فریبا کاکاوند (فردارسانه) - نازنین ملکیان، دانشیار علوم ارتباطات در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، در خصوص مزیت­ها و چالش‌‎های استفاده از هوش مصنوعی در حوزه‌‎های آموزشی و دانشگاه، به «فردارسانه» گفت: «ما به عنوان استاد دانشگاه لازم است روش‌های سنتی تدریس و تعامل با دانشجو را بازنگری کنیم. امروز با تحولات فناوری‌ها، این روش که استاد تمرکز خود را بر ارائه یک طرفه مبحثی قرار دهد و روش آموزش حافظه‌محور به صورت پرسش و پاسخِ درس‌ها برای امتحان توسط دانشجو باشد دیگر جواب نمی‌دهد. در این صورت ما دانشجویی پرورش می‌دهیم که مصرف‌کننده صرف هوش مصنوعی خواهد بود.» ملکیان با تاکید به هدایت دانشجو به تحلیل مباحث و مهارت‌اندوزی، می‌گوید: «دانشجو می‌بایست با نقد و بررسی به شیوه‌های مختلف به حل مسئله و بهترین پاسخ دست یابد. در یک دوره کلاسیک، دانشجو باید در خصوص مباحث و سر فصل‌ها تحقیق کند و از ابزار هوش مصنوعی به عنوان وسیله کمکی استفاده نماید و به شیوه آزمون و خطا با تحلیل به صورت خلاقانه به نتیجه نهایی برسد. به گفته این استاد علوم ارتباطات اجتماعی، «امروزه مجمع جهانی اقتصاد بر بهره‌گیری از مهارت‌ها تاکید دارد که یک بخشی از آن به مرور زمان و با تمرین و تکرار به دست می‌آید.» به نظر وی «داشتن تفکر انتقادی و تحلیلی مهمترین مهارت نرمی است که در برابر استفاده گسترده از هوش مصنوعی می‌تواند کمک کند داده‌ها را مورد آزمون و بررسی قرار دهیم و هر داده‌ای را تنها با اتکا به هوش مصنوعی به کار نبریم. به نوعی در کنار هوش مصنوعی یادگیری یک سری مهارت‌ها می‌تواند به فرد در رسیدن به نتایج مورد انتظار کمک کند.» نازنین ملکیان معتقد است که «ویژگی حضور دانشجو در محیط دانشگاه، باعث مطالعات پیوسته، خواندن کتاب‌ها و مقالات و مشارکت در مباحث کلاسی می‌شود. در گذشته شاید در یک دوره‌ای جستجوی اینترنتی هم برای کامل شدن محتوا انجام می‌شد، اما در حال حاضر نمی‌دانیم هوش مصنوعی چگونه و به چه صورت این داده‌ها را به دست می‌آورد و امکان دارد بحث عدالت الگوریتمی یا ناعدالتی اتفاق بیفتد. شاید داده‌هایی در دنیای فناوری و اینترنت وجود داشته باشد که به طور مشخص ممکن است داده‌های اصلی نباشند اما به راحتی از طریق هوش مصنوعی منتقل شود. یکی از چالش‌های مهمی که امروزه با دانشجویان داریم استفاده از منابعی است که ارجاع درست ندارند، داده‌ها دقیق و معتبر نیستند پایه علمی ندارند. شاید در بحث ایده‌پردازی و خلاصه‌سازی و یا بازنگری کلی کمک‌کننده باشد اما به طور مشخص نمی‌توان در محیط دانشگاه از آنها استفاده کرد.» این دانشیار دانشگاه تاکید کرد: «دانشجویان به ویژه دانشجویان رشته‌های علوم ارتباطات و رسانه نباید مصرف‌کننده صرف خبر باشند و می‌بایست تفکر انتقادی و نقادانه نسبت به مسائل داشته باشند. از طرفی ضمن صحت‌سنجی منابع با فناوری همراه و همگام باشند و اخلاق‌مدارانه جلو بروند.» استاد علوم ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامی، در خصوص سختی‌های مقاطع تحصیلی کارشناسی ارشد و دکتری، گفت که «مقطع کارشناسی ارشد شروع تخصص‌گرایی در یک حوزه مشخص است. دانشجو ضمن مطالعه منابع تخصصی کارهای پژوهشی را آغاز می‌کند و ایده و نگاهی نو را پرورش می‌دهد اما در مقطع دکترا کار پژوهشی دانشجو باید منتج به تولید دانش شود. دانشجوی دکتری یک موضوع جدید را به چالش می‌کشد و از آن یک راه حل و نظریه جدید می‌سازد و داشتن پشتکار، مدیریت زمان و استرس، خلاقیت و توانمندی با برنامه‌ریزی دقیق و پیشبرد امور می‌تواند کلید موفقیت دانشجو در مقطع دکترا باشد.» 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

