2⃣ قرائن، شواهد و ارزیابی تحلیلی 🔹نقش هاستل‌ها و ولاگرها در الگوی «جاسوسی کم‌هزینه» بررسی داده‌های میدانی نشان می‌دهد که طی سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ بیش از ۲۵۰ ولاگر خارجی عمدتاً از آمریکا، کانادا، آلمان، فرانسه، هلند، هند و کشورهای شمال اروپا وارد ایران شده‌اند. صدها ساعت محتوای ویدیویی از شهرها، اقوام، شکاف‌های اجتماعی، سبک زندگی، حاشیه‌نشینی و زیرساخت‌ها منتشر شده است. این محتواها در مجموع ده‌ها میلیون بازدید داشته و به‌صورت دائمی در پلتفرم‌های بین‌المللی ذخیره شده‌اند. 🔹در این میان، هاستل‌ها به‌عنوان اقامتگاه‌های ارزان، اشتراکی و فاقد نظارت ساختاری، به یکی از نقاط کانونی این الگو تبدیل شده‌اند. ویژگی‌های این فضاها عبارت‌اند از: 🔻سطح بالای تعامل اجتماعی بدون ثبت رسمی 🔻امکان شبکه‌سازی با جوانان، دانشجویان و فعالان اجتماعی 🔻استقرار در بافت‌های خاص شهری یا تاریخی 🔻نبود نظام یکپارچه نظارتی امنیتی 🔹گزارش‌هایی نیز از برخورد امنیتی با اتباع خارجی در کرمانشاه و تبریز به دلیل تصویربرداری غیرمجاز و همچنین سوءاستفاده برخی اتباع افغانستانی از اقامتگاه‌های کم‌نظارت برای ارتباط با شبکه‌های خرابکارانه ثبت شده است. 🔹از منظر اطلاعاتی، محتوای تولیدشده توسط ولاگرها، اگرچه ظاهراً رسانه‌ای و سرگرمی‌محور است، اما عملاً داده‌های ارزشمند اجتماعی، روان‌شناختی و فرهنگی را به‌صورت داوطلبانه و رایگان در اختیار نهادهای تحلیل‌گر خارجی قرار می‌دهد. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

3⃣ جمع‌بندی، سناریوها و پیشنهادهای سیاستی 🔹ضرورت اقدام پیش‌دستانه در برابر نفوذ پوششی الگوی نوین نفوذ اطلاعاتی مبتنی بر گردشگری رسانه‌ای، ویژگی‌هایی دارد که آن را به تهدیدی راهبردی تبدیل می‌کند: 🔻مشروع‌نما بودن و دشواری برخورد حقوقی 🔻هزینه پایین و گستره اثرگذاری بالا 🔻تولید داده‌های میدانی دقیق بدون نیاز به نفوذ کلاسیک 🔹سناریوهای محتمل: 1. شکل‌گیری بانک‌های داده اجتماعی و فرهنگی از ایران در پلتفرم‌های خارجی 2. نفوذ تدریجی فرهنگی و هویتی از طریق روایت‌سازی رسانه‌ای 3. استقرار پوششی عوامل اطلاعاتی در قالب گردشگر و اقامت در هاستل‌ها 4. اتصال اتباع پرخطر منطقه‌ای به شبکه‌های میدانی از مسیر اقامتگاه‌های کم‌نظارت 🔹تجارب بین‌المللی: کشورهایی مانند چین، هند، روسیه، فرانسه و ترکیه با اتخاذ سیاست‌هایی نظیر: 🔻غربالگری بایومتریک گردشگران رسانه‌ای 🔻ثبت تجهیزات تصویربرداری در مبادی ورودی 🔻تعیین مناطق ممنوعه تصویربرداری 🔻برخورد حقوقی با تولید محتوای بدون مجوز توانسته‌اند این تهدید را تا حدی مدیریت کنند. 🔹پیشنهادهای سیاستی: 🔻بازنگری در سیاست لغو روادید برای کشورهای پرریسک 🔻ایجاد سامانه ملی ثبت و ارزیابی ولاگرها و مستندسازان خارجی 🔻اعمال نظارت امنیتی ساختاری بر هاستل‌ها و اتصال آن‌ها به پلیس مهاجرت 🔻تعیین چارچوب حقوقی مشخص برای تولید محتوای رسانه‌ای از ایران 🔻ارتقای آگاهی عمومی، به‌ویژه در میان جوانان، نسبت به نفوذ عاطفی و رسانه‌ای پایان 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

