✨رسول خدا صلي الله عليه واله می فرمایند : روز جمعه بر من بسيار صلوات بفرستيد، زيرا روز جمعه روزي است که اعمال آدمي در آن چند برابر مي‌شود. اکثروا من لصّلاة علي يوم الجمعة، فانه يوم تضاعف فيه الاعمال» 📚دعائم الاسلام جلد 1 صفحه 179

معنای انتظار مهدویت وشناخت حضرت ولی عصر عج الله تعالی فرجه الشریف دعای ندبه درس خارج فقه سجده فراموش شده بیانات ارزشمند فقیه عالیقدر حضرت آیت الله محمدی شیرازی مدظله‌العالی

قائل :   امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، امام صادق (علیه السلام) عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْأَشْعَرِيِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مَيْمُونٍ اَلْقَدَّاحِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ يَقُولُ: أَفْضَلُ اَلْعِبَادَةِ اَلْعَفَافُ امام صادق عليه السّلام فرمايد: امير المؤمنين صلوات اللّٰه عليه ميفرمود: بهترين عبادت عفت است.

منتظران ظهور گریه وندبه امام صادق علیه السلام برای امام عصر عج الله تعالی فرجه و منتظران حضرت صاحب الزمان علیه السلام اما شخص حضرت صادق علیه السلام چقدر در فراق حضرت بقیّةالله علیه السلام اشک ریخته، جز خدا نمی داند. کرده، می فرماید: از چشم مؤمنان سیل اشک برای آن حضرت سرازیر خواهد شد. «سدیر صیرفی» می گوید: با همراهی «مفضل»، «ابوبصیر» و «ابان» به محضر مقدس امام صادق علیه السلام شرفیاب شدیم، او را مشاهده کردیم که بر روی خاک ها نشسته، یک جامة خیبری، بی یقه و آستین کوتاه بر تن دارد، همانند مادرِ فرزند مرده گریه می کند، سراسر وجود مقدس آقا را حزن و اندوه فرا گرفته، آثار غم و اندوه در وجنات صورت ظاهر گشته، رنگ چهره به کلی دگرگون شده، سیل اشک از دلی پر خون و قلبی پر التهاب برخاسته، بر گونه های مبارکش فرو می ریخت و این گونه زمزمه می کرد: ای سیّد و سرور من! غیبت تو خواب از دیدگانم ربوده، عرصه را بر من تنگ نموده، آسایش و آرامش را از دلم سلب کرده است... سدیر می گوید: هنگامی که امام صادق علیه السلام را اینچنین پریشان دیدیم، دل هایمان آتش گرفت و هوش از سرمان پرید، که چه مصیبت جانکاهی بر حجت خدا روی داده؟ چه فاجعة اسفباری بر او وارد شده است؟! عرض کردیم: ای فرزند بهترین خلایق! چه حادثه ای بر شما روی آورده که اینچنین سیل اشک از دیدگانتان فرو می ریزد؟! و اشک مبارکتان چون ابر بهاری بر چهره تان سرازیر شده است؟! چه فاجعه ای شما را اینچنین بر سوک نشانده است؟! وجود مقدس حضرت صادق علیه السلام چون بید لرزید و نفس های مبارکشان به شماره افتاد، آنگاه آهی عمیق به پهنای قفسة سینه از اعماق دل برکشید و به ما روی کرد و فرمود: صبح امروز کتاب «جَفر» را نگاه می کردم و آن کتابی است که همة مسایل مربوط به مرگ و میرها، بلایا و حوادث را تا پایان جهان در بر دارد. این کتاب را خداوند به پیامبر خویش و پیشوایان معصوم از تبار او اختصاص داده است. در این کتاب، تولد، غیبت و درازی غیبت و دیرزیستی قائم ما و گرفتاری باورداران در آن زمان، راه یافتن شک و تردید بر دل مردم در اثر طول غیبت و مرتد شدن مردم از آیین مقدس اسلام را خواندم و دیدم که چگونه رشتة ولایت را که خداوند در گردن هر انسانی قرار داده، می گسلند و از زمرة اسلام بیرون می روند، دلم به حال مردم آن زمان سوخت و امواج غم و اندوه بر پیکرم فرو ریخت.مطالعة احوال شیعیان این زمان، اینچنین امام صادق علیه السلام را دگرگون کرده، سیل اشک بر چهرة مبارکشان روان ساخته، ولی ما که آن صلابت و مقاومت امام علیه السلام را نداریم و سنگینی حوادث تلخ زمان را بر شانه های خود لمس می کنیم، چه حالی خواهیم داشت؟ اینکه سراسیمه سر به بیابان نمی گذاریم و آتش دلمان جهان هستی را طعمة حریق نمی سازد، به این دلیل است که عظمت فاجعه و عمق مصیبت را آنچنان که باید درک نمی کنیم. و این امام کاظم علیه السلام است که از غیبت امام عصر علیه السلام سخن می گوید و خطاب به برادر بزرگوارش «علی بن جعفر» می فرماید: آن یک آزمون الهی است که خداوند متعال بندگانش را به این وسیله آزموده است. و هنگامی که علی بن جعفر علیه السلام توضیح بیشتری می خواهد، می فرماید: پسر جان، عقل های شما از درک آن ناتوان است و استعدادهای شما از حمل آن عاجز است، اگر زنده بمانید آن را در می یابید. والله المستعان