🔸ویدئوهای اینستاگرام بُرنده‌تر از بیانیه‌های چند هزار کلمه‌ای 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

معصومه رشیدی (فردارسانه) - در گذشته‌ای نه چندان دور، رساندن یک صدای اعتراض یا یک مطالبه مدنی به گوش صاحبان قدرت و ثروت، نیازمند دسترسی به ابزارهای پیچیده و گران‌قیمت مانند چاپ یک آگهی در روزنامه، جلب توجه یک خبرنگار، یا سازماندهی یک تجمع فیزیکی بود. این ابزارها در انحصار گروهی محدود بود و صدای یک شهروند تنها، اغلب در هیاهوی روزمرگی گم می‌شد. ظهور شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، این معادله را بر هم زد و «زیست‌بوم رسانه‌ای» نوینی خلق کرد که در آن شهروندان عادی می‌توانند مطالبات مدنی خود را نه تنها به گوش میلیون‌ها نفر بلکه به گوش مسئولانی برسانند که شاید در دنیای واقعی، دسترسی به آن‌ها غیرممکن به نظر می‌رسید. مکانیسم اصلی این قدرت نوظهور، در فرو ریختن مفهوم سنتی دروازه‌بانی اطلاعات نهفته است. در رسانه‌های سنتی همواره دروازه‌بانانی وجود داشتند که تصمیم می‌گرفتند کدام روایت‌ها باید از فیلترها عبور کرده و کدام یک در همان اتاق‌های خبر مسکوت بماند؛ اما شبکه‌های اجتماعی این دروازه‌بانان را حذف کردند. حالا یک داستان تأثیرگذار از کارگری در یک کارخانه دورافتاده یا عکس و ویدئو از سرگذشت یک بازیگر فراموش شده، می‌تواند بدون نیاز به تایید سردبیر، منتشر شده و در کسری از ثانیه احساساتی چون خشم، همدردی، یا امید را در میلیون‌ها نفر برانگیزد. این همان نیرویی است که به آن «سرایت عاطفی» گفته می‌شود و شاه کلید موفقیت این رسانه‌ها است. یک گزارش خشک و آماری از وضعیت معیشت نامناسب یک فرد شاید نادیده گرفته شود، اما تصویر چهره خسته یک انسان و شنیدن داستان او از زبان خودش، پیوند احساسی فوری ایجاد کرده و از یک موضوع منطقی صرف، به دغدغه‌ای انسانی و مشترک بدل می‌شود. آنچه اینستاگرام را به ابزاری ایده‌آل برای طرح درخواست‌ها و یا فریاد زدن اعتراض‌ها تبدیل کرده، معماری مبتنی بر تصویر و روایت کوتاه آن است. جایی که یک تصویر قدرتمند و یا یک ویدئوی یک دقیقه‎ای، بسیار بُرنده‌تر از یک بیانیه چند هزار کلمه‌ای عمل می‌کند. نمونه عملکرد این معماری در داستان عدنان عفراویان جلوه‌گر شد. بازیگر و نقش اول فیلم «باشو غریبه کوچک» که روزی نماد معصومیت کودکان جنگ‌زده ایران بود؛ درحالیکه در بزرگسالی در دکه‌ای در اهواز به فروش سیگار و نسخه‌های کپی فیلم خود مشغول است، با انتشار ویدئوها و پست‌های متعدد، اینستاگرام را به تریبونی برای نمایش وضعیت دشوار معیشتی و عدم حمایت صنفی و معنوی تبدیل کرد و بارها از مسئولان تقاضا کرد به وضعیتش رسیدگی کنند. این روایت‌های شخصی از سطح یک گله‌مندی شخصی فراتر رفت و به وجدان درد ملی تبدیل شد تا جایی که در سال ۱۴۰۰، بیش از چهار هزار و ۲۰۰ نفر از مردم، کارزار درخواست حمایت از عدنان عفراویان را در وب‌سایت کارزار امضا کردند و وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی را وادار به صدور دستور رسیدگی ویژه به صندوق اعتباری هنر کرد. نمونه‌های موفق دیگر، کارزارهایی در زمینه‌ محیط زیست و یا حقوق حیوانات بود که با جمع‌آوری امضاهای بسیار، توانست توجه سازمان حفاظت محیط زیست و افکار عمومی را نسبت به حفاظت از گونه‌های در معرض انقراض و یا توقف حیوان‌آزاری جلب کرده و در برخی موارد به تغییر رویه‌ها در سطح محلی منجر شوند. اینستاگرام در کمپین مقابله با سد خرسان ۳، نقش یک رسانه تحقیقی تمام عیار را بازی کرد. تصاویر ماهواره‌ای از جنگل‎هایی که در معرض نابودی بودند، ویدئوهای هوایی از طبیعت بکر منطقه، روایت‌های دست اول از روستاییانی که خانه‌هایشان در آستانه غرق شدن بود، همراه با هشتگ‌هایی هدفمند مانند سد #خرسان ۳ جنایت علیه #مردم است! دست به دست شد تا این پروژه از سایه سکوت خبری خارج شود. فشار افکار عمومی و همراهی کارشناسان و فعالان محیط زیست، در نهایت نهادهای مسئول را به دلیل پیامدهای ویرانگر زیست محیطی و اجتماعی، وادار به بازنگری و توقف پروژه کرد. این نمونه‌ها نشان می‌دهند که اینستاگرام فراتر از یک ابزار، بخشی از زیرساخت اجتماعی جامعه امروز است. در این فضا، دردهای و مطالبه‌های فردی به یک مسئولیت جمعی بدل می‌شود و خواسته‌های جمعی در هزاران روایت شخصی بازتاب می‌یابند. این پلتفرم نه تریبونی برای گفت‌وگو با مسئولان که صحنه‌ای برای گفت‌وگوی مردم با یکدیگر درباره‌ سرنوشت مشترک‌شان است. #اینستاگرام 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

🔸داوود محمدی: خبرنگاران خبرها را با دشواری منتشر می‌کنند 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

صبا رضایی (فردارسانه) - «روز جهانی اخبار» یک کمپین (پویش) سالانه جهانی است که در ۲۸ سپتامبر (یکشنبه ۶ مهر) برگزار می‌شود تا اهمیت روزنامه‌نگاری مبتنی بر واقعیت را برجسته کند. این روز توسط انجمن جهانی سردبیران، بنیاد روزنامه‌نگاری کانادا و پروژه کانتینوم هماهنگ می‌شود. هدف از این روز، ترویج سواد رسانه‌ای و گرامی‌داشتن نقش حیاتی روزنامه‌نگاریِ باکیفیت در جامعه است. تاریخ ۲۸ سپتامبر برای همزمانی با «روز جهانی دسترسی همگانی به اطلاعات» یونسکو انتخاب شده است تا بر نقش روزنامه‌نگاری در آگاه‌سازی عموم تاکید کند. دشواری کار خبرنگاری در ایران و دنیا داوود محمدی، عضو شورای سردبیری خبرآنلاین و سردبیر روزنامه شرق در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ خورشیدی، درباره روز جهانی اخبار به «فردارسانه» گفت: «حقیقت آن است که در اغلب کشورهای دنیا، خبرنگاران آنچه را که دیده و واقعیت است با دشواری منتشر می‌کنند و در ایران نیز از این قاعده مستثنی نیستند.» او افزود: «روزنامه‌نگاران و مدیران رسانه‌ها، خاطره و تجربه خوبی از بازتاب حقایق جامعه در مطبوعات ندارند. همواره به رسانه‌ها هشدار داده می‌شود که اخبار منفی و حقایق تلخ جامعه را منتشر نکنند و زمانی که حقایق منتشر می‌شوند، متهم به سیاه‌نمایی، همسویی با دشمن، برجسته کردن نقاط ضعف و نادیده گرفتن نقاط قوت جامعه می‌شوند.» محمدی تاکید کرد: «البته این‌گونه هم نیست که مطبوعات ایران حقایق را نمی‌نویسند چرا که اگر به کارنامه مطبوعات در دوران معاصر بنگریم، کارنامه قابل دفاعی دارند و رسانه‌ها با وجود محدودیت‌ها و تفاوت‌ها، حقیقت را همواره منعکس کرده‌اند. در این