🎧پادکست 🔹معرفی سازمان‌های اطلاعاتی رژیم صهیونیستی🔹 🔻قسمت هفتم: فرماندهان آمان؛ ژنرال‌ها و سیاست اسرائیل 1️⃣آمان؛ یک سرویس نظامی 2️⃣دوران طلایی – جنگ ۱۹۶۷ 3️⃣سقوط در جنگ ۱۹۷۳ 4️⃣بعد از ۱۹۷۳ – اصلاحات و بازسازی 5️⃣ژنرال‌ها در سیاست 6️⃣آمان و چالش‌های جدید 7️⃣یک پدیده خاص – نظامیان سیاست‌مدار 🎙با ارائه منصور کاظمی 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

1⃣ هندِ نوین و هم‌افزایی امنیتی با تل‌آویو تحلیل نقش هند در معادلات امنیتی جمهوری اسلامی ایران، بدون توجه به تحول راهبردی روابط دهلی–تل‌آویو تحلیلی ناقص و سطحی خواهد بود. هند تا دهه ۱۹۹۰ سیاستی مبتنی بر عدم تعهد، موازنه‌گرایی و فاصله‌گذاری محتاطانه از اسرائیل داشت؛ اما با فروپاشی نظم دوقطبی و به‌ویژه با روی کار آمدن دولت‌های ملی‌گرای هندو، این رویکرد دچار تغییر بنیادین شد. در دوره نارندرا مودی، روابط هند و اسرائیل از سطح دیپلماتیک و تجاری فراتر رفته و وارد مرحله شراکت امنیتی–اطلاعاتی ساختاریافته شده است. همکاری در حوزه‌های پهپادی، جنگ الکترونیک، سامانه‌های نظارتی، امنیت سایبری و تبادل داده‌های اطلاعاتی، امروز جزء مؤلفه‌های ثابت این رابطه است. اسرائیل برای هند منبع تجربه عملیاتی و فناوری پیشرفته است؛ و هند برای اسرائیل، عمق جغرافیایی، نیروی انسانی و پوشش غیرمستقیم فراهم می‌کند. در این چارچوب، ایران به‌عنوان یکی از محورهای اصلی تقابل اسرائیل، به‌صورت طبیعی در دایره توجه مشترک این دو بازیگر قرار می‌گیرد. با این تفاوت که هند برخلاف اسرائیل، در مواجهه با ایران ترجیح می‌دهد در لایه‌های غیرعلنی و نیابتی عمل کند؛ لایه‌هایی که هزینه سیاسی و امنیتی مستقیم برای دهلی ایجاد نکند. از این منظر، هند نه به‌عنوان بازیگر خط مقدم، بلکه به‌عنوان تسهیل‌گر محیطی و پوششی اقدامات اطلاعاتی قابل تحلیل است؛ نقشی که در صورت عدم رصد دقیق، می‌تواند به تدریج به تهدیدی انباشتی و نامحسوس تبدیل شود. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

