عاشقتونم .

حس و حال غروب جمعه رو دارم ، همون قدر دلتنگ و مزخرف .

‌‌جمع کن بساط شاعریت را، تمام شد! دیروز با کسی وسط شهر دیدمش.

خیز ای‌دل ! خانه را شوییم و بیرون افکنیم پیکر ِپُر خون ِصدها آرزوی ِکشته را

ما بی تو ناخوشیم اگر تو خوشی ز ما

و روزی برسد که اینگونه بگویم ؛ من عاشق آن چشمانت شده ام بی تو انگار تاج سری را نخواهم و ندارم .

‌من از همه‌ی آنچه نداشته‌ام ، اشباع شده ام . لبریز شده‌ام . خسته شده‌ام . همه‌ی آنچه نیست ، از من دارد سر می‌رود . آیا کسی حرف مرا می‌فهمد ؟

و گاه در رگ یک حرف خیمه باید زد .

قهوه‌ی چشم خمارت کم مرا دیوانه کرد لعنتی ! سرمه کشیدی شهر شد دارالجنون

به خوابم بیا ؛ دل که نمی‌داند رفته‌ای .

یعنی هیچ بارونی ، هیچ تاریخی ، هیچ مکانی ، هیچ آهنگی ، حتی برای یک ثانیه هم منو یاد تو ننداخت ؟

-درس منطق می‌دهم هر لحظه این دل را ولی ، بازهم هرلحظه مردود نگاهت می‌شود .