♦️مرگ سرخ و سفید در آخرالزمان ... 🔹سلیمان ابن خالد گفته است که شنیدم ابو عبدالله [صادق](علیه‌السّلام) می‌فرمود: پیشاپیش قائم دو مرگ‌اند: مرگی سرخ و مرگی سفید تا آن‌که از هر هفت تن پنج تن از میان بروند. مرگ سرخ شمشیر، و مرگ سفید طاعون(مریضی همه گیر) است. -منبـع: 📚کمال الدین، ص ۶۸۳، الجزء الثانی، ب ۲۵، ح ۲۷ 🔹امام صادق (علیه‌السلام) در روایت دیگر فرمودند: «قُدَّامَ الْقَائِمِ مَوْتَتَانِ مَوْتٌ أَحْمَرُ وَ مَوْتٌ أَبْیضُ حَتَّى یذْهَبَ مِنْ کلِّ سَبْعَةٍ خَمْسَةٌ الْمَوْتُ الْأَحْمَرُ السَّیفُ وَ الْمَوْتُ الْأَبْیضُ الطَّاعُونُ» پیش از قیام قائم (علیه‌السلام) دو مرگ‌ومیر عمومى رخ دهد، یکى مرگ سرخ و دیگر مرگ سپید تا به حدی که از هر هفت تن، پنج‌تن برود. مرگ سرخ با شمشیر و مرگ سپید با طاعون است. -منبـع: 📚ابن‌بابویه، محمد بن على‌(شیخ صدوق)، کمال‌الدین و تمام النعمة 🔹در روایت دیگر از امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در مورد علائم قبل از ظهور چنین آمده است: «قَتْلٌ فَظِیعٌ وَ مَوْتٌ ذَرِیعٌ وَ طَاعُونٌ شَنِیعٌ وَ لَا یبْقَى مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ فِی ذَلِک الْوَقْتِ إِلَّا ثُلُثُهُمْ وَ ینَادِی مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِ رَجُلٍ مِنْ وُلْدِی تَکثُرُ الْآیاتُ حَتَّى یتَمَنَّى الْأَحْیاءُ الْمَوْتَ مِمَّا یرَوْنَ الْآیاتِ فَمَنْ أُهْلِک اسْتَرَاحَ وَ مَنْ کانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ خَیرٌ نَجَا ثُمَّ یظْهَرُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِی فَیمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا کمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً...»؛ کشتار و مرگى عمومى و ناگوار و پست و مرگ‌هایی سریع و پی‌درپی و شیوع طاعون که از مردم یک‌سوم باقى مى‌ماند و منادى از آسمان، نام یکى از فرزندان مرا مى‌خواند و بلاها بسیار مى‌شود تا جایى که زنده‌ها آرزوى مرگ مى‌کنند و کسى که بمیرد، راحت شده و کسى که نزد خدا عملى درست دارد، نجات مى‌یابد، سپس مردى از تبار من ظهور و زمین را، چنان‌که از ستم پرشده، از عدل پر مى‌کند. -منبـع: 📚دیلمى، حسن بن محمد، إرشاد القلوب إلى الصواب (للدیلمی)، قم: الشریف الرضی‌، چاپ اول، 1412 ق، ج 2، ص 286

