✨﷽✨ ✅ راه باز کنید؛ مشهدی رمضان آمده است! ▪️ مشهدی رمضان می‌گوید: دیدم زنی از نوبت خود در صف قصابیِ من طفره می‌رود؛ تا این‌که جلو آمد و گوشتی خرید ولی به‌جای پول، شناسنامهٔ شوهرش را به‌عنوان گروئی به من داد و گفت که او کارگر بنا است و در حین کار از دیوار افتاده و در خانه بستری است و یک هفته است که شام نداریم. ▫️ من آدرس او را گرفتم و به خانهٔ او وارد شدم. دیدم روی گلیمی نشسته و به شوهر مجروحش غذا می‌خوراند. اتفاقا قرار بود چند روز بعد با خانواده‌ام به مشهد برویم و دویست تومان پول پس‌انداز کرده بودم. رو کردم به امام رضا علیه السلام و عرض کردم ای آقا! من یک وقتی دیگر به زیارت شما می‌آیم و آن وجه را به آن خانواده پرداختم. ▫️ من به خاطر انصراف از سفر مشهد مورد ملامت خانواده‌ام واقع شدم. همان شب خواب دیدم وارد مشهد شدم ولی صحن امام پُر است و کسی را اجازهٔ ورود نمی‌دهند. در این میان دیدم خادم حرم جلو آمد و گفت: ایها الناس! راه دهید، راه دهید، مش رمضان آمده است. دیدم آن حضرت از داخل ضریح با من دست می‌دهد و می‌گوید خوش آمدی به خانهٔ ما. این‌جا فهمیدم عمل حکیمانهٔ من مقبول افتاده است. 👤 استاد ابوالفضل بهرام‌پور 📚 برگرفته از کتاب زندگی با قرآن | ج۲ ص ۹۵ ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

❤️خدا فرمود:[از واکنش و برخوردِ او (فرعون)] نترسید که بی‌تردید من با شما هستم، [سخن شما را] می‌شنوم و [کارتان را] می‌بینم 📚سوره طه، آیه 46 ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

✨﷽✨ سوره آل عمران آیه ۱۵۱: «سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ...»/ «نصرت پروردگار با ايجاد رعب در دل کفّار» ذات اقدس الهی دارد نصرت خودش را نشان مي‌دهد كه «هُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ» است اين «خَيْرُ النَّاصِرِينَ» بودنش چيست؟فرمود راهی را كه ذات اقدس الهی با ارائه آن راه، شما را منصور مي‌كند راهی نيست كه ديگران بتوانند بروند و آن اين است «سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ» گرچه آنها مسلّح‌اند ولی تا قلب مطمئن و آرام نداشته باشند، هرگز دستشان به سلاح دراز نمي‌شود، ما آن مركز فرماندهي­شان كه قلب است آن را مي‌لرزانيم؛ با رُعب و ترس، دل اينها را متوحّش مي‌كنيم، وقتی دل متوحّش شد، ديگر دست، فرمانبرداري نمي‌كند «سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ». از وجود مبارك رسول اكرم(صلّي الله عليه و آله و سلّم) نقل كردند كه فرمود: «نُصِرت بالرعب مسيرة شهرٍ»[۱] يعنی پيشاپيش به اندازه راه يك ماه يا راه دو ماه، هنوز من به جايی نرفتم، همين آوازه من كه رفت، ترس همراه اوست، مي‌گويند پيغمبر دارد مي‌آيد.به مقدار فاصله راه يك ماهه يا دو ماهه، پيشاپيش، ترس من در دل دشمنان مستقر مي‌شود: «نُصِرت بالرعب». «سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ» اين منصور به رعب بودن همين است كه در قلب آنها ذات اقدس الهی هراس ايجاد مي‌كند. [۱]وسائل الشیعه ج۳ ص۳۵۰ 📚درس تفسیر سوره آل عمران جلسه ۲۵۳ ۱۳۶۸/۱۲/۲۰ #آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

