🖊رحلت یا شهادت حضرت امالبنین (علیهاالسلام)
#نقلنامعتبر( ۱۲۹)
#بنیانیان(١۹)
👈 هر سال در همین ایام عکس نوشتههائی منتشر میشود که در آن، نقلی جعلی به طور وقیحانهای به امام صادق(ع) نسبت داده شده است.
👈حتی اگر جهلِ بنیانیان را در بازنشر این اکاذیب نادیده بگیریم، اما هرگز نمیتوان نسبت به نیات جاعلین اصلی این اخبار خوشبین بود، زیرا:
1️⃣ این مطلب در هیچ منبع معتبر کهن شیعه و سنی وجود ندارد!
2️⃣ حتی در آثار متأخر تا دورهٔ صفوی و قاجار (قرن ۱۴ هجری) نیز چنین نقلی مشابه ندارد!
3️⃣ منابع درجشده در زیرنویس عکس کاملاً ساختگی است.
4️⃣ تنها برخی از نویسندگان معاصر (سید جعفر رفیعی در «درجات الرفیعه») بدون ذکر سند و به عنوان تحلیل شخصی تعبیر شهادت را به کار بردهاند.
🔺 بنابراین، انتساب این سخن به امام صادق(ع) یک دروغ محض و از مصادیق بارز انتساب دروغ به اهلبیت(ع) است.
✅ سخن پایانی:
هرگز با انتشار مطالب دروغ، رسانه و آلت دست جاعلین قرار نگیریم چرا حضرتش فرمودند:
«در دروغگو بودن فرد همین بس که هر چه را میشنود، (باور کند و) برای دیگران بازگو نماید.»
📚 معانی الاخبار، شیخ صدوق، ص ۱۵۸
https://t.me/makzoubat
وقتی انسان فرق منابع و مصادر را با مشتی ورق پاره تشخیص نمیدهد نتیجه بهتر از این نخواهد شد.
این بنده خدا هم به مانند بقیه نواخباریان و اهل حدیث، تصور کرده است که وقتی مطلبی در کتابی یا کانالی درج شد، کار تمام است و میتوان از آن، به عنوان یک سند متقن و معتبر یاد کرد.
اما باید گفت که هیچ احد الناسی در هیچ یک از منابع و مصادر شیعه و غیر شیعه، کوچکترین اشارهای به شهادت حضرت امالبنین نکرده است. بلکه حتی تاریخ وفات ایشان نیز در منابع بیان نگردیده است.
کتابی که صاحب این کانال بدان برای اثبات شهادت حضرت امالبنین استناد کرده است، از تالیفات بعضی از معاصرین میباشد و طبیعتاً نمیتوان به آن، به عنوان یک منبع و مصدر قابل استناد نگریست.
گویا صاحب کانال مذکور، کتاب «اَلدَّرَجاتُ الرَّفیعةُ فی طَبقاتِ الشّیعةِ» سید علی خان مدنی(۱۱۲۰ق) را با کتاب «الدرجات الرفیعة فی وقایع الشیعة» نویسنده معاصر نیز اشتباه گرفته است.
#سراباخباریگری
⚡️از جعل روز وفات ام البنین تا نسبت شهادت به ایشان
✍مهدی مسائلی
در تقویم رسمی کشور ۱۳ جمادیالثانی به عنوان روز وفات حضرت ام البنین تعیین شده است درحالی که روز وفات ایشان در کتابهای تاریخی و حدیثی ذکر نشده است. به نظر میرسد این انتساب برگرفته از کتابی به نام «أم البنين سيدة نساء العرب» باشد که نویسنده آن یکی از خطبا و منبریهای معاصر اهل عراق به نام سيد مهدی سويج (١٣٤٩- ١٤٢٣ق) است.
