی می‌روی سراغ این و آن. فکر می‌کنی حالا حالا وقت داری .دیر نمیشود‌ ولی آن تاریخ پایان مشخص است. فقط فعلا آن را ننوشته‌اند. #روزمره_نویسی ________________________________ @Mamaa_do