همچی گشادیم می‌اد که حد نداره جون ندارم خودمو جمع کنم کارامو‌ انجام بدم کل لباسام رو تخت و زمین ریخته، صدفا تو کیفم پخش شدن، باید کارامو بکنم ولی خیلی تنبل و گشاد شدم❤️

اینجوری نمی‌شه بچه‌ها باید جمع کنم خودمو جدی

یک دو سه رفتم

مسواک زدم و روتین‌ پوستیمو‌ انجام دادم(شاید این دو تا چیز ساده‌ای به نظر برسن، ولی واااای‌ خیلی سختن‌ و واقعا حوصله می‌خوان. جون می‌دم تا انجامشون‌ بدم)

اول میز تحریرمو تمیز کنم✅ بعد تخت✅ و چمدون✅ بعد لباسای رو زمین✅

بچه‌ها مردم جنوب خیلی مهربون و خون‌گرمن. واقعا می‌گم و به کسی کاری ندارن. تو بازار ماهی‌فروشا‌ یکی از فروشنده‌ها که مرد بود بهم گفت گوشواره‌هات قشنگن و من خیلی، خیلی خیلی خوشحال شدم😭. و اینکه برای اولین بار یه مرد غریبه ازم تعریف می‌کرد خیلی عجیب بود برام. یچیز‌ ناشناخته بود انگار. و من کلا اونجا شال نمی‌پوشیدم(چه حس خوبی داشت بچه‌ها) و کسی براش مهم نبود. درحالیکه اینجا و مشهد هم دیدم که اگه شالت‌ بیفته چقدر بهت گیر می‌دن یا بد نگاهت می‌کنن.

و می‌خواستم گریه کنم چون هرعکسی مامانم ازم می‌گرفت رو دوست نداشتم. کلا هیچکی‌ نمی‌تونه ازم جوری که می‌خوام عکس بگیره. ایش.

قسمت کراش‌زنِ مغزم خراب شده❤️

تموم شد بالاخره :) هوف

سلام. دارم می‌میرم، و خستم❤️✨

واقعا الان دلم گربه می‌خواد، ترجیحا قند باشه😭