خیلی‌جالبه...

قبلنا وقتی بعد از چند روز از مهمونی بر می‌گشتیم مامانم همیشه می‌گفت,آخیش هیچ‌جا خونه خوده آدم نمیشه,ولی من اصلا درکش نمی‌کردم و خیلی‌ام ناراحت بودم که چرا برگشتیم... ولی الان, کاملا با مامانم موافقم و وقتی زیاد یجایی بجز خونه خودمون میمونم احساس بدی دارم و دلم برای همه چیز خونمون تنگ میشه, اتاقم که توش تنها باشم, و حتی آبی که مزه اش با همه جا فرق داره, کولر خونمون,صندلی ای که همیشه روش میشینم...

‌

‌

.

‌

‌

‌

کتاب بلندی های بادگیر عالیه