2⃣ نفوذ نرم هند؛ سرمایه پنهان اما مؤثر یکی از مزیت‌های راهبردی هند در محیط پیرامونی ایران، برخورداری از شبکه‌های نفوذ نرم تاریخی و اجتماعی است؛ شبکه‌هایی که برخلاف ابزارهای سخت، کم‌هزینه، پایدار و کمتر قابل شناسایی هستند. دهلی سال‌هاست از این ظرفیت‌ها، آگاهانه یا ناآگاهانه، بهره‌برداری کرده است. طریقت‌های صوفیانه با ریشه شبه‌قاره‌ای نظیر قادریه، نقشبندیه مجددیه و چشتیه در بخش‌هایی از غرب، جنوب و شرق ایران فعال‌اند. این طریقت‌ها به‌واسطه ساختار غیرمتمرکز، ارتباطات فراملی، سفرهای منظم مشایخ و پیروان، و پوشش مذهبی–فرهنگی، بستری طبیعی برای شبکه‌سازی انسانی و انتقال پیام ایجاد می‌کنند. در کنار تصوف، جماعت تبلیغ به‌عنوان یک شبکه منضبط، فراملی و با مرکزیت هند، اهمیت ویژه‌ای دارد. اعزام‌های تبلیغی، سفرهای گروهی، اقامت‌های کوتاه‌مدت و ارتباطات چهره‌به‌چهره، این جماعت را به یکی از مستعدترین قالب‌ها برای رصد اجتماعی، شناخت محیط‌های محلی و حتی شناسایی افراد مستعد جذب تبدیل کرده است. نکته کلیدی آن است که این شبکه‌ها الزاماً ماهیت اطلاعاتی ندارند؛ اما در منطق امنیتی، ظرفیت تبدیل‌شدن به ابزار نفوذ مهم‌تر از نیت اولیه است. جایی که سرویس‌های حرفه‌ای می‌توانند بر بستر موجود، کارویژه اطلاعاتی تعریف کنند. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

3⃣ لایه‌های کمتر دیده‌شده؛ از زرتشتی‌ها تا درمان و دریا نفوذ نرم هند در ایران صرفاً به برخی فرقه‌های اهل سنت یا طریقت‌های صوفیانه محدود نمی‌شود. ارتباط تاریخی زرتشتیان ایران با پارسی‌های هند یکی از قدیمی‌ترین پیوندهای فراملی مذهبی _فرهنگی است که هنوز هم فعال است. سفرهای متقابل، حمایت‌های مالی، پروژه‌های فرهنگی و ارتباط موبدان، کانالی مشروع اما قابل رصد ایجاد می‌کند. در سال‌های اخیر، توریسم پزشکی هندی‌ها به ایران به‌ویژه در شهرهایی مانند یزد، رشد قابل توجهی داشته است. این نوع سفر، به‌دلیل ماهیت درمانی و انسانی، حساسیت امنیتی پایینی دارد؛ اما در عمل امکان تماس‌های عمیق، اقامت‌های طولانی‌تر و ارتباط با شبکه‌های محلی تخصصی را فراهم می‌کند. همزمان، حضور مستمر خدمه کشتی‌ها و کارکنان هندی در بنادر جنوبی ایران و ترددهای منظم دریایی، یک لایه میدانی دیگر از دسترسی به زیرساخت‌های لجستیکی و اقتصادی کشور ایجاد کرده است. این فضاها، به‌طور سنتی از نقاط مورد علاقه سرویس‌های اطلاعاتی برای پایش محیطی هستند. در مجموع، این لایه‌های به‌ظاهر غیرسیاسی، اگر به‌صورت تجمیعی تحلیل شوند، تصویری از دسترسی چندسطحی و تدریجی هند به محیط اجتماعی، اقتصادی و جغرافیایی ایران ارائه می‌دهند. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

4⃣ ولاگرها و داده‌های خامِ بی‌صاحب یکی از پدیده‌های نوظهور و در عین حال کم‌هزینه در جمع‌آوری اطلاعات، ولاگرها و تولیدکنندگان محتوای سفر هندی هستند. این افراد با عنوان گردشگر، بدون محدودیت جدی، اقدام به تصویربرداری، روایت‌سازی و تعامل گسترده با محیط محلی می‌کنند. محتوای تولیدشده توسط این ولاگرها معمولاً شامل جزئیاتی است که در نگاه اول بی‌اهمیت به نظر می‌رسد؛ اما از منظر