eitaa logo
مأوا
156 دنبال‌کننده
338 عکس
169 ویدیو
16 فایل
@Amirezam8 جایی حوالیِ آسمان🌙 محلی برای یادداشت هام و چیزایی که دوست دارم✍️ مأوا یعنی یک جای امن، پناهگاه، جایی که در اون موندگارین🏡 مراقب چشم و گوش هاتون هستم🌱 پیام‌ناشناس👇 https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_1rj22tz&btn=برای.من.و.مأوا
مشاهده در ایتا
دانلود
و او واسطه راز و نیاز است...🌙
مأوا
و او واسطه راز و نیاز است...🌙
از بیرون خیمه، صدای خنده ریز، کودکانه و سرخوشانه رقیه را می‌شنوم. عباس آرامبخش دلهای بی‌تاب و نگران است...
زمان: حجم: 674.5K
شب تاسوعا
«روایت طف» را از طاقچه دریافت کنید https://taaghche.com/audiobook/298336 یه روایت کوتاهِ ۴۰ دقیقه ایِ دلنشین با صدای حامد عسکری مناسب این روزها (رایگانش کرده طاقچه)
خواستم از تجربه چند شبی که داشتم پا صحبت های شیخ اسماعیل اینجا بنویسم. اگر دوست داشتین بخونین :
بسم الله الرحمن الرحیم سخنرانی که خدا روزی‌مون کرد تو این دهه محرم آقا اسماعیل جان رمضانی بود. به قول عزیزم مست فیض بودیم. یکی از سخنرانی هاشون تو این شب‌هارو ارسال میکنم الان ان شاءالله بعد از نوشتنی هام. خدا حفظشون کنه. موضوع اصلی منبر ایشون بود. چند شبی هم بخاطر شرایط، سیاسی حرف زدن و صحبت یکی از شب هاشون باعث شد این چند خط رو چند شب قبل بنویسم تو مأوا.
مأوا
بسم الله الرحمن الرحیم سخنرانی که خدا روزی‌مون کرد تو این دهه محرم آقا اسماعیل جان رمضانی بود. به
تو این شب‌ها بهمون خوب تذکر هایی رو داد. یادمون آورد که اخلاص اگر نداشته باشیم اعمالمون قبول نیست. قرآن میفرماد «ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ» خدا برا ماها دوتا قلب که قرار نده. یعنی آقاجون، تو یک دل، دو تا دوستى جمع نمى‌شه. یا دنیارو دوست داری یا خدا. نداریم بینش و از این وسط مسط بازیا. اخلاص همینه. اینکه فقط خدارو ببینی و بس. اگر لحظه ای فکر کردی به دیگری و اون دیگری روی عمل تو تاثیر گذاشت، اونوقت داری دیگری رو اندازه خدا بزرگ و خدا رو به اندازه دیگری کوچک می‌کنی... مثال آقای رمضانی یه لیوان آب بود. فرمودن اگر به منِ سخنران که میخوام بیام پا منبر، قبلش بگن آقای سخنران، امشب آب نداریم بهتون بدیم موقع سخنرانی، حالا هیچ تاثیری روی من اگر نذاره این آب نبودن، یعنی اخلاص دارم. اگر روضه خون بودی سالها و یه شب هیچکس نیومد پا روضت بشینه، برات هیچ فرقی نکنه. چرا؟ چون تو فقط از خدا تاثیر میگیری و بس. نگاهِ دیگران چه باشند و چه نباشند تو کارت رو انجام میدی. اگر اینطور نباشه این یعنی تو چشمِ امام حسین و مادرشون رو کافی نمیدونی. تو که میدونی اون‌ها میبینن. تو که میدونی امام زمانت داره میبینتت. اگر یک شنونده به تویِ سخنران نگاه نکنه نگی: ای بابا، اینا چرا نگاهم نمیکنن. اونوقت داری نگاهِ دیگری رو مؤثر قرار میدی. در حالیکه فقط نگاهِ خدا باید روی تو تاثیر بذاره. حالا این مثال آقای رمضانی رو تعمیم بدین. بگین مثلا مهم نیست اگر متنی رو که ۴ ساعت وقت گذاشتم نوشتم رو چقدر بقیه ازش خوششون میاد یا اصلا میشینن میخونن! نه! اگر اینطوری بگی ردی ها! نگی انقدر وقت گذاشتم کسی اصلا نگاهشم نکرد. اخلاص یعنی هیچِ هیچ بشه تاثیر دیگران روی تو، و فقط نگاه خدارو ببینی.