میان، برخی از رسانه‌ها می‌توانند هر مطلبی را منتشر کنند و از مصونیت آهنین برخوردارند، حتی اگر خلاف واقعیت بنویسند و یا به رجل سیاسی کشور توهین کنند. اما برخی دیگر با انتشار ساده‌ترین مطلب انتقادی، با مجازات و سانسور مواجه می‌شوند.» او افزود: «البته بخشی از عدم انتشار حقایق در کشور به دلیل خودسانسوری‌های روزنامه‌نگاران و مدیران رسانه است. ممکن است اگر خبر تلخ و یا انتقاد خود از شرایط جامعه را بنویسند با هیچ برخورد سلبی مواجه نشوند، اما از ترس سانسور، تن به خودسانسوری می‌دهند.» اصل بی‌طرفی محمدی درباره عدم رعایت اصل بی‌طرفی در برخی از رسانه‌های کشور گفت: «رسانه بی‌طرف در دنیا وجود ندارد، گردانندگان هر رسانه‌ای خط مشی و تفکرات خاص خود را دارند، اما گرایش به شخص یا حزب خاص، نباید در عملکرد رسانه و یا خبرنگار تاثیر بگذارد.» رسانه‌های ایران به جای احزاب آمدند این فعال رسانه‌ای تاکید کرد: «احزاب در ایران انرژی خود را در روزنامه‌ها صرف کرده و به همین دلیل بیشتر رسانه‌های ایران در حقیقت حزب هستند نه رسانه. در این میان رسانه‌هایی هم هستند که درگیر احزاب نشده و مستقل فعالیت می‌کنند.» او افزود: «بسیاری از رسانه‌های ما در حقیقت حزب بوده و بسیاری از آنها در کشور به جای تشکیل حزب، رسانه تشکیل داده‌اند و تلاش می‌کنند افکار خود را از طریق رسانه‌ها ترویج داده و بقیه رقبا را شکست دهند.» روابط عمومی به جای خبرنگاری محمدی درباره انتشار خبر-آگهی در برخی رسانه‌ها و فعالیت برخی خبرنگاران به عنوان روابط عمومی اشخاص یا سازمان‌ها، گفت: «در برخی رسانه‌ها شاهد ترویج این امر هستیم که دو دلیل اصلی دارد؛ نخست این که رسانه‌ها مشکلات مالی دارند و تنها راهی که برای درآمدزایی در نظر دارند این است که خبر-آگهی منتشر کنند و درآمدزایی داشته باشند، بنابراین تبلیغ را در قالب آگهی منتشر می‌کنند.» او افزود: «در تمام دنیا این امر رواج دارد، اما مسئله اینجاست که در دیگر کشورها بخش تحریریه، فعالیتی مجزا از قسمت آگهی‌ها دارد. بنابراین اگر شرکتی به قسمت آگهی یک رسانه خارجی تبلیغات داده باشد، بخش تحریریه همچنان می‌تواند شرکت مربوطه را نقد کند. اما در ایران، اگر رسانه، تبلیغی را از شرکتی خاص بگیرد، دیگر تحریریه حق ندارد آن شرکت را نقد کند.» محمدی، علت دوم گرایش رسانه‌ها به خبر-آگهی را نبود خبرنگارانی با قدرت نقد حرفه‌ای دانست و گفت: «بسیاری از رسانه‌ها به دلیل نبود چنین افرادی، اگر هم بخواهند نمی‌توانند اخبار انتقادی منتشر کنند چراکه این توانایی در خبرنگاران تحریریه وجود ندارد.» او در پایان مصاحبه با «فردارسانه» تاکید کرد: «بسیاری از رسانه‌ها با وجود فشارهای مالی تلاش می‌کنند به اطلاع‌رسانی حرفه‌ای متعهد باشند و اجازه نمی‌دهند مشکلات مالی آن‌ها را از مسیر حرفه‌ای دور سازد.» #روز_جهانی_اخبار #روز_جهانی_خبر #خبرنگار 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

🔸نقد سه مترجم رسانه به هوش مصنوعی در روز جهانی ترجمه 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