اطلاعاتی، داده‌هایی ارزشمند محسوب می‌شوند: مسیرهای تردد، نقاط کم‌نظارت، رفتار نیروهای محلی، زیرساخت‌ها، و حتی خلق نقشه‌های ذهنی از شهرها. نکته مهم آن است که این افراد لزوماً مأمور یا عامل نیستند. کارکرد اطلاعاتی آن‌ها اغلب ناخواسته و ثانویه است. داده‌ها در فضای عمومی منتشر می‌شود و سرویس‌های حرفه‌ای می‌توانند بدون هیچ هزینه‌ای آن‌ها را استخراج، پالایش و تجمیع کنند. در این مدل، ولاگر نه «جاسوس»، بلکه تولیدکننده داده خام برای دیگران است؛ مدلی که کاملاً با منطق جنگ اطلاعاتی مدرن و کم‌هزینه همخوانی دارد. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

5⃣ جمع‌بندی امنیتی؛ هند چگونه نیابتی عمل می‌کند؟ جمع‌بندی شواهد نشان می‌دهد که نقش هند در قبال ایران را نمی‌توان صرفاً اقتصادی یا دیپلماتیک تحلیل کرد. دهلی با تکیه بر هم‌افزایی امنیتی با اسرائیل و بهره‌گیری از ابزارهای نرم، ظرفیتی بالقوه برای اقدام نیابتی ایجاد کرده است. این ظرفیت شامل شبکه‌های مذهبی، پوشش‌های مدنی، حضور گردشگری، تولید محتوای دیجیتال و ارتباطات لجستیکی است؛ عناصری که به‌تنهایی تهدید محسوب نمی‌شوند، اما در کنار هم بستر آماده‌سازی اطلاعاتی و عملیاتی را شکل می‌دهند. تهدید اصلی نه در اقدام آشکار، بلکه در انباشت تدریجی داده، شناخت محیط و شبکه‌سازی آرام نهفته است. این همان نقطه‌ای است که اقدامات نیابتی معنا پیدا می‌کنند: کم‌هزینه، کم‌ریسک و دیرقابل‌تشخیص. در چنین الگویی، هند لزوماً تصمیم‌گیر نهایی نیست؛ اما می‌تواند تسهیل‌گر محیط عملیاتی برای دیگران، به‌ویژه رژیم صهیونیستی باشد. نادیده گرفتن این نقش، به معنای نادیده گرفتن یکی از پیچیده‌ترین اشکال تهدید در عصر جنگ ترکیبی است. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

✍«نمایش قدرت در زمان عقب‌نشینی؛ الگوی دشمن در نبرد حجاب» یکی از اصول شناخته‌شده در عملیات روانی و جنگ شناختی، رادیکالی‌سازی پله‌پله فضای فرهنگی و اجتماعی است. این رادیکالی‌سازی الزاماً به‌معنای انفجار ناگهانی بحران نیست، بلکه فرآیندی تدریجی، خزنده و حساب‌شده است که طی آن، هنجارها آرام‌آرام جابه‌جا می‌شوند و جامعه بدون آنکه متوجه باشد، خود را در نقطه‌ای می‌یابد که بازگشت از آن پرهزینه و دشوار است. در این الگو، دشمن زمانی رویکرد تهاجمی را تشدید می‌کند که نشانه‌هایی از ضعف، تردید یا عقب‌نشینی در طرف مقابل مشاهده کند؛ زیرا در منطق نبرد نرم، ضعف دشمن هم‌زمان دو کارکرد دارد: هم امکان پیش‌روی و فتح سنگرهای جدید را فراهم می‌کند و هم با به رخ کشیدن این ضعف در عرصه عمومی، اعتبار و هیبت نظام تصمیم‌ساز را فرسایش می‌دهد. در چنین چارچوبی، آنچه امروز در موضوع حجاب مشاهده می‌شود، صرفاً یک «عقب‌نشینی اجرایی» یا «تعدیل سیاست» نیست، بلکه