✨﷽✨ ✅«گردش علم و عرفان بر مدار امامت» عالم اهل بيت، امام علی بن موسي الرضا (عليه آلاف التحية والثناء) با هجرت خويش از هر نقطه ای معارف دين را در سايه‌ خويش به ديگر نقاط، منتقل مي فرمودند و مي بينيم كه وقتی حضرت از حجاز به ايران آمدند، قرآن و علم و عرفان، همگی به خراسان آمد و در حالی كه مدينه و مكه و كوفه و عراق از روح علم و عرفان، تهي گشته بود، حوزه های فقهی فرهنگی و معارف قرآنی در مرو، گسترش يافت و دانشمندان و برجستگان مكاتب مختلف از سراسر جهان، برای بهره برداری از اين اقيانوس عظيم علمی و فرهنگی و اخلاقی به ايران سفر مي كردند؛ زيرا هر جا امام، حضور داشته باشد، دين هم آنجاست و اصولاً امام، محوری است كه حق در همه‌ زمينه ها بر مدار او مي گردد و آن حق محوری كه درباره‌ امام علی(عليه السلام) آمده است، وصف مشترك همه‌ انبيا، اوليا، و اهل بيت رسول خدا (صلی الله عليه و آله و سلم) است. اين ويژگی بارزِ ائمه اطهار (علیهم السلام) در فرزندان معنوی و شاگردان بزرگ آنان نيز، نمودی روشن دارد.نمونه‌ برجسته‌ آن در تاريخ معاصر ايران، امام راحل و بنيان گذار جمهوری اسلامی، خمينی كبير (قدس سره الشريف) است كه با هجرت های خويش از ايران به تركيه و از آنجا به عراق و سپس به فرانسه و دوباره به ايران، هرجا كه گام مي نهاد، حوزه های فقاهت و مبارزه را نيز شكل مي داد و خداوند سرانجام با دست او كه خود، دست خدا بود، بساط طاغوتيان و نظام فاسد شاهنشاهی را از اين سرزمينِ سرافراز، برچيد و حكومت الهی را به رهبری اين فرزند شايسته‌ امير مؤمنان به ملتِ مسلمان و مجاهد ايران، اهدا فرمود و روح خدا در جهان معاصر، نمونه ای از عمل به اين توصيه‌ دينی شد كه: «بكوشيد تا هركجا حضور داريد، دين در قلمرو شما ظهور داشته باشد.» 📚صورت و سیرت انسان در قرآن ص۳۶۸،۳۶۹ #آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

آن گلی که باید این زندگی پای او خرج شود، به یک نفر منحصر است! او کیست؟ ولیعصر، صاحب‌ الزمان (عجل‌ الله‌ تعالی‌ فرجه)، گل سرسبد خلقت اوست «بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ‌ الْأَرضُ‌ وَ السَّمَاء». تمام این عالم وجود، دور محور وجود او می گردد. سعی کنید زندگیتان صرف در او شود. 🎙 مرجع عالیقدر شیعه، حضرت آیت الله وحید خراسانی ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

✨﷽✨ ✅ذکری که فقط خدا ارزش آن را می داند! ▪️روای از امام نقل می‌کند که به این که حضرت فرمودند: «لَا یَکْتُبُ‌ الْمَلَکُ‌ إِلَّا مَا سَمِعَ»؛ این فرشته‌هایی را که مأمور هستند نسبت به ‌اعمال ما، این که می‌نگارند آن‌ها را، رقیب و عتید که دارد در آیه شریفه هم هست؛ آن مقداری که آن‌ها در حد شنوایی‌شان هست می‌نویسند. ▫️ این را مقدمتاً حضرت فرمودند، بعد این آیه شریفه را تلاوت کردند.«قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اذْکُرْ رَبَّکَ فِی نَفْسِکَ‌ تَضَرُّعاً وَ خِیفَهً»؛ که خداوند می‌فرماید: به یاد بیاور پروردگارت را در درونت، در حال زاری و پنهانی، «فَلَا یَعْلَمُ ثَوَابَ ذَلِکَ الذِّکْرِ فِی نَفْسِ الرَّجُلِ»؛ پس نمی‌داند هیچ کس، ثواب این ذکر را در درون شخص ذاکر، «غَیْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ»؛ غیر خدا. بعد حضرت علّتش را فرمودند:«لِعَظَمَتِهِ»؛ برای بزرگی این ذکر، بله ما یک نوع ذکری داریم که غیر خدا آن را به‌اش آگاهی ندارد. آن چه ذکری است که این در روایت هم هست؟ حضرت اوّل می‌گوید: این فرشته‌ها به آن مقداری که حدّشان است و می شنوند، می‌نگارند. معلوم می‌شود ما یک چیزهایی داریم که غیر خدا بر او اطّلاع ندارد؛ این فرشته‌ها هم نمی‌فهمند تا بنویسند آن‌ها را. خیلی مسئله مهمّی است. حالا کدام است؟ حالا من اشاره می‌کنم و رد می‌شوم. و آن ذکر قلبی است؛ یعنی انسان در دل، وقتی یاد آور خدا بشود، فقط خدا می‌داند و بس. این است، او می‌داند فقط. ▪️و ثواب این‌ را هم هیچ موجودی نمی‌داند، جز خودش؛ چون آن قدر این ذکر و این یاد، عظمت دارد که آدم دلش متوجّه خدا بشود. توجّه کنید. و حالا من یک اشاره می‌کنم و آن این که، اکثر لغزش‌های انسان، اکثرش این‌جور است، بلکه همه‌اش را می‌شود گفت، من تعبیر به اکثر کردم. این مال غفلت از خداست و آن هم غفلت دل است. آن‌جایی که دل، غافل از خدا بشود، آن جاست که پایش توی چاله می‌رود. فهمیدی؟ و آن‌جایی را که دل، متوجّه خداست، آن‌جاست که این، راه صواب را طی می‌کند. توجّه کردید؟ و آن‌جاست که این شخص به رستگاری و فلاح دست پیدا می‌کند؛ ولو این‌که زبانش هم نگردد. ▫️حالا من یک اشاره‌ای بکنم. این‌هایی را که فرض کن، به قول ما، می‌گوییم زبان ندارند چیزی بگویند؛ این‌ها ذکر ندارند؟! سؤال، این‌ها نمی‌توانند ذکر خدا بگویند؟ گوش کنید، من این را گفتم برای که خوب بفهمید. حقیقت ذکر آن است و عظمت ذکر هم آن است و ثواب او، ثوابی است که جز خود او نداند. •حاج آقا مجتبی تهرانی رحمه‌الله علیه• ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

