امیرالمؤمنین علی (علیه‌السّلام) فرمودند: «نشانه رضایت خداوند از بنده، رضایت بنده به تمام مقدرات خداوند است (چه آن مقدرات خوش آیند، و چه ناخوشایند باشند)» چگونه بدانیم خدا از ما راضی است؟! در دعای امروز از خداوند می‌خواهیم در ماه رمضان کاری کند که به رضایت و خشنودی او نزدیک بشویم؛ در روایت وارد شده، اگر می‌خواهی بدانی خدا از تو راضی است، ببین که تو از خدا راضی هستی یا نه؟! بعضی‌ها از خدا راضی نیستند و به درگاه الهی گله می‌کنند که خدایا چرا همه دارند و من ندارم؟! یا چرا همه سالم‌اند و من مریضم؟! نباید این‌ طور حالتی داشت بلکه باید در هر حالتی که هستی از خدا راضی باشی. پس اگر می‌خواهی بدانی خدا از تو راضی است یا نه؛ به دلت مراجعه کن، ببین در زندگی از خدا راضی هستی؟ اگر راضی هستی بدان که خدا هم از تو راضی است و اگر در گوشه دلت از خدا ناراضی هستی؛ متوجه باش که خدا هم از تو ناراضی است.

🔹 مرحوم علامه مجلسی می‌نویسد: ✍ و احادیث در باب رجعت حضرت امیر المومنین و حضرت امام حسین عليهما السلام به اعتقاد فقیر متواتر است و در باب رجعت سایر ائمه علیهم السلام نزدیک به تواتر و آنچه در این رساله ایراد نموده‌ایم برای منصف کافی است - وَاللهُ يَهْدِی مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ. 📚 کتاب رجعت، تالیف علامه مجلسی، صفحه ۲۱۵، چاپ انتشارات دلیل ما

شناخت ضروریات دین

توحید توحیدعبادت جلسه یازدهم حجت الاسلام و المسلمین اشرف شیرازی مدظله‌العالی

شرح نهج البلاغه درس خارج فقه حضرت آیت الله محمدی شیرازی مدظله‌العالی

بسم الله الرحمن الرحیم سلام و تقبل الله اثر عظیم صلوات همراه با عجّل فرجهم ۱. حضرت مولانا امام صادق علیه السلام و الیه التسلیم فرمودند : ﻣَﻦْ ﻗﺎﻝَ ﺑَﻌﺪَ ﺻَﻠﻮﺓِ ﺍﻟْﻔَﺠْﺮِ ﻭ ﺑَﻌﺪَ ﺻَﻠﻮﺓِ ﺍﻟﻈُّﻬﺮِ ﺍَﻟﻠَّﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻋَﻠﯽ ﻣُﺤَﻤَّﺪ ﻭ آﻝِ ﻣُﺤَﻤَّﺪ ﻭ ﻋَﺠِّﻞ ﻓَﺮَﺟَﻬُﻢْ ، ﻟَﻢْ ﯾَﻤُﺖْ ﺣَﺘّﯽ ﯾُﺪْﺭِﮎَ ﺍﻟْﻘَﺎﺋِﻢَ ﻣِﻦ ﺍَﻝِ ﻣُﺤَﻤَّﺪ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ. ﻫﺮ ﮐﺲ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﺯ ﺻﺒﺢ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻇﻬﺮ ﺑﮕﻮﯾﺪ: ﺍﻟﻠّﻬﻢ ﺻﻞّ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﻤّﺪ ﻭ ﺁﻝ ﻣﺤﻤّﺪ ﻭ ﻋﺠّﻞ ﻓﺮﺟﻬﻢ، ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﻤﯽ‌ﺭﻭﺩ ﻣﮕﺮ ﺁﻥ ﮐﻪ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ ﻣﺤﻤﺪ(صلی الله علیه و آله و سلم) ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ. ۲. عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنِّي أَخَافُ الْعَقَارِبَ فَقَالَ انْظُرْ إِلَى بَنَاتِ نَعْشٍ الْكَوَاكِبِ الثَّلَاثَةِ الْوُسْطَى مِنْهَا بِجَنْبِهِ كَوْكَبٌ صَغِيرٌ قَرِيبٌ مِنْهُ تُسَمِّيهِ الْعَرَبُ السُّهَا وَ نَحْنُ نُسَمِّيهِ أَسْلَمَ أَحِدَّ النَّظَرَ إِلَيْهِ كُلَّ لَيْلَةٍ وَ قُلْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ اللَّهُمَّ رَبَّ أَسْلَمَ‌ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَ سَلِّمْنَا قَالَ إِسْحَاقُ فَمَا تَرَكْتُهُ مُنْذُ دَهْرِي إِلَّا مَرَّةً وَاحِدَةً فَضَرَبَتْنِي الْعَقْرَبُ. اسـحـاق بـن عـمـار گـويـد: بـه حـضـرت صـادق علیه السلام عرض كردم : قربانت گردم من از عـقـربـهـا مـى ترسم ؟ فرمود: به ستارگان بنات النعش به سه تاى آنها نگاه كن ، و سـتـاره وسـطـى آنـهـا در كنارش ستاره كوچكى است كه عرب آن را سها نامد و ما آنرا اسـلم نـامـيـم ، و هـر شـب بـدان خـيـره نـگـاه كـن و سـه بار بگو: اللهم رب اسلم صـل عـلى مـحـمـد و آل مـحمد و عجل فرجهم و سلمنا اسحاق گويد: در تمام عمر خود آن را ترك نكردم جز يك مرتبه كه آن بار هم عقرب مرا زد. والله المستعان

درس خارج فقه آیت الله محمدی شیرازی مدظله‌العالی