«هنوز نخُوتیدی تو چوکُم؟» هومِ کش‌دار پسرک، سکوت اتاق را می‌شکند. روی زمین، کنار تشکش دراز می‌کشد و دست به موهای خرمایی‌اش می‌برد. پنکه‌ی سقفی، گرمای شرجیِ شب را به بازی گرفته. اما سردی نگاه پسر، اتاق را منجمد کرده. زن قربان‌صدقه‌‌ای می‌رود و موهایش را نرم می‌بوسد: «خو، رودُم، الان اگه نخوسی که صبا ناتونی پاشی برا مدرسه. شاداب نیستی دیه. کِرِخت اَبیش، مادر. چِشاتْ بِوَند.» صدایش می‌لرزد، اما بغضش را به نفسی آرام می‌کند. تمام توانش را به کار برده تا لبخند به چهره داشته باشد. پسرک به هلال ماه خیره شده. پلک نمی‌زند. جوابی هم نمی‌دهد. مادر دوباره نازش را می‌کشد و ملحفه را رویش مرتب می‌کند: «صب زود وامی‌خیزُم، برات نان‌ریخته دُرُس اَکُنُم. که قوی بُشی...» با حرف پسرک، جمله‌ی نصفه و نیمه در دهان مادر می‌ماسد. پسر به‌آرامی می‌چرخد. خستگی هشتادساله‌ها در چشمانش نشسته؛ نه طراوت هشت‌سالگی. پچ‌پچ می‌کند: «اگه نان‌ریخته بُخارُم، وقتی دُواره صدایِ بالِ موشک بیاد، اَتونُم مواظبِ بچه‌ئون بَبُم، مامان؟» روح زن از جسمش کنده می‌شود. انگار سقف خانه روی سرش آوار شده. پسر با بغضی که راه نفسش را بسته، من‌من‌کنان ادامه می‌دهد: «مُو چِطُو بی میکائیل پامو بذارُم تو کوچه؟ چطو پیش یکی دیه باشم وقتی امیرعلی دگه نی تا کِنارُم بَنشینه؟ اصلاً صُب کی وارد کلاس ابو؟ خانوم فیروزی هم که دگه نین...» اشکی لجوجانه و دردمند از چشمان مادر سر می‌خورد. جیرجیرک‌ها غمگین‌تر از همیشه می‌نوازند. قلب زن هم الان است که از سینه بیرون بزند. لبی تر می‌کند، به قصد تسلی. می‌خواهد کلماتش را کنار هم بچیند و بگوید که کابوس تمام شد. اما پسر پیش‌دستی می‌کند: «ماکان چی مار؟ هَمَش چشمُم به راه‌شِن. مو صُب کِیفِشَم با خودم بَبَرُم؟ آخه ماکان، ماکان دوستم... هنوز یاد نگرفته بی اسم‌شِه کامل رو کاغذ بنویسه...» توان کودکانه و معصومانه‌ی پسرک بالاخره می‌شکند و سر در گریبان مادر هق‌هق می‌زند. زن، جگرگوشه‌اش را چنگ زده و به خود می‌فشارد. انگار که می‌خواهد از فردا پنهانش کند. و فکر می‌کند به مادران چهارصد و اندی دانش‌آموز دیگر مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه. آن‌ها چه حالی دارند؟ امشب را چطور سحر خواهند کرد؟ خدا می‌داند... ✍️به قلم: فاطمه جباری دبیر گروه اجتماعی صراط @serat_ir1 / پایگاه تحلیلی صراط🔖

