او ترجیح می دهد cassy" نامیده شود. او کاملاً حساس است و از شکل 2 بعدی خود و محدودیت هایش در یک جهان سه بعدی آگاه است. اگرچه صدای او شنیدنی نیست ، اما یاد گرفته که از طریق زبان اشاره و نوشتن با پرسنل بنیاد SCP ارتباط برقرار کند. SCP-085 با نوشتن متن بر روی کاغذی که روی آن وجود دارد ارتباط برقرار میکند. پرسنل گزارش می دهند که او دوستانه و با انگیزه است ، البته تنها.

SCP-187 یک زن آسیایی است، قد 180، وزن 40 کیلوگرم و از سو تغذیه شدید رنج می برد و باید از طریق ورید تغذیه شود، معمولا از خوردن غذا خودداری می کند. با راه کارهای سازمان او در حال بهبود از اثر سو تغذیه است.شکل منحصر به فردی از دید را دارد که به موجب آن او همه چیز را همزمان در دو حالت می بیند: همانطور که هستند و همانطور که خواهند بود. او حوادث کم اهمیت را نمی بیند، به عنوان مثال، در یک آزمایش، که در آن پنج پرسنل کلاس D حضور داشتند از او پرسیده شد که کدام یک قرار است لباس خود را تغییر دهد، SCP-187 نتوانست پاسخ دهد، زیرا چنین تغییری به اندازه کافی بزرگ نیست. با این حال، هنگامی که از او پرسیدند از بین پنج پرسنل کلاس D کدام قرار است مورد اصابت گلوله قرار گیرد، وی هر بار توانست درست "پیش بینی" کند، زیرا فقط با نگاه کردن به وی می تواند آسیب دیدگی را مشاهده کند.

SCP-187 او فقط می تواند وضعیت آینده ی هر آنچه را که نگاه می کند ببیند البته این مورد عواقب غیر منتظره ای نیز دارد. مثلا:

به دلیل توانایی هایش از غذا خوردن امتناع می ورزد. هنگامی که یک بشقاب غذا به او داده می شود، او آن را به عنوان مدفوع یا غذای نیمه هضم مشاهده خواهد کرد، در حالی که یک لیوان آب به صورت یک لیوان ادرار ظاهر می شود. همین امر باعث سو تغذیه شدید وی شده است.

رمان ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ پارت پنجم شروع : میا : م..من نمی .. د..دونم کجام م.متاسفم می تونید ک..م.ک.م کنید ؟ میا از شدت ترس و شکی که بهش وارد شده بود توانایی جمله بندی درست را هم از دست داده بود و بریده ، بریده سخن می گفت . مرد که ابتدا با حالت ترسناکی به میا نگاه می کرد حالا انگار نسبت به میا نرم تر شده او با لحن خوبی که سرشار از محبت بود گفت : اول بیا بریم یه جای دیگه اینجا امن نیست من فئودور هستم و شما ؟ میا : م..من میا هستم. مرد دست میا را گرفت و او را همراه خود برد . میا که در آن موقع گویا شیفته ی این مرد شده بود هیچ گونه مقاومتی در مقابل این غریبه نداشت او در ان زمان کودک خامی بود که از عاقبت کارش بی خبر است....... . . . . . مدتی بعد ( در مخفیگاه فئودور ) فئودور دست میا را گرفت و او را روی صندلی نشاند . میا تازه کمی از هوش و حواسش را به دست اورده بود و حالا متوجه لباس های عجیب مرد شده بود . مرد لباس های سنتی چینی به تن داشت و گویا از دل داستانی ماورائی امده بود . فئودور که متوجه شده بود میا به لباس هایش خیره شده توضیح داد : فقط از این نوع لباس ها اینجا پیدا میشه . میا : ک..که اینطور . فئودور که از وضعیت میا باخبر بود و میدانست چقدر ترسیده گفت : جایی که درونش هستیم بکرومز نام داره حتما قبلا درباره اش شنیده درسته ؟ میا : بله..... شنیدم. فئودور : هر ماه یکبار دروازه یی که دنیا ها رو به هم متصل می کنه عده ای از افراد مشخص شده را به اینجا میاره چون خیلی از افراد زنده نمی مونن هر پنج سال یه تازه کار جدید میاد اینجا . میا : ا..اما چرا من ؟ فئودور : منم نمی دونم فئودور از جایش بلند شد و به طرف گوشه ای از اتاق رفت و یک لیوان شربت برای میا اورد . فئودور : بیا بخور بهتر میشی بازی جدید هفته ی دیگه شروع میشه اینجا مکان استراحته . میا لیوان را از فئودور گرفت و سر کشید . . . . . . شش روز بعد : میا در آن چند روز فقط با فئودور حرف میزد و گاهی برای پیدا کردن غذا و لباس بیرون میرفتند آن روز هم قرار بود برای پیدا کردن لباس بیرون بروند میا یکی از لباس های چینی سنتی با رنگ مشکی که نسبتا ساده و راحت بود را پوشید و بیرون امد تا به فئودور نشان دهد. میا : چطور شدم ؟ فئودور دست های میا را گرفت و گفت : عالی میا : چرا ناراحت به نظر میای؟ فئودور : میا من...من عاشقتم ! میا برای چند لحظه شکه شد اما بعد از چند لحظه او هم به عشقش اعتراف کرد . ان روز پایه های اعتمادی که منجر به سومین مرگش شد را یعنی ان اعتراف عاشقانه را با دستان خود چید ..... #دنیایی_از_عشق

