حقیقتا نمیدونم چرا بعد از اینکه دوباره همه چیمو از دست دادم هنوز کبکم خروس میخونه واقعا نمیدونم چرا انقد میتونم پابو، استیوپد و احمق باشم.

مگه آدم با دوتا پیام از طرف یه نفر گریه میکنه؟ نمیدونم ولی من الان واقعا میتونم براش گریه کنم.

با همه خوبی برا همه مرام میذاری ولی وقتی پای خودت میاد وسط میبینی عه هیچکی پشتت نیست

بعد صد سال تصمیم میگیری از یه دردیت برای یکی بگی بعد میبینی انقد همه تو مشکلاتشون غرقن که اصن خودت دلت نمیاد چیزی بگی

-

مامانم در حال پاره کردن خودش با کارای خونه- همون لحظه من و بابام:

واقعا حس احمقانه ایه که انقد عوضی ام و از خودم متنفرم ولی وای من بهترینم و خیلی عاشق خودمم.

رازش اینه که من برای اینکه همرنگ جماعت نباشم همرنگ جماعت میشم

حدس بزنید چیشده؟ ساعت نزدیک دوازدهه و اگه بتونید پستای منو درک کنید یعنی از ماتریکس خارج شدید

باد میان موهایش وزید. کمی روی تاب تکان خورد و با انگشتان منجمد زنجیر های سرد را لمس کرد. پاهایش را روی برف ها کشید‌. سوت میزد و با خود اوازی از دل کودکی میخواند. اوازی انقدر عمیق که نمیدانست متعلق به چه دورانی ست. کسی که منتظرش بود دیر کرده بود. پس تصمیم گرفت به برنامه خودکشی اش برگردد. To: dear brooklyn https://eitaa.com/mbtookhalii

این زیادی قشنگ بود میرم راجبش یه کتاب بنویسم بچه ها خدافظ