طاقت ندارم لحظه‌ای تنها بمانی.. من باشم و در حسرت سقا بمانی..

فریاد هل من ناصرت بیچاره‌ام کرد من مرده‌ام آقا مگر تنها بمانی؟..

بی تفاوت باش ، به جهنم . . مگر دریا مرد از بی بارانی ؟

یکسال دیگر گذشت. روزها یکی پس از دیگری مرا ترک کردند و راهی دیار خاطره شدند. اتفاقات خوب، بد، دوستی‌ها، دشمنی‌ها، خنده‌ها، گریه‌ها.. همه و همه سری زدند به من در این سال! اما به هرحال این سال هم گذشت؛ شاید زیباتر از همیشه! حالا که به عقب بر میگردم، حالا که به روزهای سپری شده می‌اندیشم، احساس می‌کنم که همه‌چیز خوب بوده.. حسرت چیزی را نمی خورم.. از چیزی ناراحت نیستم.. دوست ندارم به عقب برگردم که اشتباهی را جبران کنم.. این دفتر را هم میبندم و به صندوقچه خاطره‌ها می‌سپارم. دفتر جدیدی پیش رویم آرام آرام باز می شود.. می خواهم دفتر جدید را پر کنم از شکوفه‌های عشق و ترانه‌های مهر. چه کسی می‌داند چند دفتر دیگر در انتظار اوست؟! تولدم مبارک.

گفتی دوستت دارم و من به خیابان رفتم فضای اتاق برای پرواز کافی نبود.