⁉️خداوند چه وقت نصرت می کند؟! حضرت_امیر علیه السلام فرمودند : «گاهی یکی از ما با فرد دیگری از دشمن به صورت دو قهرمان با هم نبرد می کردند بگونه ای که، هر یک می خواست کار دیگری را بسازد، و جام مرگ را به او بنوشاند (آری) گاه ما بر دشمن پیروز می شدیم و گاه دشمن بر ما هنگامی که خداوند صدق نیت و اخلاص ما را دید ذلّت و خواری را بر دشمنان ما نازل کرد و پیروزی و نصرت را به ما عنایت فرمود تا آنجا که اسلام در همه جا استقرار یافت و در کشور پهناور خود جای گرفت». وَ لَقَدْ کَانَ الرَّجُلُ مِنَّا وَ الاْخَرُ مِنْ عَدُوِّنا یَتَصَاوَلاَنِ تَصَاوُلَ الْفَحْلَیْنِ، یَتَخَالَسَانِ أَنْفُسَهُمَا أیُّهُمَا یَسْقِی صَاحِبَهُ کَأْسَ الْمَنُونِ، فَمَرَّةً لَنَا مِنْ عَدُوِّنَا وَ مَرَّةً لِعَدُوِّنا مِنَّا «فَلَمَّا رَأَی اللهُ صِدْقَنَا أَنْزَلَ بعَدُوِّنَا الْکَبْتَ وَ أَنْزَلَ عَلَیْنَا النَّصْرَ، حَتَّی اسْتَقَرَّ الاِْسْلاَمُ مُلْقِیاً جِرَانَهُ وَ مُتَبَوِّئاً أَوْطَاَنَهُ». نهج_البلاغه خطبه ۵۶

در حالات علاّمه بحرالعلوم چنین نگاشته‌اند: روزی علاّمه وارد حرم مطهر حضرت علی، (ع)، شد و مصرع اول این بیت شعر را خواند: چه خوش است صوت قرآن، ز تو دلربا شنیدن به رخَت نظاره كردن، سخن خدا شنیدن یكی از حاضران پرسید: چرا این شعر را خواندید؟ علاّمه پاسخ داد: وقتی وارد حرم مطهر امیرمؤمنان علی، (ع)، شدم، حضرت ولی‌عصر، عجل‌الله تعالی فرجه الشریف، را دیدم كه در ناحیه بالا سر نشسته، با صدای بلند و شیوا، قرآن می‌خواند، از این رو آن شعر را خواندم[1]. ______ 📚[1] . بحارالانوار، ج 53، ص 302.

امام_صادق علیه السلام صَلَاحُ حَالِ التَّعَايُشِ وَ التَّعَاشُرِ مِلْ‌ءُ مِكْيَالٍ ثُلُثَاهُ فِطْنَةٌ وَ ثُلُثُهُ تَغَافُلٌ. مصلحت زندگى و معاشرت اجتماعى، به پیمان‌ه‌اى پر می‌ماند که دو سوم آن هوش و زیرکى، و یک‌سومش نادیده گرفتن و تغافل است‌. (تحف‌العقول، ص۳۵۹)  روایت

منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام

﷽؛ لَاٰحَوْل‌َوَلَاٰقُوةَإِلَّٰابِاللّهِ‌الْعَلِیِّ‌الْعَظِیمِ پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله : در گفتن ذکر لَاٰحَوْل‌َوَلَاٰقُوةَإِلَّٰابِاللّهِ‌الْعَلِیِّ‌الْعَظِیمِ شفای نود و نه بیماری نهفته است که سهل‌ترین آنها ، غم و اندوه است . أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ‌مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