#قسمت2
#تیکه_هایی_ازکتاب:
راننده شانه اش رابالاانداخت وگفت:«خوددانین.به هرحال من ازسمت پادگان ابوذر میرم گیلان غرب.»
محمودقرآن رابوسیدوگذاشت توی جیب بغلش وبرخواست.دستش راروبه راننده گرفت وگفت:«لحظه ای فرمادرنگ!»
ودستش راروی شانهٔ همدانی گذاشت:«گام بعدی عراقی هاسرپل ذهابه،ازهمین جامقابلشون بایستین....»
ساکش رابرداشت.پای رکاب ایفاکه رسید.نگاهش افتادروی عقیق،برگشت.
محمود انگشترراگذاشت کف دست همدانی.
همدانی پرسید:
«چکارش کنم؟»
محمودگفت:«پیش خودت باشه...سهم یه دوسته برای همسایش.»
همدانی کنجکاوانه پرسید:«چه سهمی؟»
_سهم که نه...درست تربگم،سرّه.
#ادامه_دارد...
🌹🌹
مزارشهدای همدان
(یک قدم تاشهدا)
👇👇👇👇👇👇👇
@mazareshohadahamedan