شعر اگر از تو نگوید همه عصیان باشد زنده در گور غزلهای فراوان باشد نظم افلاک سراسیمه به هم خواهد ریخت نکند زلف تو یک وقت پریشان باشد سایه ی ابر پی توست دلش را مشکن مگذار این همه خورشید هراسان باشد مگر اعجاز جز این است که باران بهشت زادگاهش برهوت عربستان باشد چه نیازی ست به اعجاز، نگاهت کافی ست تا مسلمان شود انسان اگر انسان باشد فکر کن فلسفه ی خلقت عالم تنها راز خندیدن یک کودک چوپان باشد چه کسی جز تو چهل مرتبه تنها مانده از تحیر دهن غار حرا وا مانده عشق تا مرز جنون رفت در این شعر محمد نامت از وزن برون رفت در این شعر محمد شأن نام تو در این شعر و در این دفتر نیست ظرف و مظروف هم اندازه ی یکدیگر نیست از قضا رد شدی و راه قدر را بستی رفتی آن سوتر از اندیشه و در را بستی رفتی آنجا که به آن دست فلک هم نرسید و به گرد قدمت بال ملک هم نرسید عرش از شوق تو جان داده کمی آهسته جبرئیل از نفس افتاده کمی آهسته پشت افلاک به تعظیم شکوهت خم شد چشم تو فاتح اقلیم نمی دانم شد آنچه نادیده کسی دیدی و برگشتی باز سیب از باغ خدا چیدی و برگشتی باز شاعر این سیب حکایات فراوان دارد چتر بردار که این رایحه باران دارد... #سيدحميدرضا_برقعى

جلسه ۱۶ تاریخ در قرآن صوت این هفته به مناسبت میلاد مسعود پیامبر، یک‌روز زودتر تقدیم می‌شود. مطالب طرح‌شده در این جلسه: نقد ترکیب پیامبر اسلام با تعابیر قرآنی؛ ارتباط سوره ایلاف با فیل؛ خشکی دریاچه و برکت ولادت؛ نذر عبدالمطلب برای قربانی پدر پیامبر؛ نقد این گزارش با آیه ۱۳۷ انعام. معرفی کتب تاریخ در قرآن؛ #مستبین https://t.me/AlMostabin

🔻تصویر محمد، جوان تونسی که به وسیله عکاس معروف Lehnert اهل جمهوری چک بين سالهاي 1904 و 1906 در تونس گرفته، و در اوايل دهه بيست، کارت پستال آن چاپ شد، اما در ایران، دستکاری و به نام پیامبر اکرم (ص) منتشر شد! https://t.me/bazmeghodsian2

در سال ۱۴۰۲، مؤسّسهٔ حق‌پژوهی که مؤسّسهٔ تخصّصی نقد و بررسی فِرَق و ادیان هست، نشست علمی‌ای دربارهٔ #انجمن_حجتیه در #مشهد داشت، که در اون، بعضی استادها دعوت کرده بود. در نشست اول و دوم، آقای اکبری آهنگر به‌عنوان پژوهشگر تخصّصی تاریخ حجّتیه، بعضی نکته‌های تاریخی رو دربارهٔ انجمن حجتیه گفتن که پیش از اون، جایی نگفته بودن؛ مثل بعضی از توهین‌های مؤسّس انجمن (شیخ محمود حلبی) دربارهٔ امام خمینی، یا گفت‌وگوی کوتاه آقای اکبری آهنگر با آیت‌الله خامنه‌ای در یکی از جلسات غیررسمی با مؤرّخین جوان دربارهٔ انجمن حجتیه، و ... . برای اشاره، در جلسهٔ سوم هم آقای ابوطالبی هم دربارهٔ بررسی بعضی از نظرات انجمن هست، مثل نامشروع بودن قیام در دورهٔ عصر غیبت. فیلم‌های دیگه‌ای هم توی کانال آپارات این مؤسّسه هست، که می‌تونین اون‌ها رو مشاهده کنین. جلسهٔ اول: https://www.aparat.com/v/y6194j2 جلسهٔ دوم: https://www.aparat.com/v/d1To4 جلسهٔ سوم: https://www.aparat.com/v/jEW29 جلسهٔ چهارم: https://www.aparat.com/v/c563k7e