از منظر جنگ شناختی، یک سیگنال محیطی تلقی می‌شود. می‌توان این وضعیت را تا حدی با فقدان اقدامات ایجابی متناسب با حجم و شدت سیاست‌های سلبی در سال‌های گذشته توضیح داد؛ جایی که ابزارهای انتظامی و حقوقی جلوتر از فرهنگ‌سازی و اقناع اجتماعی حرکت کردند. اما مسئله اینجاست که دشمن منتظر اصلاح سیاست‌ها یا بازتعریف رویکردهای ایجابی نمی‌ماند. در منطق عملیات روانی، خلأ به‌سرعت پر می‌شود؛ اگر نه با روایت رسمی، با روایت رقیب. پروژه رادیکال‌سازی فرهنگی دقیقاً در همین شکاف فعال می‌شود. دشمن برای القای پویایی، زنده‌بودن و ابتکار عمل خود، به‌طور دوره‌ای دست به قدرت‌نمایی نمادین می‌زند؛ اقداماتی که از نظر امنیتی ممکن است کم‌هزینه باشند، اما از نظر روانی و رسانه‌ای، اثرگذاری بالایی دارند. این کنش‌ها عموماً به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که هم «خط قرمزها» را جابه‌جا کنند و هم واکنش نظام را در وضعیت دشوار قرار دهند: اگر واکنش نشان دهد، متهم به سرکوب می‌شود و اگر واکنش نشان ندهد، ضعفش تثبیت می‌گردد. در این چارچوب، رخدادهایی مانند فعالیت‌های ساختارشکنانه نرگس محمدی و سپیده قلیان در مشهد، آوازخوانی جدید هنگامه قاضیانی، یا مصاحبه ترانه علیدوستی، صرفاً کنش‌های فردی یا تصادفی نیستند. انتخاب زمان، مکان و قالب رسانه‌ای این اقدامات نشان می‌دهد که با منطق «هم‌زمانی نمادین» مواجه‌ایم؛ یعنی کنش‌هایی که آگاهانه در ایام دارای بار عاطفی و هویتی برای نظام، مانند سالگرد شهادت حاج قاسم سلیمانی، انجام می‌شوند تا پیام ضمنی خود را پررنگ‌تر منتقل کنند: «اقتدار نمادین شما قابل به چالش کشیدن است». در این فرآیند، هر اقدام ساختارشکنانه، نه به‌عنوان یک نقطه پایان، بلکه به‌عنوان سکوی پرتاب برای گام بعدی عمل می‌کند. سکوت یا واکنش‌های پراکنده و غیرمنسجم، به‌جای کاهش تنش، به تثبیت وضعیت جدید کمک می‌کند. در نهایت، مسئله حجاب در این میدان، صرفاً یک موضوع فقهی یا اجتماعی نیست، بلکه به نشانگر اقتدار شناختی نظام بدل شده است. هر عقب‌نشینی بدون مابه‌ازای ایجابی مؤثر، به‌سرعت در چارچوب عملیات روانی دشمن بازخوانی می‌شود و به ابزار رادیکال‌سازی بیشتر بدل می‌گردد. اگر این واقعیت درک نشود، نزاع بر سر حجاب، آرام‌آرام از یک اختلاف فرهنگی به یک بحران هویتی و امنیتی مزمن تبدیل خواهد شد؛ بحرانی که نه با اقدامات صرفاً سلبی مهار می‌شود و نه با خوش‌بینی به توقف خودکار پروژه دشمن. هدف بعدی دشمن ایام ۲۲ بهمن همزمان با سالگرد پیروزی انقلاب خواهد بود؛ در این ایام منتظر ساختارشکنی‌های افراطی‌تر توسط جریان زن‌زندگی‌آزادی باشید. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

