خاطره ساختن با آدمایی که دوسشون داریم بعدا باعث خیلی چیزا ازجمله دلتنگی میشن.

وقتی یکی تو جمع ازت طرفداری میکنه>>>

طرز راحتی من با افراد به رفتار خودشون بستگی داره .

وقتی پیش کسی که دوسش دارم قرار میگیرم فک میکنم مزاحمشم و این خیلی حس بدیه.

ی زمانی هم دوست داری حرفتو بزنی تو ی بحثی ولی دیگ نمیتونی ترجیح میدی سکوت کنی.

چی میشد اگ یکی از چهارخانه های پیراهنت خانه من میشد:)

به قول عرفان طهماسبی:کجا برم هوای تو هوای من شه":)؟

من اصن نمیفهمم چطوری میشه ی نفر آنلاین بشه و پیامتو سین نزنه من تا جواب طرف رو ندم خیالم راحت نمیشه.

ولی یکی باید باشه تو زندگی آدم مث فرید تو سریال چشم چران عمارت که همه جوره پای سیران موند وقتی حتی مست کرده بود هم بازم سیرانو صدا می‌کرد.

البته منظورم قسمت های اول که هنوز عاشقش نشده بود و میرفت با اون پلین مسخره نیست(یادش بخیر چقدر سرش حرص خوردیم🚶‍♀)

بعضی اوقاتم آدم دلش میخواد خیلی یهویی از طرف کسایی که دوسشون داره بغل بشه بدون هیچ درخواست وگفتنی.

وقتی کاری رو میخوام با خواست و اراده خودم انجام بدم و کسی بهم تذکر میده دیگ از انجام اون کار منصرف میشم.