. 📚 معرفی آثار: ۶۷ ارهاصات پیامبر ✍ناهید طیبی قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۴۰۳؛ ۲۳۲ص رقعی 👈 ادامه نام اثر چنین است: تطور مفهومی اصطلاح ارهاص و تبیین رویكردهای معاصر ⚠️ بنابراین نویسنده در صدد بیان گزارش‌ها و مصادیق ارهاصات و اعتبارسنجی آنها نیست؛ بلکه به مفهوم‌شناسی و تاریخچه و تطور ارهاص در منابع اسلامی در دوره‌های مختلف پرداخته است. 🧮 وی به تطور کمّی و کیفی این مفهوم در منابع تاریخی، منابع کلامی، منابع تفسیری به تفکیک شیعه و اهل‌سنت می‌پردازد. 🖇 از میان معاصران دیدگاه معروف الحسنی، مرتضی العاملی، حسن عتر، غزالی، جزّار، شاخت، آرمسترانگ، کوک، کرون، طرابیشی، وات و شیمل واکاری شده است. 1️⃣ نویسنده می‌گوید کلمه ارهاص اولین بار در بیان متکلمان از سوی سید مرتضی به کار رفته، آنگاه در قرن ششم در تفاسیر مجمع البیان و تفسیر کبیر فخر رازی آمده است. 🔸از میان کتب تاریخی اولین بار مرسی (درگذشته ۶۶۹) در انوار النبی آن را ذکر کرده است. #مستبین در ایتا https://eitaa.com/Mostabin در تلگرام https://t.me/AlMostabin

از کتاب‌هایی که به فکر مطالعه‌شون هستم. پ. ن: اِرهاص یعنی حوادث خارق‌العادههٔ مرتبط با زندگی پیامبران، که قبل از بعثت اون‌ها رخ می‌ده؛ مثل خاموش شدن آتشکدهٔ فارس یا افتادن چهارده کنگره از ایوان کسری، در زمان ولادت پیامبر(ص). روی جلدِ کتاب هم عکس ایوان کسری درج شده، تا جایی که می‌دونم و اشاره به ماجرای افتادن کنگره‌های اونجاست.

از عکس‌های قدیمی: رفته بودم زیارت مرقد علی بن بابویه (پدرِ شیخ صَدوق). روی سنگِ مزار، دیدم همون توقیع امام حسن عسکری(ع) رو نوشته‌ن (...فَاصْبِرْ يَا شَيْخِي يَا أَبَا اَلْحَسَنِ عَلِيَّ وَ أْمُرْ جَمِيعَ شِيعَتِي بِالصَّبْرِ...). برام سؤال پیش اومد که از کجا ذکر شده، هرچند بارها شنیده یا خونده بودمش. انتظار داشتم توی خیلی از کتاب‌های قدیمی ببینمش؛ امّا جالب بود که حتی توی آثار شیخ صدوق (فرزند علی بن بابویه) هم این توقیع نیست. همچنین توی آثاری که دربارهٔ غیبت بوده (چون توقیع، محتوای مهدوی داره)، مثل کتاب غیب شیخ طوسی یا نعمانی... بعداً فهمیدم آیت‌الله شبیری زنجانی هم توی صدور این توقیع، تشکیک دارن. به هر حال، مجال تحقیق و پژوهش داره. قم، خیابون ارم، مرقد علی بن بابویه قمی، ۱۴۰۳/۱۱/۳

#برش_کتاب نقد و بررسی توقیع امام حسن عسکری(ع) به علی بن بابویه قمی (پدر شیخ صدوق)، در بیان آیت‌الله شبیری زنجانی. جرعه‌ای از دریا، ج ۴، ص ۳۴۸-۳۴۹.

🎥ابولؤلؤ... #سجادی (۴) #نقل‌نامعتبر (۱۱۶) سجادی میگوید: در “ارشاد القلوب” و “بحار” آمده که حضرت امیر علیه‌السلام به عمر فرموده‌اند: “أبو لؤلؤ مَعِی فی دَرجَتِی”! . 1⃣ در «ارشاد القلوب» و «بحار» چنین نقلی وجود ندارد و باید از سجادی راجع به جاعل‌ آن سؤال نمود! 2⃣ خصیبی — از متهمان به غلو در قرن۴ — روایتی نقل نموده و در آن ادعا نموده که امیرالمؤمنین خطاب به خلیفهٔ دوم فرموده‌اند: «...ابْنَ عَبْدِ أُمِّ مَعْمَرٍ... فَیقْتلُكَ توفیقاً، یَدخُلُ واللَّه الْجِنان علَى رَغمٍ مِنك».(الهدایة الکبری ص ۱۶۲) 3⃣ چنین نقلی در هیچ‌یک از منابع امامی متقدم وجود نداشته و تنها دیلمی (ارشاد القلوب۲،ص۱۲۹) و رجب بُرسی (مشارق ص۱۲۵) — از علمای قرن هشتم که سابقهٔ نقل از غلات بدون ذکر منبع را دارند — متذکر این نقل شده‌اند و مجلسی (بحار۳۰ص۲۷۶) عیناً همین داستان را از «مشارق» نقل نموده. 4⃣ فارغ از بحث اعتبارسنجی؛ ادعای سجادی حتی در این خبرِ مشکوک هم وجود ندارد! 📍توجه شود، هر چند خبر ۹ربیع و اسلامِ ابولؤلؤ، خود معرکه‌ آراء است لیکن ربطی به موضوع نقد این پست ندارد. پاسخ جالب سجادی را در کامنتها بخوانید. https://t.me/makzoubat