وقتی اقتدارِ میدان، در دیپلماسی ترجمه نمی‌شود 1️⃣ رویکرد مسئولین جمهوری اسلامی در نشست اخیر سازمان ملل قابل تقدیر بود ولی یک نکته خیلی مهم هنوز درخور توجهه؛ مجموعاً دیپلمات‌های ایرانی به نظرم یه مشکلی که دارن؛ شاید خودشون قصد اظهار ضعف نداشته باشن، ولی برآیند ادبیاتشون در ذهن جامعه جهانی این میشه که ایران هنوز ضعیفه. 🔹ضعیفِ مکتبی البته... یعنی کشوری که پای عهدش ایستاده و به اصولش وفاداره ولی حالا حالاها کار داره بالا بیاد. 🔹جوری اخلاقی صحبت می‌کنن که انگار انتظار دارن دنیا به آمریکا بگه: «گناه دارن، این‌جوری اذیتشون نکنید!» 2️⃣ ولی این ادبیات تو دنیای امروز خیلی برش نداره؛ دنیایی که بخش مهمی از مناسباتش رو بر اساس تنازع و موازنه اقتدار تنظیم کرده. 3️⃣ به این واژگان توجه کنید: «قربانی شدیم» «تحریم هستیم» «فقرا و بیمارانمون، غذا و دارو ندارن» «تأسیسات اتمی‌ دست اسرائیله، بازرسان ریختن ایران» «رهبرمون رو کشتن» «نباید گرسنه بشیم» و... 🔹خب، به نظرتون در وهله اول برداشت جامعه جهانی از این ادبیات چیه؟ اینکه بگه: «وای، چقدر آمریکا بده»؟!واقعاً فکر می‌کنیم دنیا این رو نمی‌دونه؟ 4️⃣ یه تعبیری رهبر شهید در کتاب «طرح کلی اندیشه اسلامی» دارن که مضمونش اینه: برای مقابله با یک ظالم قوی، اول باید یک «دارالهجرة» قوی ساخت؛ کشوری که بشه بهش اتکا کرد و از ظرفیتش برای مقابله با دشمنان استفاده کرد. 5️⃣ خیلی روشنه که کشورهایی که امروز در حمایت از حق مردد هستن، با این ادبیات الزاماً جانب حق رو نمی‌گیرن. چون برای حمایت، فقط حقانیت کافی نیست؛ باید احساس کنن طرف مقابل هم قدرت و توان ایستادن داره و ارزش هزینه دادن رو داره. همین سیاسیون عراق، در بعضی موارد حاضر نیستن هزینه بدن. چرا؟ 🔹چون در سیاست، خیلی وقت‌ها مسئله فقط این نیست که «حق با کیه»؛ مسئله اینه که «چه کسی قدرت داره، چه کسی می‌تونه بایسته و چه کسی می‌تونه هزینه‌ای که دیگران برای حمایتش می‌دن رو جبران کنه». 🔻این یک انتقاد سازنده است؛ 6️⃣ هرچقدر میدان نظامی تونسته تجلی اقتدار ایران باشه، عرصه دیپلماسی تو خیلی موارد نتونسته متناسب با اون اقتدار رو ساپورت کنه و به زبان سیاسی ترجمه‌ش کنه. 7️⃣ ما قرار نیست از مظلومیت و ظلمی که به ایران شده حرف نزنیم؛ اما نباید مظلومیت، تبدیل به هویت اصلی روایت ما در جهان بشه. 8️⃣ اگر ایران می‌خواد محور جبهه حق باشه، باید در کنار «حقانیت»، «اقتدار» هم داشته باشه؛ کشوری که دیگران فقط برای مظلومیتش دل نسوزونن، بلکه بتونن بهش تکیه کنن. ✍️مرتضی توکلی سردبیر پایگاه تحلیلی صراط @serat_ir1 / پایگاه تحلیلی صراط🔖

🔴 #نکته در مصاحبه با رسانه آمریکایی، هنر در «پاسخگویی» به رگبار سؤالات نیست؛ هنر در «طلبکاری راهبردی» است. رسانه آمریکایی فاکس نیوز برای کشف حقیقت مصاحبه نمی‌کند، بلکه برای تثبیت اتهام سناریو می‌نویسد. تلاش برای «رفع ابهام و توجیه»، پذیرش ضمنی جایگاه متهم و نوعی انفعال است؛ موازنه زمانی شکل می‌گیرد که با تغییر زمین بازی، از موضع «پاسخ‌دهنده» به جایگاه «مدعی و بازخواست‌کننده» شیفت کنیم. #شفافیت برای آنها معنا ندارد؛ هر پاسخ، صرفاً ماده خام برای طراحی اتهام و فشار بعدی است. در نبرد ادراکی دشمن، تنها راه خلع سلاح حریف، بازخواست از موضع طلبکاری است نه پاسخگویی. 🇮🇷 https://eitaa.com/derangha

واسه همین چیزاس که رهبر عزیز پیام قدردانی رو خطاب به ملت عراق نوشت نه سیاسیونشون.. @masir110

ای جاانم یکی از وسیله‌هایی که تیم تفحص تو مدرسه میناب پیدا کردن یه چسپ رازی بود که روش نوشته بود ماکان نصیری؛ حالا شرکت رازی اسم محصول جدیدش رو به عشق شهید ماکان نصیری عوض کرده و گذاشته «ماکان».. 😭😭 @masir110

داماد حسن روحانی بعد از پویش یک میلیون نفری درخواست پیگیری محاکمه روحانی از قوه قضاییه نوشت؛ حتی دکمه لباس روحانی ام نمی تونید محاکمه کنید.. 😐 پ ن: کسی ام به این دغدغه یک میلیون نفر اپسیلون درصد جواب نداد که حتی بگه شدنی نیست.. افسوس @masir110

خواستیم یکی از سخنرانان کشوری رو که مهمون زنجان بود بیاریم برای رویت.. اتفاقا یکی از مسئولین که از ایشون دعوت کرده بود حتی شماره رابط اش رو به ما نداد که ازش درخواست کنیم.. دالای دالای.. همش مال خودتون😆 @masir110

✍️رهبرانقلاب/ امروز امروز کسانی ما را ابرقدرت چهارم دنیا می‌دانند. البته آنان بر اساس محاسبات دنیایی چنین می‌گویند؛ ولی محاسبات الهی، کشوری که خود را متعلّق به عترت طاهره صلوات‌الله‌ و سلامه‌‌علیهم‌اجمعین می‌داند و عمده مردمانش دلبسته آن والامقامانند و برای اقامه حق هراسی ندارند را قدرت اوّل جهان می‌داند. @masir110

👆 اینجا اشاره کرده بودیم که ایران اولین کشوریه که بدون اتکا به سلاح ابرقدرت شده.. @masir110

هم راستا دیدن انگیزه محکومیت رسایی و تدابیر مسئولین در مساله مدیریت جنگ و کشور، خطای نابخشودنی است.. این کجا و آن کجا @masir110

امسال حدود ۱۲هزار کارت دانشجویی جعلی کشف شده که فقط ۳۵۰۰ تاش مال تهران بوده.. اعتراضات صنفی و تجمعات ضد حراستی اونم تو دانشگاه هایی مثل علامه که دانشجوهای درسخون دارن معلومه طبیعی نیست @masir110