از سه ساعتی که باشگاه بودم، دو ساعتش برق نبود.

وای. امروز تو مدرسه به یکی از دوستام گفتم برام فال بگیره. نیت کردم و بیت دوم و که خوند فهمیدم باید ایمان بیارم به جناب حافظ.

<من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی>

این بیت و که خوند نزدیک بود بمیرم.

اینم از تجربه ی اولین فال حافظ من.

ممنون دیگه کم مونده امروز بمیرم اینقد اتفاق بد افتاد

چقدر ناراحت شدم، عصبی شدم، حسودی کردم، خجالت کشیدم، مضطرب بودم، ولی هنوز اونقدر بد نیستم

منظورم از لحاظ روحیه

دلم یکیو می‌خواد که هیچ خاطره‌ای باهم نداشته باشیم، بعد هی من از اون بدم بیاد، هی اون از من. بعد همش به هم فش بدیم و همو بزنیم. خیلی حال می‌ده.

آقا دیگه بریم تو فاز امتحانای پایان ترم. به خیر بگذره.

قند و دیروز دیدم. وحشی دندونم گرفت❤️

الان رفتم تو حالت تدافعی(؟). اینقدر این ۱۰ سالی که پامو گذاشتم تو مدرسه تو روابط دوستیم شکست خوردم، که دیگه تصمیم گرفتم برای مدتی تنها باشم. دوری و دوستی.