یکپارچه‌سازی در سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی؛ چرا نبودِ آن به «شکست» ختم می‌شود؟ بسیاری از شکست‌های امنیتی نه به‌دلیل کمبود اطلاعات، بلکه به‌دلیل نبود یکپارچگی (Integration) رخ می‌دهند؛ جایی که افراد، فرایندها و کارکردها هرکدام درست عمل می‌کنند، اما «با هم» عمل نمی‌کنند. یکپارچه‌سازی یعنی اتصال معنادار انسان‌ها، ساختارها، داده‌ها و تصمیم‌ها؛ یعنی اطلاعات تولید شود، تحلیل شود، منتقل شود و در نهایت به تصمیم تبدیل گردد—بدون گسست، تعارض یا رقابت‌های درون‌سازمانی. در این ویدئو توضیح می‌دهیم: چرا رهبران جوامع اطلاعاتی جهان فهمیدند که مسئله اصلی «دانستن» نیست، بلکه هم‌زمان دیدن، فهمیدن و عمل کردن است؛ و چرا بدون طراحی سازمانی درست، حتی دقیق‌ترین اطلاعات هم می‌توانند بی‌اثر شوند. این ویدئو تلاشی است برای فهم ساده اما عمیق یک مفهوم کلیدی: امنیت بدون یکپارچگی، توهم امنیت است. #یکپارچه_سازی #سازمان_اطلاعاتی #طراحی_سازمانی #امنیت_ملی #مطالعات_اطلاعاتی #تحلیل_امنیتی #intelligence_community با ارائه: منصور کاظمی 🔹ویدئوی کامل و با کیفیت را در یوتیوب و آپارات ببینید یوتیوب https://youtu.be/nrCCfZV0iPQ آپارات https://aparat.com/v/elggy4m 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

🔰مرز باریک میان دفاع از نظام در قاعده «حفظ نظام» و تسویل‌گری در جهاد تبیین و حفظ نظام _ که مطابق تصریح امامین انقلاب از اوجب واجبات است _ مسیر، مسیری ساده و بدون لغزشگاه نیست. این میدان، علاوه بر دشمن آشکار، راهزن‌هایی پنهان دارد که اگر به‌درستی شناخته نشوند، می‌توانند نیروهای دلسوز را نیز از مسیر صحیح خارج کنند. یکی از مهم‌ترین این راهزن‌ها، تسویل‌گری است؛ پدیده‌ای که نه به‌معنای دفاع از نظام، بلکه انحراف تدریجیِ دفاع به سمت توجیه‌گریِ خطرات است. بدیهی است که همه‌ی مردم در یک سطح از فهم و تحلیل نسبت به مسائل درون نظام قرار ندارند و طبیعتاً برای هر قشر باید بسته‌ی تبیینی متناسب تولید کرد. همچنین همان‌گونه که رهبر معظم انقلاب تأکید فرموده‌اند، «راوی ضعف‌ها نباشید» و وظیفه‌ی جریان انقلابی، برجسته‌کردن قوت‌ها و دستاوردهای نظام است؛ نکته‌ای کاملاً صحیح و راهبردی. اما این توصیه، هرگز به‌معنای نادیده‌گرفتن تهدیدات یا سکوت در برابر عواملی که بقای نظام را نشانه گرفته‌اند نیست. اتفاقاً شناخت و هشدار نسبت به تهدیدات واقعی _ از جمله تهدیدهایی مانند لیبرالیسم فرهنگی، اقتصادی یا سیاسی _ خود جزئی از حفظ نظام و از لوازم جهاد تبیین است. مسئله از جایی آغاز می‌شود که برخی، به‌نام دفاع از نظام، شروع به توجیه تهدیدات می‌کنند؛ نه صرفاً کمرنگ‌کردن ضعف‌ها، بلکه عادی‌سازی یا سفیدسازی پدیده‌هایی که ذاتاً با گفتمان و آرمان‌های انقلاب اسلامی در تعارض‌اند. اینجاست که دفاع، آرام‌آرام