♦️مرگ سرخ و سفید در آخرالزمان ... 🔹سلیمان ابن خالد گفته است که شنیدم ابو عبدالله [صادق](علیه‌السّلام) می‌فرمود: پیشاپیش قائم دو مرگ‌اند: مرگی سرخ و مرگی سفید تا آن‌که از هر هفت تن پنج تن از میان بروند. مرگ سرخ شمشیر، و مرگ سفید طاعون(مریضی همه گیر) است. -منبـع: 📚کمال الدین، ص ۶۸۳، الجزء الثانی، ب ۲۵، ح ۲۷ 🔹امام صادق (علیه‌السلام) در روایت دیگر فرمودند: «قُدَّامَ الْقَائِمِ مَوْتَتَانِ مَوْتٌ أَحْمَرُ وَ مَوْتٌ أَبْیضُ حَتَّى یذْهَبَ مِنْ کلِّ سَبْعَةٍ خَمْسَةٌ الْمَوْتُ الْأَحْمَرُ السَّیفُ وَ الْمَوْتُ الْأَبْیضُ الطَّاعُونُ» پیش از قیام قائم (علیه‌السلام) دو مرگ‌ومیر عمومى رخ دهد، یکى مرگ سرخ و دیگر مرگ سپید تا به حدی که از هر هفت تن، پنج‌تن برود. مرگ سرخ با شمشیر و مرگ سپید با طاعون است. -منبـع: 📚ابن‌بابویه، محمد بن على‌(شیخ صدوق)، کمال‌الدین و تمام النعمة 🔹در روایت دیگر از امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در مورد علائم قبل از ظهور چنین آمده است: «قَتْلٌ فَظِیعٌ وَ مَوْتٌ ذَرِیعٌ وَ طَاعُونٌ شَنِیعٌ وَ لَا یبْقَى مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ فِی ذَلِک الْوَقْتِ إِلَّا ثُلُثُهُمْ وَ ینَادِی مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِ رَجُلٍ مِنْ وُلْدِی تَکثُرُ الْآیاتُ حَتَّى یتَمَنَّى الْأَحْیاءُ الْمَوْتَ مِمَّا یرَوْنَ الْآیاتِ فَمَنْ أُهْلِک اسْتَرَاحَ وَ مَنْ کانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ خَیرٌ نَجَا ثُمَّ یظْهَرُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِی فَیمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا کمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً...»؛ کشتار و مرگى عمومى و ناگوار و پست و مرگ‌هایی سریع و پی‌درپی و شیوع طاعون که از مردم یک‌سوم باقى مى‌ماند و منادى از آسمان، نام یکى از فرزندان مرا مى‌خواند و بلاها بسیار مى‌شود تا جایى که زنده‌ها آرزوى مرگ مى‌کنند و کسى که بمیرد، راحت شده و کسى که نزد خدا عملى درست دارد، نجات مى‌یابد، سپس مردى از تبار من ظهور و زمین را، چنان‌که از ستم پرشده، از عدل پر مى‌کند. -منبـع: 📚دیلمى، حسن بن محمد، إرشاد القلوب إلى الصواب (للدیلمی)، قم: الشریف الرضی‌، چاپ اول، 1412 ق، ج 2، ص 286

⁉️خداوند چه وقت نصرت می کند؟! حضرت_امیر علیه السلام فرمودند : «گاهی یکی از ما با فرد دیگری از دشمن به صورت دو قهرمان با هم نبرد می کردند بگونه ای که، هر یک می خواست کار دیگری را بسازد، و جام مرگ را به او بنوشاند (آری) گاه ما بر دشمن پیروز می شدیم و گاه دشمن بر ما هنگامی که خداوند صدق نیت و اخلاص ما را دید ذلّت و خواری را بر دشمنان ما نازل کرد و پیروزی و نصرت را به ما عنایت فرمود تا آنجا که اسلام در همه جا استقرار یافت و در کشور پهناور خود جای گرفت». وَ لَقَدْ کَانَ الرَّجُلُ مِنَّا وَ الاْخَرُ مِنْ عَدُوِّنا یَتَصَاوَلاَنِ تَصَاوُلَ الْفَحْلَیْنِ، یَتَخَالَسَانِ أَنْفُسَهُمَا أیُّهُمَا یَسْقِی صَاحِبَهُ کَأْسَ الْمَنُونِ، فَمَرَّةً لَنَا مِنْ عَدُوِّنَا وَ مَرَّةً لِعَدُوِّنا مِنَّا «فَلَمَّا رَأَی اللهُ صِدْقَنَا أَنْزَلَ بعَدُوِّنَا الْکَبْتَ وَ أَنْزَلَ عَلَیْنَا النَّصْرَ، حَتَّی اسْتَقَرَّ الاِْسْلاَمُ مُلْقِیاً جِرَانَهُ وَ مُتَبَوِّئاً أَوْطَاَنَهُ». نهج_البلاغه خطبه ۵۶