وی در كتاب خود آورده است:
«در موارد متعدد و مواقع زيادی تاريخ وفات امالبنين(ع) را از من پرسیدند و من نیز از تعدادی از صاحب نظران در اينباره سؤال كردم، ولی جواب من و جواب کسانی که من از آنها پرسیدم یکی بود: اثری از ذکر وفات یا سال آن وجود ندارد.
تا اینکه روزی كتابی را مطالعه میكردم در ذهنم آمد كه در اين كتاب قصيدهای درباره حديث كساء ذكر شده است كتاب را بررسی میكردم تا قصيده را پيدا كنم، ناگهان در شرحی كه مؤلف كتاب بر قصيده مزبور نوشته بود، به خبر وفات امالبنين(ع) برخوردم. كتاب مزبور خطی و روی برگهای قديمی نوشته شده بود و تاريخ كتابت آن به سال ۱۳۲۱ قمری بر میگشت. نام كتاب كنزالمطالب و نام مؤلفش نيز علامه سيدمحمدباقر قرهباقی همدانی بود. مؤلف، كه خداوند مقام او را بالا ببرد، گفته است... در كتاب اختيارات از اعمش نقل شده است كه میگويد: روز سيزدهم جمادیالثانی كه مصادف با روز جمعه بود، بر امام زينالعابدين(ع) وارد شدم. ناگهان فضل بن عباس (ع) وارد شد و در حالی كه گريه میكرد گفت: جدهام امالبنين(ع) از دنيا رفت. شما را به خدا به اين روزگار فريبكار نگاه كنيد كه چگونه خاندان كساء را در یک ماه دوبار دچار مصيبت كرد! پس از چندی از خبر ديگری مندرج در حاشيه كتاب «وقايعالشهور و الأيام» تأليف بيرجندی اطلاع يافتم كه به نقل از اعمش نوشته است: در سيزدهم جمادی الثانی و در سال ۶۴ قمری امالبنين(ع) وفات كرد.»
🔹درباره این ادعا به نکات زیر توجه کنیم:
۱. از کتاب كنزالمطالب اطلاعی وجود ندارد و غیر از این گزارش اثری از آن در جایی دیگر دیده نشده است. نویسنده آن سيدمحمدباقر قرهباقی همدانی که با وصف علامه از او یاد میشود، نیز ناشناخته است و مشخص نیست چه کسی است. با این حال بر فرض وجود، کتابی متأخر و مربوط به قرن چهاردهم است.
2. در نقل این گزارش ادعا شده که این خبر «در كتاب اختیارات از اعمش نقل شده است.» کتاب اختیارات نیز کتابی ناشناخته است، اما هیچکدام از کتابهایی که عنوان اختیارات دارند، چنین گزارشی را نقل نکردهاند و اصلا ارتباطی به این موضوع ندارند.
3. نویسنده ادعا کرده است که پس از چندی در حاشیه کتاب وقايعالشهور و الأيام تأليف بيرجندی نیز انتساب وفات در سیزدهم جمادي الثاني به اضافه تعیین سال آن(سال۶۴ق) را دیده است. ولی با مراجعه به همان چاپی از کتاب وقايعالشهورکه وی برمیشمرد، چنین حاشیهای در کتاب دیده نمیشود.
۴. چرا باید هم منبع متأخر و هم منبع اصلی مورد ادعا، از دسترس همه علما پنهان باشند و کسی امکان مراجعه به آنها را نداشته باشد؟!
جاعلان حدیث و گزارشهای تاریخی برای پنهان کردن دروغشان معمولا تدبیری به خرج میدهند و گزارشها را به کتابهایی نسبت میدهند که در دسترس نیستند؛ حال یا این کتاب زمانی وجود داشته و الان وجود ندارد یا اصلا وجود خارجی ندارد.
برپایه این نکات، احتمال جعل تاریخ وفات امالبنین بسیار قوی است و تردید در آن است که چه کسی این جعل را انجام داده است.
اما عدهای نیز در روزگار کنونی جعل را کمی آشکارتر انجام میدهند، بدین صورت که دروغهایشان را به کتابهای موجود و در دسترس منتسب میکنند و تکیهشان به این است که مخاطب حوصله یا امکانات مراجعه به منابع را ندارد.
