دلم ی خوش گذرونی بی حد واندازه میخواد که خستگی ام قشنگ در بره.

آدمایی که با حرف زدنشون حال آدمو خوب میکنن>>

چرا اینقد باید فک کنم که در نظر بقیه خوب باشم و بقیه براشون مهمه درحالی که اونا شاید حتی منو نبینن.

یه وقتایی که همه جا ساکت و آرومه ،‌ میام رو تختم دراز میکشم و از پنجره به آسمون خیره میشم. به خودم میام میبینم تو خیالا و افکار خودم غرق شدم و یه لبخند ملیح هم‌ رو لبمه، آخرش به خودم میگم: روزی برسه که این خیالا و افکارای ذهنم بشن اتفاقات واقعی زندگیم.

حاضرم ۴۰ تا امتحان تاریخ بدم یدونه ریاضی نه.

هرچی ام بشه بازم عصرهای جمعه اینقد دلگیره که تو خودت مچاله بشی.

÷)

اگ کنترلم دست خودم بود هیچ وقت نمیذاشتم نگاهم بیوفته به چشمات که اینطور دلم وابسته اش بشه:)

تا زنده ایم باید زندگی کنیم

میدونم یکم کلیشه ایه ولی به روم نیارید

میدونید سر قسمت امشب گرگ و میش به ذهنم اومد:))