بنت‌الهدی قدسیان سرشت (فردارسانه) – با قدرت گرفتن هوش مصنوعی و نفوذ آن در زندگی روزمره، برخی مشاغل تحت تاثیر قرار گرفته‌اند و حتی زمزمه‌هایی درباره حذف برخی مشاغل به گوش می‌رسد. در برخی دیگر هم تغییرات مشخصی آغاز شده و آینده‌ای مبهم پیش روی آنهاست. برخی از فعالان رسانه، هوش مصنوعی را به کار گرفته‌اند و برخی با دیده تردید به آن می نگرند. به مناسبت «روز جهانی ترجمه و مترجم» با سه مترجم زبان انگلیسی در رسانه‌ها‌ گفت‌وگو کردیم و از نفوذ هوش مصنوعی در حرفه آنها پرسیدیم. بی‌اعتمادی به هوش مصنوعی آرمین منتظری، دبیر صفحه دیپلماسی و بین‌الملل روزنامه هم‌میهن، استفاده از هوش مصنوعی و ابزارهای نوین را بدیهی می‌داند اما در پاسخ به این سوال که در حال حاضر با توجه به پیشرفت‌های هوش مصنوعی و نیز اهمیت سرعت در کار خبر در روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها، آیا به روش‌های گذشته برای ترجمه اتکا می‌کنید یا از هوش مصنوعی استفاده می‌کنید؟ می‌گوید: «فکر نمی‌کنم الان کسی از روش‌های گذشته استفاده کند. استفاده از هوش مصنوعی هم نمی‌تواند روش کاملی باشد برای اینکه هیچ تکنولوژی‌ای مثل خبرنگار که زبان فارسی می‌داند، مسلط به ترجمه نیست. ضمن اینکه وقتی هوش مصنوعی متنی را ترجمه می‌کند آن ترجمه نیاز به ویراستاری دارد و باید بازبینی شود و بسته به متن باید ارجاعاتی داده شود که برای مخاطب فارسی زبان آن ارجاعات مبهم نباشد. هوش مصنوعی به این موضوعات توجه نمی‌کند.» او با بیان اینکه هوش مصنوعی فقط فارسی ترجمه می‌کند، ادامه می‌دهد: «این خبرنگار است که باید ارجاعات را واضح کند یا اگر لازم است برای بعضی موارد سابقه‌ای بیاورد. خبرنگار باید متن را فارسی‌تر کند. این گونه نیست که شما بتوانید صددرصد به هوش مصنوعی اتکا کنید. ما دیدیم رسانه‌هایی که صرفاً به هوش مصنوعی اتکا می‌کنند، اشتباهات فاحشی هم داشته‌اند و این اعتبارشان را کم می‌کند. در حال حاضر کماکان نقش محوری با مترجم است و او در نهایت متن را ویرایش نهایی می‌کند، هر چقدر که بضاعتش باشد متن را تبدیل به فارسی استاندارد می‌کند و آن متن منتشر خواهد شد حداقل ما به این سبک کار می‌کنیم.» نیاز به مترجم از بین نمی‌رود کامران برادران، دبیر گروه بین‌الملل خبرگزاری ایلنا است و نیازی به استفاده از هوش مصنوعی نمی‌بیند. او می‌گوید: «در ترجمه اخبار از ابزار هوش مصنوعی استفاده نمی‌کنم، زیرا به ترجمه خودم بیشتر اعتماد دارم و با چالش زمان مواجه نمی‌شوم. چون سال‌ها در این زمینه کار کرده‌ام. مهمترین چالش در این زمینه تبدیل متن از زبان مبدا به زبان مقصد است، چون در زبان فارسی به خوبی عمل نمی‌کند و زبان فارسی به خوبی با هوش مصنوعی ادغام نشده است.» برادران درباره اینکه اگر زبان فارسی به خوبی با هوش مصنوعی ادغام شود آیا نیاز به مترجم حذف می‌شود یا نه گفت: «فکر نمی‌کنم؛ اگر سطح کار مترجم همسطح با هوش مصنوعی باشد بله؛ اما اگر سطح بالاتری از هوش مصنوعی داشته باشد نیاز به مترجم از بین نمی‌رود. غیر از موضوع اعتماد که در ابتدای مصاحبه مطرح شد چالش دیگری از نظر من وجود ندارد. زیرا هوش مصنوعی ابزاری برای کمک طراحی شده است.» هوش مصنوعی به خِرد نرسیده است عباس کریمی، دوره‌ای در رسانه‌ها مترجم بوده است. او درباره استفاده از هوش مصنوعی در ترجمه می‌گوید: «قبل از اینکه سراغ ابزارها برویم باید ببینیم که ترجمه در معنا و مفهوم اصلی خودش ماشینی می‌شود یا نه؟ از ابزارهای ماشینی می‌تواند استفاده کند یا نه؟ طبیعتاً می‌تواند استفاده کند. مثل هر پدیده دیگری که با متن و کلمه سروکار دارد ترجمه هم می‌تواند ابزارهای خاص خودش را از جهان مدرن داشته باشد تا به کمک آن بیاید. هیچ اشکالی هم ندارد که از ابزار هوش مصنوعی استفاده کند. اما شیوه استفاده خیلی مهم است.» او درباره استفاده از هوش مصنوعی در ترجمه اخبار و چالش‌های آن با اشاره به اهمیت سرعت در انتشار اخبار به ویژه در روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها، تاکید می‌کند: «مترجمان بخش بین‌الملل ممکن است استفاده بیشتری از این ابزار داشته باشند. اما این استفاده تا چه اندازه منطقی است و احیانا پیامدها و بحران‌هایی می‌تواند به دنبال داشته باشد؟» متن کامل این گزارش را می‌توانید در پایگاه خبری-اختصاصی فردارسانه در نشانی زیر بخوانید: 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

🔸باشو غریبه کوچک در گفت‌وگو با فردارسانه: رسانه آخِر برای من کاری می‌کند تا زنده‌ام؟ 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

هادی اعتمادی مجد (فردارسانه) – عدنان عفراویان، بازیگر فیلم باشو غریبه کوچک در سال ۱۳۶۴، به «فردارسانه» می‌گوید: «چند سال پیش فهمیدم رسانه‌ها با همه زحمت‌هایی که خبرنگاران برای من می‌کشند و حرفهایم را منتشر می‌کنند، اما نمی‌توانند کمکی بکنند. چیز زیادی هم نخواستم. فقط می‌خواستم حرفم را به گوش مسئولان برسانند. الان چند سالی است در اینستاگرام پیج (صفحه) دارم و از طریق فضای مجازی مطالبات خودم را پیگیری می‌کنم. بلکه گوش مسئولی بدهکار باشد و به قول‌هایی که می‌دهند، عمل کنند. من خیلی سال است که با رسانه‌ها مدام مصاحبه و از وضع نامناسب معیشتی‌ام گلایه می‌کنم. حتی مردم هم از جاهای مختلف و کشورهای دیگر می‌آیند فلکه لشکرآباد اهواز و کنار دکه‌ام با من عکس می‌گیرند. مدام می‌گویند این باشو است. عزیز ماست و عکس مرا توی پیج خودشان می‌گذارند. از خبرنگاران هم متشکرم. من خیلی دوست خبرنگار دارم که حرفهایم را بازتاب می‌دهند. با کلی جاها مصاحبه کرده‌ام. اما چه فایده که تا به حال نتیجه‌ای نداشته؛ انگار دیگر رسانه هم زورش نمی‌رسد برای من کاری کند که اگر می‌رسید، توی این چهل سال اتفاقی می‌افتاد. مسئولان بی‌تفاوت هستند». در این وانفسا، اینستاگرام را خیلی چیز خوبی می‌داند، چون می‎تواند دست کم حرف‌هایش را به مردم ایران که تاکید می کند خیلی دوست‌شان دارد، بزند. کنارش، تلنگری هم به مسئولان بزند تا بلکه به جای حرف زدن، کاری برایش بکنند: «همین هفته پیش سید امین سپهریان (معاون هنری و سینمایی اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان) همراه میثم زندی از مسئولان ارشاد تهران (دبیر ستاد صیانت از آثار و محصولات سینمایی) آمدند کنار دکه و با من عکس گرفتند. اتفاقاً تماس گرفتند با آقای صالحی و گوشی را دادند به من. به او هم گفتم من باشو غریبه کوچک هستم. درخواست مسکن دارم، چون صاحبخانه‌ام وقت کمی داده تا از این خانه بلند شوم، اما اگر  بلندم کند، کجا بروم. باید زار و زندگی‌ام را بردارم ببرم لب شط. با این وضع بد و بی‌پولی جای دیگری ندارم. یک کیوسک می‌خواهم برای خودم و افزایش این مستمری ناچیزم. این آقای صالحی پیشنهاد بیمه هم داد که گفتم اگر بشود که عالی است. حالا نمی‌دانم به وعده‌هایی که داده، عمل می‌کند یا نه!». وقتی می‌شنود که به احتمال فراوان با سید عباس صالحی وزیر ارشاد صحبت کرده، از پشت تلفن متعجب و خرسند می‌شود و اظهار امیدواری می‌کند این «آقای مهم»، بر عکس بقیه وزرا و مسئولان، مقامات و روزنامه‌ها و مجلات و رسانه‌هایی که پیش‌شان رفته و جوابی نگرفته، برایش کاری کند. ما هم امیدواریم! 🔸متن کامل این گفت‌وگو را می‌توانید در پایگاه خبری-اختصاصی فردارسانه در نشانی زیر بخوانید: 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