گاهی نیز فردی گزارشی را در کتابش جعل میکند، بعد چندین کتاب دیگر از کتاب اولی، نقل جعلی و دروغین را میآورند و با استناد به تعدد منابع، به تقویت یک گزارش میپردازند. موضوع مسمومیت و شهادت حضرت امالبنین نیز از همین سنخ است.
در مجموع، جعل شهادت حضرت امالبنین است ادامه همان مسیر جعل روز وفات برای ایشان است و باید دید این یکی با کمک فضای مجازی چه زمانی مقبول میافتد و عمومی میشود.
......
@azadpajooh
🔸... ترویج خرافات به نام تاریخ!
🔹پس از ترویج داستان ساختگی مسمومیت و شهادت حضرت معصومه (س) در سالهای اخیر، هم اینک داستان دروغ دیگری برای حضرت امّ البنین (س) در برخی کانالها ترویج می شود. بنگرید:
❌ وفات یا شهادت ❌
بیبی فاطمه اُمّالبنین (س) با فصاحت و بلاغتی که داشتند در مقام افشاگری از ظلم و تعدّی بنیامیّه برآمدند و با اشعار جانسوز و بلیغ و عزاداریهای مستمر ، مردم را متوجّه ظلم و بی لیاقتی حکّام وقت مینمودند ، لذا آن بانو را با عسل زهرآگین مسموم و به شهادت رساندند ؛ چنانکه مورّخ نامی [!] حاج شیخ علی فلسفی در کتاب زنان نابغه و جناب عبدالعظیم بحرانی در کتاب اُمّالبنین (س) نگاشتهاند که بنیامیّه ملعون ، همسر امیرالمؤمنین مولا علی (ع) بیبی فاطمه اُمّ البنین (س) را مسموم و به قتل رساندند.
📚 وقایع الشّیعه ( وقایع سیزدهم جمادی الثّانی ) صفحه ٨٥.
🔸گفتنی است شخصی که به نام مورخ نامی!! نام برده شده یک روحانی ساکن مشهد مقدس است (با آیة الله میرزا علی فلسفی اشتباه نشود) که در کتابهای خود انواع خرافات و حکایات ساختگی و بی پایه را جمع آوری کرده و به عنوان تاریخ ارئه داده است؛ از جمله: «کتاب شریف تکلم امام حسین (ع) از ناحیه سر مقدس و رگهای بریده در یکصد و بیست محل»!! «نمونه هزار علم از یک میلیون علوم حضرت علی ابن ابیطالب (ع)»، «پیشگوئیهای آخرالزمان»، «حضرت رقیه» و...
عبدالعظیم بحرانی نیز یک روحانی ساکن بحرین است...
و این رشته سر دراز دارد...
https://t.me/bazmeghodsian2
◾️تاریخ وفات حضرت أمّ البنین "سلاماللهعلیها"
● سخنور شهیر عراقی مهدی السویج متولد ۱۹۲۴ میلادی در کتاب أم البنین سیدة نساء العرب: ۸۶ به نقل از کتاب کنز المطالب اثر سید محمد باقر قراباغی همدانی نگاشتۀ سال ۱۳۲۱ و نیز حاشیۀ کتاب وقائع الشهور و الأیام بیرجندی [د. ۱۳۵۲] روز ۱۳ جُمادی الثانیة را به عنوان روز درگذشت حضرت ام البنین علیهاالسلام یاد میکند.
● شایان ذکر است که گزارش کنز المطالب از اثری با نام اختیارات است و دربردارندۀ این مطلب که اعمش در روز جمعه ۱۳ جُمادی الثانیة محضر امام زین العابدین علیهالسلام شرفیاب شد که یکباره فضل پسر حضرت عباس علیهالسلام آمد و خبر درگذشت مادر بزرگ خویش جناب ام البنین را آورد. گزارش حاشیۀ وقائع نیز از ۱۳ جُمادی الثانیة سال ۶۴ و نیز اعمش سخن دارد.