در حالات علاّمه بحرالعلوم چنین نگاشته‌اند: روزی علاّمه وارد حرم مطهر حضرت علی، (ع)، شد و مصرع اول این بیت شعر را خواند: چه خوش است صوت قرآن، ز تو دلربا شنیدن به رخَت نظاره كردن، سخن خدا شنیدن یكی از حاضران پرسید: چرا این شعر را خواندید؟ علاّمه پاسخ داد: وقتی وارد حرم مطهر امیرمؤمنان علی، (ع)، شدم، حضرت ولی‌عصر، عجل‌الله تعالی فرجه الشریف، را دیدم كه در ناحیه بالا سر نشسته، با صدای بلند و شیوا، قرآن می‌خواند، از این رو آن شعر را خواندم[1]. ______ 📚[1] . بحارالانوار، ج 53، ص 302.

امام_صادق علیه السلام صَلَاحُ حَالِ التَّعَايُشِ وَ التَّعَاشُرِ مِلْ‌ءُ مِكْيَالٍ ثُلُثَاهُ فِطْنَةٌ وَ ثُلُثُهُ تَغَافُلٌ. مصلحت زندگى و معاشرت اجتماعى، به پیمان‌ه‌اى پر می‌ماند که دو سوم آن هوش و زیرکى، و یک‌سومش نادیده گرفتن و تغافل است‌. (تحف‌العقول، ص۳۵۹)  روایت

منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام

﷽؛ لَاٰحَوْل‌َوَلَاٰقُوةَإِلَّٰابِاللّهِ‌الْعَلِیِّ‌الْعَظِیمِ پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله : در گفتن ذکر لَاٰحَوْل‌َوَلَاٰقُوةَإِلَّٰابِاللّهِ‌الْعَلِیِّ‌الْعَظِیمِ شفای نود و نه بیماری نهفته است که سهل‌ترین آنها ، غم و اندوه است . أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ‌مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

بسم الله الرحمن الرحیم سلام و تحیت خطرناک ترین معلوم نیست ۱. وجوو نازنین حضرت خاتم الانبیا مولانا پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله و سلم به جناب ابوذر رضوان الله علیه فرمودند : ای ابوذر! مواظب باشی که در عمل کردن امروز و فردا نکنی و کار امروز به فردا نیفکنی که اکنون تو مال امروز است و فردا مال تو نیست و اگر فردا زنده باشی نیز مثل امروز، وظیفه و برنامه و عملی خواهی داشت و اگر زنده نباشی، پشیمانی نخوری که چرا امروز را از دست دادی. ای ابوذر! چه بسیار کسانی که امروز خود را به شب نیاوردند و چه بسیار افرادی که به انتظار فردا بودند و به آن نرسیدند ... . یَا أَبَا ذَرٍّ إِیَّاکَ وَ التَّسْوِیفَ بِأَمَلِکَ فَإِنَّکَ بِیَوْمِکَ وَ لَسْتَ بِمَا بَعْدَهُ فَإِنْ یَکُنْ غَدٌ لَکَ فَکُنْ فِی الْغَدِ کَمَا کُنْتَ فِی الْیَوْمِ وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ غَدٌ لَکَ لَمْ تَنْدَمْ عَلَی مَا فَرَّطْتَ فِی الْیَوْمِ ... . ۲. خطرناک ترین معلوم نیست همین است که معلوم نیست روز را به شب و شب را به فردا می رسانیم یا نه ؟ پس اگر ظلمی مرتکب شده ایم ، حقی از خدا و بندگانش ضایع کرده ایم ، مخصوصا از والدین ، همسر ، فرزندان ، همکاران ، دوستان ، نماز و روزه قضا داریم و ... در مقام جبران برآییم ! ماه رمضان در چند قدمی ماست تازه اگر زنده بمانیم ... هشیار باشیم که خیلی وقت است فرصت تمام شده، فتامل جیدا ! والله المستعان

توضیحی درباره «أَمّن يجيبُ المُضطَرَّ إِذا دَعاهُ و يكشِفُ السّوءَ و درس خارج فقه سجده سهو فقیه عالیقدر حضرت آیت الله محمدی شیرازی مدظله‌العالی

اللهم العَنِ الظَّلمَه و حُکّامُها و عُمّالُها و عُمّارُها و دافِعیها و رافِعیها والعنهم لعناً وَبیلا وعَذِّبهُم عذاباً الیما خدایا لعنت کن ظالمین و حکامشان. و عاملان و مروجینشان و مدافعین و بالابرندگان شان را ولعنت وعذاب کن آنان رابه عذاب سخت و دردناک.😡🦂