🔸نعمتی انارکی: دکتری سخت‌ترین مقطع تحصیلی برای دانشجویان ارتباطات است 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson

دکتر داوود نعمتی انارکی، دانشیار علوم ارتباطات در دانشگاه صداوسیما، در گفت‌وگو با پایگاه خبری-اختصاصی فردارسانه به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید، در خصوص تفاوت تحصیل در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در رشته‌های مرتبط با رسانه، گفت: «هر مقطع تحصیلی در رشته‌های مختلف ویژگی‌های خاص و شاید دشواری‌های ویژه خود را داشته باشد، در رشته‌های ارتباطات، رسانه و روزنامه‌نگاری هم این دشواری‌ها وجود دارد. معتقدم که در مقطع کارشناسی، دشواری اصلی، آشنا کردن دانشجو با مفاهیم بنیادین ارتباطات و رسانه و همچنین ایجاد علاقه و انگیزه در دانشجو است تا بتواند ادامه دهد و علاقه‌اش افزایش پیدا کند، چون در غیر این صورت شاید دچار نوعی بی‌انگیزگی شود. اما در مقطع کارشناسی ارشد، چالش‌ها کمی جدی‌تر می‌شود؛ در این مقطع دانشجو باید از سطح دریافت اطلاعات به سطح تحلیل، نقد و ترکیب مطالب علمی برسد. باید این توانایی را پیدا کند که هر مطلبی را به راحتی نپذیرد، آن را کالبد شکافی کند، نقاط قوت و ضعفش را مشخص کند و بتواند به تحلیل مناسبی دست یابد.اما به باور من، سخت‌ترین مقطع تحصیلی برای دانشجویان ارتباطات و رسانه، مقطع دکتری است. چون در این مقطع، وظیفه‌ دانشجو فقط یادگیری بیشتر یا تکرار آنچه آموخته نیست، باید به تولید دانش بپردازد، باید این توانایی را در خود پدید آورد که مفاهیم علمی را بسط دهد، چارچوب‌های نظری تازه ارائه کند و در واقع به مرزهای علم چیزی بیفزاید. نکته مهم دیگر اینکه ارتباطات و رسانه رشته‌ای میان رشته‌ای محسوب می شوند، در این رشته شما، سیاست، اقتصاد، مطالعات فرهنگی، روانشناسی، جامعه شناسی را هم‌ دارید و اینجا همان نقطه‌ای است که انتقال مفاهیم علمی اهمیت مضاعف پیدا می‌کند؛ استاد باید بتواند این ترکیب میان رشته‌ای را حداقل در برخی دروس به دانشجو انتقال دهد تا دانشجو مسیر پژوهش اصلی را پیدا کند. بنابراین، دشواری مقطع دکتری نه صرفاً در حجم کار یا سختی پژوهش، بلکه در مسئولیت سنگین تولید دانش متناسب با شرایط رشته و انتقال آن به دانشجو است.» 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson #دکتری_ارتباطات #دانشجوی_ارتباطات #رسانه #نعمتی_انارکی

#روزنامه_سازندگی تنها روزنامه‌ای است که امروز (دوشنبه ۱۴ مهر) تیتر و عکس یک خود را به بحران کشور گرجستان اختصاص داده است. در #روزنامه‌نگاری، ناآرامی‌های گرجستان دارای #ارزش_خبری_مجاورت و از نوع مجاورت جغرافیایی است. گرجستان به ایران نزدیک است و از شمال خود با روسیه متحد سیاسی ایران همسایه است. اکنون بحران گرجستان در کنار جنگ روسیه با اوکراین و شرایط غزه، می‌تواند مهمترین رویداد خبری با ارزش خبری مجاورت برای رسانه‌های داخل ایران به حساب آید. #گرجستان 💻 www.fardaresaneh.ir 🆔 @medialesson