و دانسته است که سلیمان بن مهران اعمش به هنگام وفات آن بانو بسیار خردسال بوده است. ولادت وی را در سالهای ۵۸ و ۶۰ (۶۱؟) گفتهاند و درگذشت او را در ۱۴۷ و ۱۴۸.
نک. ابن سعد، الطبقات الکبری: ۶/ ۳۳۲.
● با این حساب حضور اعمش نزد امام زین العابدین علیهالسلام همزمان با ارتحال خانم امّ البنین علیهاالسلام پذیرفتنی نیست.
🔗مقتطفات تراثیة
@madras_emb
وفات ام البنین، ۱۳ جمادی الثانی است؟!
بندانی نیشابوری در کتاب تقویم الشیعة نوشته است:
«۱۳ جمادى الثانى: وفات حضرت امّ البنين عليه السّلام. در اين روز در سال ۶۴ ه حضرت امّ البنين سلام اللَّه عليها و مادر قمر بنى هاشم عليه السّلام از دنيا رحلت فرمودند. (امّ البنين عليها السّلام سيّدة نساء العرب: ص ۸۴)» (تقویم الشیعة، ص۸۸)
متأسفانه بخش زیادی از کتاب تقویم الشیعه بندانی نیشابوری بر مبنای چنین جعلیات متأخری تنظیم شده است.
در منبع مورد استناد جناب بندانی، در روایتی بیاساس و ساختگی ادعا شده که در ۱۳ جمادی الثانی اعمش نزد امام سجاد ع بود که فضل بن العباس خبر وفات ام البنین را برای او آورد! ادعا شده وفات ام البنین در سال ۶۴ق بوده است.
سازندگان این قصهها فقط نامی از اعمش شنیده بودند و توجه نداشتهاند که اعمش در سال ۶۱ ق به دنیا آمده است و در آن زمان حدود ۳ سال داشته است! ضمن این که ساکن کوفه بوده است نه مدینه.
اعمش به واسطه برخی قصههای هیئتیپسند در بین روضهسازها نامی آشنا است، بدون آن که از شخصیت تاریخی و نقش برجستهاش در حدیث اهل سنت کمترین اطلاعی داشته باشند.
اما چرا قصهسازها این تاریخ را برای وفات ام البنین جعل کردهاند؟ روشن است چون دقیقاً ۱۰ روز پس از شهادت حضرت زهرا س بنا بر یکی از اقوال مشهور است. در این تاریخسازیها رعایت عدد ۱۰ قبل و بعد یک تاریخ مشهورتر کاملاً رایج است.
#تقویم_الشیعه
@Bandani1
از ام البنین همسر امیرالمؤمنین (ع) چه میدانیم؟
ام البنین دختر حزام بن خالد بن ربیعة بن الوحید از بنی کلاب بوده (نمونه: جمهرة النسب، ص31) و گاه با لقب کلابیه (نمونه: سر السلسلة العلویة، ص131) و گاه با لقب وحیدیه (نمونه: المنمق من أخبار قریش، ص351) شناخته میشود. نام ایشان ظاهراً همین «أم البنین» است؛ چه در انواع منابع متقدم همین نام آمده و نام دیگری مطرح نشده و «أم البنین» کنیهٔ ایشان دانسته نشده است. البته در سرّ السلسلة العلویة ایشان «فاطمة» شده خوانده است (ص131؛ برای یک نام محرَّف دیگر نگر: تاریخ الخمیس، ج2، ص284) که مؤیّدی ندارد. گفتنی است در کنار نام «أم البنین»، کنیهٔ «أم جعفر» برای ایشان ذکر شده است (الأمالي الخمیسیة، ص230).
