_

حارث نقل میکنه به عمر بن سعد بعد از غارت گفتم بیست و چند بچه و کودک رو در خیمه ای سوخته جمع کردم، اگه آب نخورن جان میدن! بذار بهشون آب برسونم... اون ملعون اجازه داد. حارث که آب رو برد دید یه دختر بچه به بیابون نگاه میکنه و به اطرافش توجهی نداره.. دلم براش سوخت! یکم آب براش بردم و ازش پرسیدم اسمت چیه؟ گفت فاطمه.. پرسیدم آب نمی نوشی؟ خانم جان مضمونا از او پرسید گودالِ قتلگاه کجاست؟ چون میشنیدم که بابام (از شدتِ عطش و تشنگی) صدا میزد جیگرم!

سه‌ساله سیدالشهداء عادت داشت که هر روز، سجاده پدر را خودش می‌آورد و پهن می‌کرد، تا آن حضرت نمازش را بخواند. غروب عاشورا هم به عادت هر روز، سجاده‌ی بابا را انداخت و منتظر نشست که بابایش بیاید؛ در همین حین شمر ملعون وارد خیمه شد آن نازدانه به او رو کرد، و فرمود: آیا پدرم را دیده‌ای؟! آن ملعون که می‌دانست او دخترِ حسین‌ﷺ است، به غلامش دستور داد که او را اذیت کند. غلام حرکتی نکرد! شمر که عصبانی شده بود خودش جلو آمد، و سیلی به صورت مبارک رقیه‌سلام‌الله‌علیها زد...

هو الحق ؛

_

آماده ام که بنگرم ، گریه امان نمی دهد .

و درباره رقیه‌اش فرمود: او مرا به یاد مادرم فاطمه (س) می‌اندازد... _ حضرت‌اباعبدالله‌علیه‌السلام

:)))💔