رمان ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ پارت ششم شروع : روز هفتم در بکرومز : میا روز قبل به فئودور اعتراف کرده بود و در تنها یک روز احساسی که به او داشت چند برابر شده بود . فئودور : عشقم کجایی ؟ از دیروز میا رو اینگونه خطاب می کرد . میا از روی تاب بلند شد و سرش رو پایین انداخت ( صورتش از خجالت سرخ شده بود ) فئودور گفت : ببین عزیزم تمام چیزهایی که گفتم رو یادت هستش ؟ نباید ارواح رو ناراحت کنیااا باشه ؟ میا : باشه باشه همرو یادمه فئودور : برگردیم زمین دیگه باید همسرم صدات کنم درسته ؟ میا در جوابش خجالت کشید و کمی سرخ شد . در چند لحظه مکانی که آنها درش قرار داشتند از پارکی نسبتا ترسناک که همیشه هوا درش تاریک بود تبدیل به تونلی تاریک شد . میا به سرعت سرش را برگرداند تا حرفی بزند که با فرود امدن تبر روی شونه سمت راستش نتوانست حرفی بزند . فئودور : اه عزیزم متاسفم ولی انگار من کسی هستم که قراره باهات بازی کنه . میا که انگار در ان موقع نه تنها از درد شونه ی سمت راستش زار میزد بلکه بخاطر خیانتی که بهش شده بود قلبش هم داشت از هم می پاچید . فئودور با دست دیگرش که خالی بود گونه ی میا را نوازش کرد و گفت : زیاد از من ناراحت نشو . میا همچنان از درد ناله می کرد و چشمانش غرق در اشک بود . که در اخرین لحظات زندگی اش فئودور چیزی را در گوشش زمزمه کرد که میا متوجه ان نشد و اینگونه زندگی اش را از دست داد و به دست اولین و اخرین عشقش کشته شد . در ذهن میا که تنها چند لحظه با خاموشی فاصله داشت یک کلمه پشت سر هم تکرار می شد : می کشمت!!!!! #دنیایی_از_عشق

حتما نظرتون رو درمورد این رمان داخل ناشناس بگید ❤️❤️❤️ منتظرتونما🌷🌷 https://harfeto.timefriend.net/17745458160575

تا شب پارت هفتم و هشتم هم داخل کانال قرار می گیرد🎉🎉🎉

رمان ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ ∆ پارت هفتم شروع : برای بار سوم در همان مکان اول چشمانش را گشود . این بار دیگر آن ترس و واهمه ی همیشگی را به همراه نداشت گویا در پوچی و افسردگی غرق شده است. دردی نداشت ، ترسی نداشت ولی غمی داشت که هیچ درد و ترسی نمی توانست با ان برابری کند ، شاید آن روز اگر آتش انتقام درونش شعله ور نمی شد دیگر هیچ تقلایی برای زندگی کردن نمی کرد و تا ابد در ان چرخه ی بی پایان می ماند . . . . . . چند لحظه بعد : دندان هایش را محکم روی هم سابید و با چشمانی که دیگر حتی ذره ای از آن ناامیدی قبلی در آن دیده نمی شد از جایش بلند شد اینبار دیگر تصمیمی برای ترس ، عاشقی یا رحم نداشت دیگر نمی توانست بمیرد و دیگر نمی توانست درد مرگ را تحمل کند فقط وقتی ارامش می گرفت که آن حرو+مزاده نفرت انگیز در دنیا نباشد. اینبار باید در مقابل سرنوشت ایستادگی می کرد و زنده می ماند . #دنیایی_از_عشق

اطلاعاتی درباره ظاهر فیزیکی SCP-055 در دسترس نیست و بخاطر ویژگی خاص SCP-055، این که چگونه، چه زمانی و توسط چه کسی کشف شده، مشخص نیست.

ظاهر فیزیکی SCP-055 ناشناخته است نه به این معنا که غیرقابل توصیف یا نامرئی باشد. افراد وقتی وارد اتاق SCP-055 میشوند و با مشاهده آن، قادر به ثبت یادداشت های ذهنی یا نوشتاری، ساخت طرح، عکس برداری و حتی ضبط صوتی / تصویری هستند. گزارش گسترده ای از این مشاهدات در پرونده ها وجو دارد. با این حال، بلافاصله پس از مشاهده، اطلاعات مربوط به ظاهر فیزیکی SCP-055 از ذهن انسان پاک میشود. افرادی که وظیفه توصیف SCP-055 را دارند پس از آن دچار عدم تمرکز و فراموشی لحظه ای میشوند و به موفق به جمع آوری اطلاعات دقیق نمیشنود. و مشکل بزرگ تر این است که پرسنل امنیتی که SCP-055 را از طریق دوربین های مدار بسته مشاهده کنند نیز دچار همین مشکل میشوند و وقایع چند ساعت گذشته رو از یاد میبرند حتی گفته میشه نگاه کردن به تصویر گرفته شده از او نیز همین تاثیر را داراست. بر همین اساس محققان تصمیم گرفتند یکی از پرسنل را برای کشیدن طرحی از روی شکل واقعی SCP-055 به سلول مهار او بفرستند ولی نتیجه این شد که در لحظه ای که شخص برای ترسیم کردن چشم از SCP-055 برمیداشت وظیفه خود را فراموش میکرد و سردرگم میشد.

امروز متاسفانه نمی تونم فعالیت کنم دوستان در عوض فردا بیشتر فعالیت می کنم🌞🌞