لطفاً امشب برای تجربی ها و زبان و هنر، و فردا شب برای انسانی و ریاضی هایی که بالاخره روز کنکورشون رسیده دعا کنید. با قلبی تهی از استرس و مغزی پر از اطلاعات برن سر جلسه و در نهایت هم با لبخند خارج بشن. از جمله خودم* / ممنون

و تا اطلاع ثانوی هم تمایل به نشون دادن رویِ صمیمی خودم در اینجا ندارم. یک پرایوت زدم که خوشحال میشم اگر کسی که واقعاً خواست و خوند و دید و شنید و البته روح نبود رو پذیرا باشم. فقط دارم دنبال دوستای پایه می‌گردم همین.

بفرمایید.

بر خدا توکل کن، و همین بس که خداوند کارساز انسان است. « احزاب، ۳ »