ام البنین همسر امیرالمؤمنین علی (ع) بوده و چهار پسر به نامهای عباس، عثمان، جعفر، و عبدالله از ایشان داشته است (نمونه: جمهرة النسب، ص31؛ الطبقات لابن سعد، ج3، ص14؛ أنساب الأشراف، ج2، ص192؛ مقتل علي لابن أبي الدنیا، ج1، ص102؛ تاریخ الطبري، ج5، ص153؛ شرح الأخبار، ج3، ص185؛ المؤتلف والمختلف، ج2، ص578؛ الإرشاد، ج1، ص354؛ معرفة الصحابة، ج1، ص106). هر چهار پسر در کربلا به شهادت رسیدند (نمونه: جمهرة النسب، ص31؛ الطبقات لابن سعد، ج3، ص14؛ أنساب الأشراف، ج2، ص192؛ مقتل علي لابن أبي الدنیا، ج1، ص102؛ تاریخ الطبري، ج5، ص153؛ الإرشاد، ج1، ص354).
در برخی منابع محمد اصغر -از شهدای کربلا- نیز فرزند وی شمرده شده است (جمهرة النسب، ص328). البته در برخی منابع محمد اصغر -به جای عبد الله بن علی- در میان چهار فرزند ام البنین ذکر شده (جمهرة أنساب العرب، ص282) و در برخی منابع محمد اوسط -به جای جعفر بن علی- در میان چهار فرزند ام البنین یاد شده است (البصائر والذخائر، ج1، ص214). در مقابل، برخی، مادرِ محمد اصغر را یک ام ولد (الطبقات لابن سعد، ج3، ص14؛ مقاتل الطالبیین، ص90) و برخی، مادر محمد اصغر را لیلی بنت مسعود (الإرشاد، ج1، ص354) دانستهاند.
در برخی منابع سنّ فرزند او -عبد الله بن علی- در هنگام شهادت، 25 سال و سن فرزند او -عثمان بن علی (همنامِ عثمان بن مظعون)- در هنگام شهادت، 21 سال دانسته شده است (مقاتل الطالبیین، ص88-89).
در خصوص عزاداری ام البنین در مدینه نقل شده است: «وكانت أم البنين أم هؤلاء الأربعة الإخوة القتلى، تخرج إلى البقيع فتندب بنيها أشجى ندبة وأحرقها، فيجتمع الناس إليها يسمعون منها، فكان مروان يجيء فيمن يجيء لذلك، فلا يزال يسمع ندبتها ويبكي. ذكر ذلك علي بن محمد بن حمزة، عن النوفلي، عن حماد بن عيسى الجهني، عن معاوية بن عمّار، عن جعفر بن محمد» (مقاتل الطالبیین، ص90). همچنین نقل شده: «قال الحسن قال أبي: وهؤلاء الثلاثة بنو أم جعفر وهي الکلابية وهي أم البنين. قال الحسن قال أبي بلغني عن جعفر بن محمد علیهما السلام أنه قال: بکی الحسین علیه السلام خمس حجج وکانت أم جعفر الکلابیة تندب الحسین وتبکیه وقد کفّ بصرها فکان مروان وهو وال المدینة یجيء متنکراً باللیل حتی یقف فیسمع بکاءها وندبها» (الأمالي الخمیسیة، ص230).
در کتاب سر السلسلة العلویة (ص131-132) دربارۀ ام البنین گفته شده است: «قال: قال علي بن أبيطالب عليه السلام لعقيل بن أبيطالب، وهو أعلم قريش بالنسب: اطلب لي امرأة ولّدتها شجعان العرب حتّى تلد لي ولداً شجاعاً، فوقع الاختيار على امّ البنين الكلابية، وولدت له العبّاس بن علي وإخوته. قال: لم يعقب أميرالمؤمنين عليه السلام من مهيرة بعد فاطمة إلّا منها. قال: ولم تخرج امّ البنين إلى أحد قبله ولا بعده».