✍امام رضا (ع): فضیلت هر رکعت نماز جماعت برابر با دو هزار رکعت نماز فرادی است. ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

✨﷽✨ ✅«مکتب عاشقی» از خدا هدیه طلب می کنند قرآن کریم برای ایجاد انگیزه در افرادی که ایمان متوسطی دارند، روش دیگری را به كار می‌ گیرد و آن وعده معامله‌ ای پرسود است. خداوند متعال، جان شما را در مقابل بهائی ارزشمند می‌ خرد. طبیعتاً در یک معامله هر چه سود بیشتر باشد، برای فرد مطلوب تر است. خداوند متعال، مسلمانان متوسط‌ الایمان را به معامله‌ ای دعوت می‌ کند که در آن جان خود را بدهند و در مقابل، از سودی بی‌ نهایت بهره‌مند شوند. در این معامله انسان، عمر خود را كه روزی به پایان می‌ رسد، به خدا می‌ فروشد و در مقابل خداوند او را از عذاب ابدی نجات داده و عمری بی‌ نهایت از نعمات بهشتی بهره‌ مند می‌ كند. چنین تجارتی از سوی خداوند حکیم، عادل و صادق، نقش مهمی در ایجاد انگیزه برای مؤمنان واقعی ایفا می‌ کند. بنده كسی را می‌ شناسم که چهل شب جمعه از شهری دیگر به قم می‌ آمد و در مسجد جمکران احیا می‌ گرفت؛ برای اینکه خداوند شهادت را نصیبش کند! شما کدام مکتب را می‌ شناسید که بتواند افرادی را با چنین انگیزه‌ هایی پرورش دهد؟ از سخنان، وصیت‌ نامه‌ ها و خاطرات برخی شهدا می‌ توان فهمید كه آنها انگیزه‌ ای فراتر از بهشت و تجارت با خدا داشتند و به قدری همتشان بالا بوده که نه نگرانی از عذاب جهنم داشتند و نه طمعی برای رفتن به بهشت. کسی که عاشق باشد، نگاهش به هدیه معشوق نیست؛ بلکه خود معشوق برای او اصل است و همین که از دست معشوق هدیه‌ ای بگیرد، برایش ارزشمند است. امام حسین (ع) به کربلا نرفت كه از طریق شهادت به بهشت برسد. او به دنبال معامله با خدا نبود؛ بلکه فقط به خاطر عشق به خدا، چنین کرد. او خود را فدا و خانواده‌اش را بی‌ سرپرست کرد تا خدا را ببیند. اگر كسی بگوید چنین ادعایی از شخصیتی مثل سیدالشهدا (ع) كه امام معصوم است، پذیرفته است، می‌ گوییم: آری؛ ما هرگز نمی‌ توانیم مراتب کمال آن حضرت را حتی درک کنیم؛ اما سیدالشهدا (ع) مکتبی را معرفی كرد که هزاران شاگرد در این مکتب و بر اساس مبانی آن تربیت شدند و نمونه‌ های درخشانی از كاری كه آن حضرت كرد، تا روز قیامت به منصه ظهور خواهند رسید. ..اگر تاریخ دفاع مقدس را بررسی کنیم، نمونه‌ های بارزی از شاگردان مکتب سیدالشهدا (ع) را خواهیم دید که برای نجات از عذاب جهنم یا به طمع بهشت، به جبهه نرفتند؛ برخی از شهدا در وصیت‌ نامه‌هایشان تصریح کردند که تنها هدفشان از آمدن جبهه این بوده که «لتکون کلمة الله هی العلیا؛ شعار خداست که شعار والاتر و برتر است»(توبه، ۴۰) 🔺مرحوم علامه مصباح یزدی، ۱۳۹۷/۰۱/۰۵ ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

