یا حبیب قلوب الصادقین إیّاكَ هَلْ أدُلُّ عَلیٰ أوْهَنِ البُیوت؟ ما زالَ بَیْتُ قَلْبِكَ‌‌‌، لا بَیْتُ عَنْکَبوت آن ذکرها که در طلب عذر گفته‌ام یک بار گفت یونس‌ و رست از بلای حوت مَنْ ذا الّذي یُحَرِّرُ روحي مِنَ الهَویٰ؟ الشَّیْبُ قَدْ يُقَرِّبُ والعُمْرُ قَدْ یَفوت لب‌تشنگان آب گوارای زندگی از دست روزگار چه خوردند؟ زغنبوت! غابَ الحُبیبُ عَنْ نَظَري، أیْنَ مُقْلَتَیْه؟ إن کانَتِ الحَیاةُ حَیاتي فَلَو أموت.. پرسد اگر فرشته، چه آورده‌ای به گور؟ با سینه‌ای ستبر بگویم که آرزوت.. یَوْمٌ سَکَرْتُ مِنْ شَفَتَیْکَ بِقَبْلَةٍ اُمْضی الحَیاةَ بَعَدْکَ في سَکْرَةِ السُّکوت کردم شبی دعا که به دست آورم تو را دیدم که شد حجاب، همین دستِ در قنوت سیّد مهدی طباطبایی

خیلی این بیت خوبه خیلی

اگه حرفی خطاب به حضرت دارید بنویسید تو حرم بگم

تمام پیاماتون مقابل ضریح خونده شد❤️