نقل شده که ام البنین در هنگام طفولیت عباس بن علی شعری برای او میخوانده است: «وقالت أم البنين الوحيدية تزفن ابنها العباس بن علي بن أبي طالب عليهما السلام:
أعيذه بالواحد ... من عين كل حاسد
قائمـ[ـهم] والقاعد ... مسلمهم والجاحد
صادرهم والوارد ... مولودهم والوالد» (المنمق من أخبار قریش، ص351).
شیخ محمد سماوی نیز دو شعرِ «یا من رأی العباس کرّ علی جماهیر النقد...» و «لا تدعوني ویك أم البنین...» را به ام البنین نسبت میدهد و منبع آن را شرح الکامل نوشتۀ ابوالحسن اخفش میداند (إبصار العین، ص64)؛ این در حالی است که چنین کتابی برای اخفش شناخته شده نیست و سیّد مقرّم میگوید که هرچه از شیخ محمد سماوی دربارۀ مصدر این اشعار پرسیده، او سکوت کرده است (در این باره نگر: اشعار منسوب به ام البنین).
گفتنی است اطلاعات زیادی دربارۀ جناب ام البنین در منابع متقدم یافت نمیشود. اینکه کیفیت درگذشت ایشان چگونه بوده و اینکه تاریخ درگذشت ایشان چه زمانی است، معلوم نیست. تاریخ وفاتی در دورۀ متأخر برای ایشان جعل شده که ارزش تاریخی ندارد (نگر: https://t.me/Bandani1/251). همچنین برخی از معاصران روضههایی برای ایشان میخوانند که اعتباری ندارد (نمونه نگر: https://t.me/Bandani1/258).
@Al_Meerath
مطرود🇮🇷
#معرفی_کتاب در #بهخوان بخوانید: https://behkhaan.ir/reviews/b21138aa-6363-4e32-bd84-3adbfa7480e7?in
27M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
نقشهٔ راه فقه اسلامی در یک کتاب
«#پادکست معرّفیِ کتاب "آیات الأحکام" بهقلم سیّدکاظم مصطفوی»
لینکِ متن اصلی یادداشت در #بهخوان:
https://B2n.ir/ayat_al_ahkam
#معرفی_کتاب
تذکّر: توی بعضی مواضع، اشتباه در تلفّظ هست:
❌ طَبَرسی
✅ طَبرِسی
❌ سیّد شِبِر
✅ سیّد شُبَّر
❌ جِزاء
✅ جَزاء
درد فراق دردِ سرش فرق میکند
چشم انتظار چشم ترَش فرق میکند...
+اللهم عجل لولیک الفرج
گفتند یک نصیحت بکنید؛ بنده به اندازه عقلی که خدا به من داده در این سن که بیش از 80 سال عمر کردم و از کسانی استفاده کردم، هیچ چیز شیرینتر، سادهتر و مفیدتر از یاد آقا امام زمان سراغ ندارم. شما هر جا باشید و در هر حالی، بدون هیچ مؤونهای میتوانید توجه پیدا کنید. حتی به کار بردن زبان هم نمیخواهد، توجه دل کافی است. شیرین هم است؛ یاد محبوب شیرین است، از همه چیز هم مفیدتر است، بلاها را از شما دفع میکند، توفیق برای کارهای خوب به شما میدهد، از شر شیطان و هوسها و اینها حفظتان میکند و همین یاد است دیگر؛ آقا! من قربانت بروم، هوای ما را داشته باش!
نه سفر طولانی باید بروید، نه پول زیاد باید خرج کنید، نه شمشیر و تفنگ به روی کسی بکشید؛ البته دنبالش خیلی چیزها میآید، آنها هم به موقع خودش اما اصل این خیلی راحت است.
انشاءالله شما هم موفق باشید دعا کنید که گوینده پیر هم خودش عمل بکند و توفیق نصیبش بشود.
و السلام علیکم و رحمه الله
#مصباح_یزدی
دیدار با دانش آموختگان طرح ولایت (۱۴ مرداد ۱۳۹۴)