آیت الله العظمی جوادی آملی: «لازم نيست يك جوانی افراط كند، تفريط كند، منتها حلال تهيه كردن، حلال گفتن،حلال ديدن مهم است، بد كسی را نخواهد، بدی نگويد،آلوده ای نخورد، آلوده فكر نكند، در متن زندگی بودن، آن درس را محققانه خواندن، متحققانه عمل كردن اربعين‌ گيری ا‌ست. مبادا جوانی ـ خدای ناكرده ـ افراط و تفريط كند به مزاجش آسيب برساند؛ چله‌ گيری يعنی چهل روز انسان پاک بودن.» ٧٩/١١/٧ ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

✨﷽✨ مجاهدان راه خدا با جان فشانی و جهاد خود، امنیت سیاسی اجتماعی را بر جامعه اسلامی حاکم می‌کنند و کارگران با کوشش خود، امنیت و استقلال اقتصادی و بهبود معیشتی را برای امت اسلامی به ارمغان می آورند؛ شاید از این رو بوده است که امام صادق (علیه السلام) کارگر را در ردیف جهادگر در راه خدا قلمداد کرده است: کسی که کار و کوشش می‌کند تا نیازهای عایله خود را تأمین کند، مانند مجاهد در راه خداست: «الکادّ علی عیاله کالمجاهد فى سبیل الله». نیز آن حضرت (علیه السلام) می‌فرماید: کسی که در عین تنگدستی و فقدان وسایل معیشتی، به اندازه تأمین غذای خود و خانواده‌اش کار می‌کند و حرامی نمی‌طلبد، مانند مجاهد در راه خداست: «إذا کان الرّجل معسراً فیعمل بقدر ما یقوت به نفسه و أهله و لایطلب حراماً فهو کالمجاهد فى سبیل الله». امام رضا (علیه السلام) نیز در بیان آموزنده‌ای، پاداش الهی کارگر را از پاداش مجاهد در راه خدا نیز برتر دانسته است: «الذى یطلب من فضل الله عزّ و جل ما یکفّ به عیاله أعظم أجراً من المجاهد فى سبیل الله عزّ و جل». همچنین در برخی روایات، قوام طبقات مختلف اجتماع، اعم از نیروهای نظامی و انتظامی، قوّه قضاییه و... وابسته به پیشه‌وران و ارباب مشاغل دانسته شده و به حاکم مسلمین توصیه شده است که نسبت به آن‌ها رسیدگی کند. این سخنان زیبا، جایگاه و ارزش کارگر را در اسلام روشن می‌سازد و به کارگر، روحیه‌ای پرنشاط و ملکوتی می‌بخشد تا در راه تولید و کسب استقلال اقتصادی و تأمین موارد احتیاج خود و هم‌نوعان خویش، از هیچ کوششی دریغ نورزد. 📚 انتظار بشر از دین | صفحه 166 ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

🎥 آیا فکرِ گناه، گناه داره؟ 👤استاد قرائتی ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝

﷽ رهبر همان راهی را نشان می‌دهد که بازگوکننده شعار و آرمان مردم است شهید آیت‌الله دکتر بهشتی: بهترین نوع رهبری در یک جامعه این است که فرد یا گروه یعنی آنهائی که در رأس مخروط جامعه قرار دارند، بازگوکننده شعار و آرمان خود مردم باشند. یعنی همان چیزی که امام خمینی در این انقلاب مکرر رویش تکیه کردند و همان چیزی که رمز پیروزی انقلاب است یعنی رهبر نمی‌آید واقعا راهی را نشان بدهد که به ذهن مردم نرسیده باشد و مردم به کلی از آن بیگانه‌اند. اینطور نیست، رهبر می‌آید متبلور و مشخص می‌کند همین خواست و راهیابیِ پراکنده‌شده در توده را و این بهترین نوع و سازنده‌ترین و نیرومندترین پیوند رهبر و مردم است، و ... تا تک‌تک مردم به صورت راه‌یاب و چاره‌جو برنیایند و واقعا فکرها و اندیشه‌ها و احساساتشان به صورت یک سیل خروشانی که می‌خواهد راه باز کند درنیاید، اصلا رهبری واقعیِ سازنده و کارساز به وجود نمی‌آید و هر وقت یک چنین پیوندی بین رهبر و مردم به وجود آمد آن موقع است که حرکت‌ها به آسانی و خوبی و به طور خالص به ثمر می‌رسد. 📚مشروح مذاكرات قانون اساسی، ج۲، جلسه ۵۴ (۶ آبان ماه۱۳۵۸)، ص۱۴۸۱ ╔══❖•°🕋 °•❖══╗ ꧁ @mazahb ꧂ ╚══❖•°🕋 °•❖══╝