امشب که شب آخر بود، آقا اسماعیلِ عزیز گفتن که ببین رفیق، اون نمازی که حواست اصلا به هزار جا بود، اون مجلس اهل بیتی که توش حضور داشتی و اشک ریختی اما قبلش شراب خوردی، اون عملی که توش اخلاص نداشتی و ... درسته که از تو قبول نمیشه، اما ثوابش رو به تو میدن... به هر حال نمازخونی که خوب نمازش رو نخونده از بی نماز بهتره که... خدا که بی تشکر نمیذاره چیزی رو... نمازش درسته که به خاطر مثلا لقمه‌ی حرامی که خورده قبلش قبول نمیشه، اما خدا ثوابش رو که بهش میده لااقل... به هر حال اون دستور خدارو که میفرماد نماز بخوانید رو بهش عمل کرد، تو روضه ابا عبدالله که شرکت کرد، و خب همین ثواب ها باعث میشه بره بهشت. اما چه بهشتی؟ بهشتی که اعمال تو قبول نشده در اون و فقط ثوابش بهت داده شد بخاطر انجامش... این بهشت بهشتی نیست که تو بری پیش حسین(ع)... چون تو دیگه رفیق حسین جان نیستی... و چه دردی از این بیشتر که تو رفیق حسین نباشی و نتونی کنار امام حسین باشی ...
شمارو وارد یک خونه بزرگی میکنن، ولی فقط بهتون میگن تو حیاط میتونی باشی. یه میوه ای از درخت، یه آبی به صورت از حوض، تماشای پرنده ای در حیاط. اما وقتی میخوای از حیاط عبور کنی و به درون خانه و کنار صاحبخانه بری، بهت میگن شرمنده داداش، صاحبخونه فقط رفیق میپذیره... بهشتی که حیاطش رو فقط مجازی توش باشی چه بهشت حداقلی‌ایه... عملی که قبول نشه و فقط ثوابش بهتون داده بشه، شمارو شاید وارد بهشت کنه در نهایت، اما وارد بهشتی که در کنار حسینی نه! و چه تلخه بهشتِ بدون حسین. بهشتِ بدون حسین یعنی بهشتی که از خدا دور تری... و چه کسی از بهشت لذت می‌بره وقتی خدا اونطور که باید ازش راضی نیست زیاد. باید اخلاص داشت تا عمل قبول بشه و بتونی بری پیش حسین، آقاجون. اخلاص نیازه تا بشی والسابقون والسابقون، اولئک المقربونی که خدا تو سوره واقعه میفرماد در توصیف برترینِ بهشتیان. چرا که بهشت مقصد نیست. و فقط به بهشت راضی نباید شد.
خلاصه کلام، به حداقل های کم صفا راضی نشین... حسین امامِ همه‌ست و به همه راه میده تا بیان و شرکت کنن تو مجلس روضه‌ش. اما شما به این راضی نشین. بشین اونی که وقتی وارد مجلسش میشه خوشحال بشه و بگه منتظرت بودم. کنارِ حسین بودن کجا و جای دیگر بودن کجا... برای کنار حسین بودن باید اعمالتون قبول بشه. باید پاک باشین. چیزی که خیلی اما مهمه و حتی اگر همه چیز رو رعایت کنین ممکنه از دستتون در بره اخلاصه... من لینک کانالِ حاج رضا رو اینجا میذارم، اگر خواستین سخنرانی های ده شبِ آقای رمضانی رو گوش بدین در مورد اخلاص. https://eitaa.com/beytozahra_ir مهمه رفقا از اخلاص شنیدن و خوندن. ان شاءالله بزودی کتابی هم میخونم در این راستا. صوتِ شبِ اولِ شیخ اسماعیل 👇
هدایت شده از Beytozahra.ir
شیخ اسماعیل رمضانی560_112038090642922.mp3
زمان: حجم: 49.6M
سخنرانی حجت الاسلام شیخ اسماعیل رمضانی 📆مَراسِمِ عَزاداریِ دَهِه اوَّلِ مُحَــــرَمُ الْحَــــرامِ ۱۴۴۸ (شب اول) ‌ ۱۴۰۵/۰۳/۲۵ 🏳️روابط عمومی @beytozahra_ir