به تسویل‌گری تبدیل می‌شود؛ یعنی همان فرآیندی که اجازه نمی‌دهد سیستم نسبت به خطر آگاه شود، واکنش نشان دهد و مسیر اصلاح و دفع تهدید را طی کند. در چنین وضعیتی، مشکل صرفاً یک خطای رسانه‌ای یا تحلیل اشتباه نیست؛ بلکه با اختلال در دستگاه محاسباتی و تشخیصی مواجه‌ایم. تسویل‌گری دقیقاً در همین نقطه عمل می‌کند: جایی که تهدید به‌جای شناسایی، توجیه می‌شود و به‌جای دفع، به بخشی از وضع موجود تبدیل می‌گردد. این نوع از خطا، به‌ویژه زمانی خطرناک‌تر می‌شود که با نیت خیر و از سوی نیروهای ظاهراً دلسوز رخ دهد. تشخیص این مرز ظریف، بدون تسلط بر دکترین‌های کلان قرآنی و قواعد الهی ممکن نیست. قواعدی که نشان می‌دهند کدام پدیده صرفاً یک ضعف اجرایی است و کدام یک تهدیدی بنیادین علیه هویت، جهت و بقای نظام اسلامی. بخش مهمی از این قواعد در اندیشه‌ی امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب تبیین شده و بدون آن‌ها، امکان تمییز میان «دفاع مسئولانه» و «تسویل‌گری خطرناک» وجود ندارد. در این نقطه، تمثیل «حس بویایی» معنای دقیق خود را پیدا می‌کند. فردی که از پیش با انواع بوها آشنا نشده و تمرین تشخیص نداده است، در برابر بوی سمی نیز واکنش نشان نمی‌دهد؛ نه به این دلیل که خطر را دوست دارد، بلکه چون اساساً آن را تشخیص نمی‌دهد. هرچقدر هم از مضرات آن بو گفته شود، ادراک واقعی شکل نمی‌گیرد، زیرا دستگاه تشخیص از ابتدا تربیت نشده است. امروز بخشی از آسیب جبهه‌ی حق دقیقاً همین‌جاست؛ جایی که برخی تصور می‌کنند با لاپوشانی تهدیدات یا توجیه آن‌ها، به نظام خدمت می‌کنند، در حالی که عملاً جامعه را نسبت به خطرات بی‌حس می‌سازند. نتیجه‌ی این رویکرد، تأخیر در واکنش و انباشت بحران است؛ تا جایی که بدن اجتماعی زمانی به خطر پی می‌برد که هزینه‌ی اصلاح چندین برابر شده یا حتی به مرز فروپاشی نزدیک شده است. دفاع واقعی از نظام، نه در افشای بی‌محابای ضعف‌هاست و نه در توجیه تهدیدات؛ بلکه در شناخت قواعد، تشخیص به‌موقع خطر و هشدار مسئولانه است. هر دفاعی که این مؤلفه‌ها را نادیده بگیرد، حتی اگر با نیت خیر انجام شود، ناخواسته از جهاد تبیین فاصله گرفته و به تسویل‌گری نزدیک می‌شود؛ و این همان راهزنی است که بیش از دشمن آشکار، مسیر حفظ نظام را تهدید می‌کند. ✍منصور کاظمی 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron

🎧پادکست 🔹معرفی سازمان‌های اطلاعاتی رژیم صهیونیستی🔹 🔻قسمت هشتم: فرماندهان شاباک؛ امنیت و سیاست داخلی اسرائیل 1️⃣شاباک و فلسفه وجودی‌اش 2️⃣دوران اولیه 3️⃣پرونده اتوبوس ۳۰۰ 4️⃣ترور اسحاق رابین 5️⃣تغییر نگاه فرماندهان 6️⃣شاباک و انتفاضه‌ها 7️⃣فرماندهان مدرن 🎙با ارائه منصور کاظمی 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron