محمد: مامان ، تو حرم چی بهم میدن؟ +نمیدونم ، شاید شکلات. _من شربت عنکبوتی می‌خوام. +چی!!؟؟😳 شربت عنکبوتی چیه دیگه!!؟؟ _از همونا که درست کرده بودییییی رنگی رنگی بووووود. [در حالی که خال روی دستمو نشون میده ]، مثل این بووووود ، اونو میگم. +آهان😀💡 تخم شربتی رو میگی😂😂😆 #شیرینی‌های_تموم_نشدنی @mamanjoona

قربونتون برم امام رئوف (ع) که از طلب حاجت من تا اجابت شما بیشتر از یه هفته نشد.🥺💚 @mamanjoona

به شرط لیاقت نایب الزیاره ایم در بهشت امام رضا(ع)

تو حرم شربت عنکبوتی که ندادن😆😂 ولی خب آبنبات چوبی دادن. اون دوتا هم که خیلی بهداشتی هستن ولی بیشتر از اون نسبت به هم مهربونن🤦‍♀😂😂 اون موقع حواسم به طهورا بود بعدا که داشتم فیلمو میدیدم متوجه شدم چه کار کردن😅😂 #بازیگوشی @mamanjoona

از خواب پا شده بود گریه کنان بهانه‌گیری می‌کرد. مامانم برای اینکه حواسش رو پرت کنه از پنجره گنجشکا رو بهش نشون داد و گفت : ببین پرنده‌ها به جوجه‌هاشون غذا میدن،یکم که بزرگ شدن و پر و بال در آوردن بهشون پرواز یاد میدن وقتی بلد شدن پرواز کنن و خودشون غذا پیدا کنن از پیش مامان و باباشون میرن برا خودشون یه لونه جدید درست میکنن و... محمد:(چند ثانیه تو این حالت🤔) و بعد ؛ الآن به نظرت من پر و بال درآوردم !؟؟😂😂 پسرکم میخواد ببینه تو چه مرحله‌ایه دقیقا😅😂 #شیرینی‌های_تموم_نشدنی @mamanjoona

عامل بسیار مهم در رشد همه جانبه فرزندان #فرزند_پروری @mamanjoona

همه این حجمی که میبینی یه دونه تسبیحه😅 خانوم کناریم مشغول ذکر هزار تاییه طهورا هم که خوشش اومده از این تسبیحِ دور و دراز ، حسابی مشغوله.. @mamanjoona

سفر کوتاه و یه روزه منو فرشته‌های گروه(چهار منهای یک ) همراه با پدر و مادرم به اتمام رسید.😢 سفری که اسبابش رو خود آقا خیلی یهویی و بدون برنامه قبلی و از یه سرشب تا سحر جور کردن.🥺 اگه حوصله داری میخوام خاطره زیارت با ۳ تا جوجه ریزه رو برات واگویه کنم.😊 @mamanjoona

طهورا تو بغل بابایی و دست محمد تو دستم با مامانم راه افتادیم. حنیفا که احساس بزرگی می‌کنه دستم رو نمی‌گیره منم اصراری ندارم خودش حواسش هست که گُممون نکنه. هر جا شلوغ میشد خیلی نامحسوس گوشه چادرمو می‌گرفت و خیالش که راحت میشد رها می‌کرد. از کنار مغازه‌ها که رد میشیم محمد با خوشحالی و چشایی که از دیدن خوشمزه‌ها و اسباب بازی‌های رنگارنگ مسیر حرم برق میزنه سرعتش کم میشه! در خواستی نمی‌کنه و من تو دلم #الحمدلله گویان از داشتن همچین پسر فهمیده‌ای😅 دستشو محکمتر می‌گیرم و یکم سرعت حرکت رو میبرم بالا تا دلش جایی لابه لای خوردنی‌ها و اسباب بازیها گیر نکنه. می‌رسیم به ماشین‌ برقی‌های حرم. با پا درد یهویی و بی دلیلی که از شب قبل اومده سراغم و راه رفتن رو برام سخت کرده یه قدم کمتر راه رفتن و یه دقیقه زودتر رسیدن به حرم هم غنیمته!سوار میشیم. نزدیک تابلوی اذن دخول آب سرد کن هست سه تا لیوان آب سرد پذیرایی پیشواز آقاست. شیشه خالی همراهم رو پر می‌کنم تا خیالم از بابت درخواست اب توی رواق راحت باشه. همینطور که سطر به سطر اذن دخول رو زمزمه میکنم با چشم مسیر حرکت و بازیگوشی ۳ تاشونو دنبال میکنم و بعد ، از ورودی خواهران وارد میشیم. سه تاشونو برانداز میکنن و میفرستن که برن. صدا میزنم همونجا وایستین تا منم بیام. بازرسی کیف مامان ۳ تا جوجه که توش پر خوراکی و تجهیزات مخصوص شامل پوشک ، شلوار اضافه ، دستمال کاغذی ، چند تا خوردنی ، شیشه آب ، یه روسری به عنوان زیر سفره‌ای که حرم کثیف نشه و مداد و کاغذ برا سرگرمی و... هست ، یکم طول می‌کشه. انگار سالهاست اینجا بودن. همه جا و همه کس براشون آشناست با هیچ کس و هیچ چیز احساس غریبگی نمی‌کنن بدون دلهره دستمو رها می‌کنن و تو صحن دنبال هم میدَوَن. توی حیاط خانه‌ی پدری و آدمهایی که همه ‌شونو خاله و عمو میبینن. همینطور که حواسم به بچه‌هاست چشمم به چهره مردمی که در رفت و آمدن میفته. هر کدوم با دیدن ذوق و اشتیاق بچه‌ها لبخندی گوشه‌ی لبشون میشینه و انگار احساس و واگویه‌های درونیشون رو می‌شنوم که میگن خوش به حالتون! تا باشه بچه باشی... طلایی ایوان و گنبد که نمایان میشه ناخود آگاه دستم میره روی سینه برای سلامی که با همین جزئیات از امام رضا(ع) طلب کرده بودم. بچه‌ها هم ادب میکنن و دست به سینه می‌ایستند. راه میفتیم ؛ اطراف حوضِ وسط صحن آزادی دور اب سرد کن‌ها شلوغه از زائرانی که گرمای هوا و تشنگی زیارت رو با نوشیدن آب سرد و سلامی بر امام حسین(ع) رفع می‌کنن. بچه‌ها که انگار با همه‌ی آب سردکن‌ها قرار داد بستن دوباره به اون سمت روان میشن. و من نگران عاقبت ماجرا و دوری مسیر سرویس‌ بهداشتی‌ها هستم ولی گفتن هر حرفی بی فایده‌ است؛ پس اجازه میدم از فرصت کوتاه زیارت لذت ببرن و خاطره شیرین خودشونو بسازن. ادامه داره... #خاطرات_سفر @mamanjoona