و عزیزِمن؛
هر شب ز فراق طُ میسوزم و خاکستر میشوم!
و این اُمید وصال است که مرا دوباره احیاء میکند .
همان چیزی که تاکنون مرا زنده نگه داشته است...
- چشم هایی چه فریبنده و شیطان داری
قامتی سبز تر از سرو خرامان داری
عطر گیسوی تو پر کرده هوا را ، نکند
لای موهای خودت قمصر کاشان داری
چشم هایت ، عسل ناب ِ سهند و سبلان
و لبانی که به شیرینی سوهان داری
گونه هایت گل من ساوه و گل های انار
عطر باران زده ی جنگل گیلان داری
جاده چالوس ِ تنت فصل غزلخوانی هاست
این همه شیفته و مست و غزلخوان داری
شهر با آمدنت یکسره آشوب شده
لشکری پشت خودت مثل رضا خان داری
باغبان خانه ات آباد ، دل از ما برده
سیب لبنان که در آغوش فراوان داری
بذل کرده است سمرقند و بخارا... حافظ
تو چه چیزی کم از آن دختر افغان داری
اصفهان با همه ی جاذبه اش می داند
آنچه خوبان همه دارند دو چندان داری
( فاش می گویم و از گفته ی خود دلشادم )
توی رگ های خداوند تو جریان داری
https://t.me/playlistmadahi110پلی لیست (2).mp3
زمان:
حجم:
6M
حیّ علیٰ كربلاء/٢٥٣
درمورد جمله باب شده :
« در دستگاه امام حسین ع نباید دخالت کرد »
این جمله در جایی صدق میکند که عمل ما با شئونات و آدابِ عزاداری و قرآن و روایات مغایرت نداشته باشد!
باید گفت هر عملی در دستگاه امام حسین علیه السلام انجام شود صرفا چون در دستگاه امام حسین است پذیرفته نیست!
مانند این است شخص العیاذ بالله بخواهد با موسیقی عزاداری کند یا با لباس سفید عزاداری کند چرا که در قبیله خودشان آداب عزاداری این است!!
ولی این دلیل نمیشود چرا که در بین مردم ، وقتی عزایی به میان میآید مردم با رسوم عزاداریِ قبیله و طایفه ی شخص مرحوم عزاداری میکنند! و این نوعی بی احترامیست ، یعنی اگر ما دوکفه ترازو داشته باشیم و در یک کفه آن عملی که وارد دستگاه امام حسین شده را بگذاریم و در کفه مقابل رسومات منطقه و طوایف عرب را؛ این دو با هم موزون و هم وزن نیست!
مثال بنده مثال عزاداری طوایف بود ولی اصل ما برای عمل کردن باید خدا و قرآن و روایات باشد و در کنارش رسومی که بی احترامی به دستگاه گسترده ی اباعبدالله نباشد!
مانند سینه زنی و قمه زنی که در روایات نیامده ولی جزو رسوم ایرانیان بوده!
پس قرار نیست راجع به هر عملی بگوییم :
« در دستگاه امام حسین ع نباید دخالت کرد » .
چي شده كه از اشعار پر مفهوم شعراء در رابطه با فر و شكوه اهل بيت ، رسيديم به شرك و گزافه سرايي؟ :)
- مَرقــوم؛
چي شده كه از اشعار پر مفهوم شعراء در رابطه با فر و شكوه اهل بيت ، رسيديم به شرك و گزافه سرايي؟ :)
حضرت أمير «ع» فرمودن:
دو كس درباره من هلاك شدند، افراط كننده در حب من و تفریط كننده در حب من؛
نسبت دادن صفات خداوند به اهل بيت شركه نه مدح ايشان...